Marian Bernard Wimmer

Marian Bernard Wimmer

Data i miejsce urodzenia	13 kwietnia 1897 Kołomyja
Data i miejsce śmierci	21 września Łódź
Narodowość	polska
Alma Mater	Politechnika Lwowska
Praca
Budynki	pensjonat Grotowskich w Zakopanem, Zespół Szkół Sanatoryjnych w Zakopanem, Szkoła Rolnicza w Nowym Targu
Odznaczenia
Srebrna Odznaka SARP

Marian Bernard Wimmer (ur. 13 kwietnia 1897 w Kołomyi, zm. 21 września 1970 w Łodzi) – polski architekt, grafik, pianista koncertowy, teoretyk sztuk, nauczyciel akademicki, założyciel Wyższej Szkoły Filmowej (Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi)^[1].

Prof. Marian Bernard Wimmer, urodzony13 kwietnia 1897 roku w Kołomyi dawniej województwo Stanisławowskie. Żołnierz w wojnie Polsko Ukraińskiej 1918 roku, mgr inż. Architekt (1926 r.), nauczyciel (do 1926 r.), dyrektor Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem w latach 1936/1947. Organizator i dziekan Wydziału Architektury Wnętrz w Instytucie Sztuk Plastycznych we Lwowie 1940 r. Od 1942 do 1944 roku wykładowca w Instytucie Sztuk Plastycznych we Lwowie. Reoganizator Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem (1947) - Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem (dziś „Liceum Kenara”) oraz Technikum budowlanego w Zakopanem. W 1945 rok. organizuje i nadzoruje szkolnictwo filmowe w powojennej Polsce ( kurs KPF w Krakowie). Dyrektor do spraw szkolenia kadr Instytutu Filmowego (1945/1948) r.. Dziekan Wydziału Filmowego, katedra Filmu, Fotografii i Scenografii przy PWSSP w Łodzi 1946/1948). Organizator i pierwszy rektor WSF później PWSF 1946/1949 roku. Rektor PWSSP w Łodzi 1948. W latach 1948/1953 dziekan katedry Plastyki Filmowej w PWSSP. Wybitny teoretyk sztuki. Wykładowca i nauczyciel wielu roczników PWSSP oraz PWSF do 1968 r. Architekt, autor wielu opracowań koncepcyjnych i autorskich obiektów w Łodzi i na Podhalu. Honorowy obywatel m. Łodzi. Zmarł 21 września 1970 roku w Łodzi.

Jako architekt był autorem m.in.:

W tym stylu Wimmer wraz z żoną arch. Stanisławą Wimmer projektuje, realizuje i przebudowuje: -  szkoły: Zespół Gimnazjów Sanatoryjnych w Zakopanem (1928 r.), Stoisko na wystawie w Poznaniu (1928 r.) Rozbudowa Gimnazjum „Szarotka” w Zakopanem (1933 r.), Szkoła Rolnicza w Nowym Targu (1933 r.), Szkołę Przemysłu Drzewnego w Zakopanem (1936 r.), przebudowa Szkoły Gospodarczej fundacji Zamoyskiego w Kuźnicach (1939 r.). Obiekty sportowe: Zaprojektował i wybudował Schronisko Artysty na „Głodówce” (1932 r.), Projekt basenu krytego i otwartego (1933), Schronisko na Turbaczu (1936 r.) Pensjonaty: Grotowskich (1928 r.), „Tuberozę” (1936 r.), „Sapru”(1937 r.), „Marzenie” (1938 r.). Domy wielorodzinne: inż. Sędzimira (1936 r.), Stopki z kawiarnią „Watra” (1937 r.), dom Komunalnej Kasy Oszczędności (1939 r.). Domy jednorodzinne: Skibów (1928 r.), Stachelskiego (1931 r.), Kozakowskiego (1931 r.), dr Sokołowskiego (1932 r.), dom Klimczaka (1935 r.), Zarembów (1936 r.), dom Tatarzynki (1937 r.), „Marzenie” (1938 r.),. Mauzoleum J. Kasprowicza projekt Karola Stryjeńskiego wybudowane przez firmę Wimmera 1933 roku^[2].

Marian Wimmer był członkiem oddziałów krakowskiego i łódzkiego Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP). Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1969) i Srebrną Odznaką SARP (1958). Był żonaty ze Stanisławą Krużanką-Wimmer (1903–1971), również architektką. Pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi^[3].