Maucheryt
 Kryształ maucherytu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ni11As8 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
masywny, ziarnisty, włóknisty, tabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
tetragonalny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
7,83–8 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, platynowoszara |
| Rysa |
czarnoszara, brunatnawa, ciemnoszara[1] |
| Połysk |
metaliczny[1] |
| Inne |
anizotropia: słaba[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.AB.15[1] |
Maucheryt – minerał z grupy siarczków. Znany jest od 1913 r. Minerał należy do grupy minerałów rzadkich i znany jest wyłącznie w formie wystąpień widocznych pod mikroskopem.
Nazwa pochodzi od nazwiska Williama Mauchera (1879-1930), niemieckiego mineraloga[1].
Charakterystyka
Właściwości
Maucheryt[2] jest minerałem kruchym, nieprzezroczystym[1], występuje w paragenezie z: kalcytem, kobaltynem i chloantytem. Zazwyczaj tworzy kryształy bardzo drobne i rzadkie o pokroju tabliczkowym, piramidalnym. Współwystępuje z nikielinem, chalkopirytem, bornitem, barytem, galeną i annabergitem[1]. Występuje w skupieniach zbitych, promienistych, ziarnistych. Bardzo często pokryty jest czerwonymi nalotami z różowawym odcieniem. W świetle odbitym jest różowo-szary. Rozpuszcza się w stężonym kwasie azotowym.
Występowanie
Spotyka się go w hydrotermalnych żyłach kruszców kobaltowo-niklowo-arsenowych obok nikielinu, chloantytu i kalcytu.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Niemcy – Saksonia, Turyngia, ładne okazy znajduje się w górach Harzu (występuje w skałach osadowych, w łupkach miedzionośnych), Austria – Styria, Hiszpania – Malaga, Kanada – Sudbury (złoże związane jest z krystalizacją magmy), Iranie – Anarak, Maroko – Bou Azer.
- W Polsce: znany z cechsztyńskich łupków miedzionośnych okolic Polkowic i Lubina (Zagłębie Legnicko-Głogowskie).
Przypisy
Bibliografia
- Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck-Fornefeld: Leksykon przyrodniczy. Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1995, s. 44 i 259. ISBN 83-7129-194-9.
Linki zewnętrzne
- artykuł o maucherycie na stronie Webmineral.com (ang.)
- artykuł o maucherycie na stronie Mindat.org (ang.)