Marian Tumler
| Data i miejsce urodzenia |
21 października 1887 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Wielki mistrz zakonu krzyżackiego | |
| Okres sprawowania |
1948–1970 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Prezbiterat | |
Marian Tumler OT (ur. 21 października 1887 w Nördersberg, południowy Tyrol, zm. 18 listopada 1987 w Wiedniu) – austriacki duchowny katolicki, wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1948–1970.
Życiorys
Ukończył gimnazjum franciszkańskie i w 1903 wstąpił do zakonu krzyżackiego, by po rocznym nowicjacie złożyć śluby zakonne. Po złożeniu egzaminu dojrzałości studiował historię i geografię w Innsbrucku, uzyskując w 1922 doktorat na podstawie rozprawy Hospicjum w Lengmoos. W 1923 został wikariuszem w parafii św. Elżbiety w Wiedniu oraz drugim archiwistą w centralnym archiwum zakonu. W 1933 objął kierownictwo archiwum zakonnego i jednocześnie funkcję zastępcy wielkiego mistrza. Po kasacie i wywłaszczeniu zakonu w III Rzeszy (1938) prowadził działalność duszpasterską w Wiedniu.
Po wojnie podjął działania na rzecz reaktywowania zakonu i odzyskania majątku. Wobec powodzenia większości działań został w maju 1948 wybrany na 62-go wielkiego mistrza. Założył konwent zakonny w Bawarii (gdzie znalazło się wielu członków zakonu) oraz powołał do życia stację misyjną w Lidköping w Szwecji. Nie udało mu się utrzymać neutralności politycznej — w 1957 tytuł honorowego rycerza otrzymał Konrad Adenauer.
Funkcję wielkiego mistrza pełnił do października 1970, kiedy zrezygnował ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia. Jego następcą został Ildefons Pauler. Osiadł w domu zakonnym w Wiedniu, gdzie zmarł krótko po ukończeniu 100 lat. Pochowany został w Lana w krypcie kapłanów zakonu krzyżackiego.
Tumler prowadził badania nad historią zakonu, czego efektem była praca Der Deutschen Orden im Werden, Wachsen und Wirken (1955). Wykorzystał w tym opracowaniu bogate archiwum zakonne, którego porządkowaniem wcześniej się zajmował (przeszło 12 tysiące dokumentów). Zainicjował również cykl wydawniczy poświęcony historii i współczesności zakonu krzyżackiego „Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens” (od 1966), w ramach którego do końca XX wieku ukazało się kilkadziesiąt tomów.
Bibliografia
- Paweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich, Wydawnictwo Arenga, Gdańsk 2003
- ISNI: 0000000108856119
- VIAF: 32314766
- LCCN: n88031571
- GND: 118624563
- BnF: 15578013f
- SUDOC: 114653321
- SBN: PUVV280476
- NKC: ola2006345494
- NTA: 068966105
- BIBSYS: 90129625
- CiNii: DA13049807
- PLWABN: 9810542364305606
- NUKAT: n96019004
- J9U: 987007298693005171
- LNB: 000195461
- CONOR: 99962979
- WorldCat: E39PBJmy3X4qjxwXqhCfpKXfMP

