Maserati Bora

Maserati Bora
Ilustracja
Maserati Bora
Producent

Maserati

Projektant

Giorgetto Giugiaro

Okres produkcji

1971 – 1978[1]

Miejsce produkcji

Włochy Modena

Poprzednik

Maserati Ghibli

Następca

Maserati MC12

Dane techniczne
Segment

supersamochód

Typy nadwozia

2-drzwiowe coupe[1]

Silniki

4,7 l V8[2]
4,9 l V8

Skrzynia biegów

5-biegowa manualna[2]

Napęd

tylny[2]

Długość

4340 mm[2]

Szerokość

1760 mm[2]

Wysokość

1130 mm[2]

Rozstaw osi

2600 mm[2]

Masa własna

1400 kg

Zbiornik paliwa

100 l

Liczba miejsc

2[2]

Dane dodatkowe
Pokrewne

Maserati Merak

Konkurencja

Lamborghini Miura
De Tomaso Mangusta
Ferrari 365GT4 BB

Maserati Bora – supersamochód produkowany przez włoską firmę Maserati w latach 1971–1978.

Historia i opis modelu

Maserati Bora – tył

Bora to pierwsze w historii Maserati 2-osobowe coupé z centralnym silnikiem[2], jego nazwa nawiązuje do rodzaju wiatru wiejącego znad wschodniego wybrzeża Adriatyku[3].

Wkrótce po przejęciu marki przez Citroëna powstał koncept supersamochodu z centralnym silnikiem. Najwięksi rywale Maserati mieli już w swej ofercie takie pojazdy: Lamborghini Miura, De Tomaso Mangusta[3] a Ferrari już nad takim pracowało. Prototyp z nadwoziem zaprojektowanym przez Giorgetto Giugiaro[3] był gotowy latem 1969.

Wersja produkcyjna została zaprezentowana w 1971 na salonie samochodowym w Genewie[3], a pierwsze auta trafiły do klientów przed końcem roku.

Nadwozie samonośne połączono z ramą pomocniczą wspierającą silnik i skrzynię biegów. Zawieszenie było w pełni niezależne. Szeroko wykorzystywano hydraulikę Citroëna: wentylowane hamulce, sprzęgło, wspomaganie kierownicy, regulacja kolumny kierowniczej oraz fotela, podnoszone światła. Źródłem napędu był zamontowany wzdłużnie silnik V8 produkcji Maserati, o kącie rozwarcia cylindrów wynoszącym 90 stopni, zasilany przez cztery dwugardzielowe gaźniki Weber 42 DCNF. Początkowo jego pojemność wynosiła 4,7 l (310 KM), od 1973 na rynek amerykański pojemność zwiększono do 4,9 l, a w Europie silnik 4,7 l został zastąpiony w kolejnych latach producji silnikiem 4,9 l o mocy podniesionej do 330 KM. Zastosowano pięciobiegową mechaniczną skrzynię ZF w układzie transaxle[3].

Wielka wagę przywiązano do komfortu. Komora silnika została wygłuszona, a od kabiny pasażerskiej oddzielały ją dwie szyby[3]. Wnętrze w całości wyłożono skórą, w większości egzemplarzy montowano też klimatyzację.

Tak wyposażony samochód ze względu na wysoką wagę (1,6 t) nie szokował osiągami zwłaszcza w porównaniu z bezpośrednimi rywalami. W wersji z silnikiem 4,7 l (310 KM) prędkość maksymalna to ok. 270 km/h, przyspieszanie 0 – 100 km/h trwało ok. 6,5 s[3], a do 130 km/h 13,4 s.

Produkcję zakończono w 1980 liczbą 524 sztuk[a][4], w tym 289 z silnikiem 4,7 l. Według innych źródeł, powstało ich 564[5]. W 1974 roku samochód kosztował 28 900 dolarów[5].

Dane techniczne

Źródło: [6]

Silnik

Osiągi

Uwagi

  1. ↑ Według innych źródeł, cena na rynku brytyjskim w chwili debiutu wynosiła 22 911 funtów, co budzi wątpliwości (znacznie więcej niż 2–3 lata późniejsze Lamborghini Countach i Ferrari BB) (Classic Car Price Guide 1945–2000. Peter Tomalin (red.). Dennis Publishing, 2017, s. 98, 148, 170. ISBN 1-78106-558-6. (ang.).).

Przypisy

  1. 1 2 Maserati Bora (Tipo AM 117) versions & types. automobile-catalog.com. [dostęp 2013-02-19]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Wielka Księga Samochodów. Michael Bowler, Giuseppe Guzzardi, Enzo Rizzo. Warszawa: Carta Blanca, 2011, s. 423. ISBN 978-83-7705-129-0.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Karol Kostrzewa, Przeminęło z wiatrem, „Automobilista” (6 = 300), Warszawa: Automobilista, 2025, s. 52–59, ISSN 1507-7357 (pol.).
  4. ↑ Classic Car Price Guide 1945–2000. Peter Tomalin (red.). Dennis Publishing, 2017, s. 170. ISBN 1-78106-558-6. (ang.).
  5. 1 2 Jason Cammi: Collectible Classic: 1971-1978 Maserati Bora. maj 2012. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
  6. ↑ 1979 Maserati Bora Technical specifications. carfolio.com. [dostęp 2013-02-21]. (ang.).