Stanisław Borysowski
| Imię i nazwisko |
Stanisław Emil Borysowski |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
2 stycznia 1906 |
| Data i miejsce śmierci |
1 maja 1988 |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
           | |
Stanisław Emil Borysowski (ur. 2 stycznia 1906 we Lwowie, zm. 1 maja 1988 w Toruniu[1]) – polski malarz, grafik, rysownik, długoletni kierownik Katedry Malarstwa Dekoracyjnego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Życiorys
Ukończył w 1931 roku studia artystyczne w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Władysława Jarockiego, Ignacego Pieńkowskiego i Teodora Axentowicza. Następnie studiował we Włoszech i Francji (w paryskiej pracowni Józefa Pankiewicza).
W 1945 roku podjął pracę jako asystent w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie[2]. W 1948 roku wstąpił do PZPR[3]. Od 16 listopada 1946 roku profesor malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu; w 1969 roku dyrektor Instytutu Artystyczno-Pedagogicznego, a od 1952 roku także wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Sopocie i w Gdańsku. W latach 1954–1967 dziekan Wydziału Malarstwa. Współzałożyciel stowarzyszenia „Grupa Toruńska”[2]. W latach 1950–1957 związany z Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Pięknych w Łodzi, w której pełnił funkcję rektora, prowadził Pracownię rysunku perspektywicznego i odręcznego[2][4].
Był jednym z czołowych przedstawicieli polskiego koloryzmu z „kapistowskim” rodowodem. Uprawiał malarstwo figuratywne i abstrakcję. Brał udział w wielu wystawach w kraju i za granicą, zdobywając nagrody i wyróżnienia. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych w Gdańsku, Toruniu, Warszawie, Bydgoszczy, Olsztynie, Grudziądzu, Poznaniu, Moskwie i Kolonii[5].
Ordery i odznaczenia
- Order Sztandaru Pracy II klasy (1976)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1967)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1955)
- Złoty Krzyż Zasługi (1955)
- Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974)
- Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984)
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (1976)
- Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” (1974)[3]
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1972)
- Złota Odznaka ZNP (1973)
- Odznaka Honorowa ZSP (1963)
- Odznaka ZPAP (1977)
- Złota Odznaka UMK w Toruniu (1969)
- Odznaka „Za zasługi dla Województwa Toruńskiego” (1981)
- Odznaka „Zasłużony dla Torunia” (1984)
- Medal Honorowy za Twórczość i Upowszechnianie Kultury nadany przez Wojewodę Bydgoskiego (1969)
- Medal za zasługi położone dla rozwoju uczelni – Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (1976)
Źródło:[6].
Nagrody
- Nagroda na wystawie Polskiego Towarzystwa Artystycznego „Sztuka” w Krakowie (1934)
- Nagroda na Wystawie Morskiej w Krakowie (1936)
- Srebrny Medal na Wystawie Światowej w Paryżu (1937)
- Srebrny Medal na Wystawie Światowej w Nowym Jorku (1939)
- Nagroda na Wystawie Malarstwa – Rzeźby – Grafiki w Pałacu Sztuki TPSP w Krakowie (1945)
- Nagrody na wystawach ogólnopolskich w Krakowie (1945–1946)
- III nagroda w konkursie na projekt wnętrz w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy (1949)
- Nagrody na wystawach z cyklu „Ogólnopolski Salon Zimowy Plastyki” w Radomiu (1950, 1958)
- Nagroda na III Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki w warszawskiej Zachęcie (1952–1953)
- Srebrny Medal na wystawie w Krakowie (1953)
- II i III nagroda na wystawie „Pomorze w grafice” (1957)
- II nagroda i wyróżnienie na Ogólnopolskim Konkursie Olimpijskim w Warszawie (1958)
- Srebrny Medal TPSP w Krakowie (1959)
- Nagroda Ministra Kultury i Sztuki na wystawie z cyklu „Ogólnopolski Salon Zimowy Plastyki” w Radomiu (1959)
- Medal i nagroda Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy (1960)
- Nagroda Miasta Torunia (1960)
- Nagroda Miasta Grudziądza (1960)
- Nagroda Miejskiej Rady Narodowej w Toruniu (1961)
- Nagroda Miasta Torunia z okazji Dnia Działacza Kultury (1963)
- Nagroda indywidualna II stopnia Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki za osiągnięcia w pracy artystycznej i pedagogicznej (1964)
- Nagroda Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy za twórczość artystyczną (1964)
- Nagroda indywidualna I stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1966)
- Nagroda indywidualna II stopnia Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki za osiągnięcia w pracy artystycznej i pedagogicznej (1966)
- II nagroda na VII Ogólnopolskim Konkursie Grafiki Marynistycznej w Gdańsku (1973)[7]
- Nagroda Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki za prace w Komisji Programowej (1973)
- Nagroda indywidualna II stopnia Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1976)
- Nagroda Wojewody Toruńskiego I stopnia w dziedzinie kultury (1979)
- III nagroda w konkursie „Erotyk” w Słubicach (1984)
- Nagroda I stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za całokształt działalności na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (1986)
- Nagroda I stopnia Ministra Kultury i Sztuki za twórczość artystyczną w 1987 roku (1987)
Źródło:[8].
Przypisy
- ↑ Jędrzyński 2010 ↓, s. 21, 23.
- 1 2 3 Jędrzyński 2010 ↓, s. 22.
- 1 2 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 82–83. ISBN 83-223-2073-6.
- ↑ Paradowska 2005 ↓, s. 215-219.
- ↑ Eugenia Kochanowska (oprac.), Odeszli w pamięć (I-XII 1988), „Gdański Rocznik Kulturalny”, Nr 13, 1990, s. 186, ISSN 0860-2492 [dostęp 2025-12-29].
- ↑ Jędrzyński 2010 ↓, s. 23.
- ↑ Irena Chruścińska, Kazimierz Chruściński. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1973–1974. Architektura, plastyka, fotografika i wystawiennictwo. „Rocznik Kulturalny Ziemi Gdańskiej”. Nr 7, s. 98, 1975. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-10-04].
- ↑ Stanisław Borysowski [online], Zbrojownia Sztuki [dostęp 2025-10-04].
Bibliografia
- Zefiryn Jędrzyński, Borysowski Stanisław Emil, [w:] Krzysztof Mikulski (red.), Toruński Słownik Biograficzny, t. 6, Toruń: Towarzystwo Miłośników Torunia, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, 2010.
- Elżbieta Paradowska, Rektorzy państwowych wyższych uczelni w Łodzi 1945–2005, Łódź: Łódzkie Towarzystwo Naukowe, 2005, ISBN 83-87749-81-8.