Megatone

Megatone
Wykonawca albumu studyjnego
Richard Wahnfried
Wydany

wrzesień 1984

Nagrywany

1984, Hambühren

Gatunek

muzyka elektroniczna

Długość

43:22

Wydawnictwo

Inteam

Producent

Klaus Schulze

Oceny
Album po albumie
Tonwelle
(1981)		 Megatone
(1984)		 Miditation
(1984)

Megatone (pełny tytuł: Richard Wahnfried Plays Megatone) – trzeci album studyjny Klausa Schulzego, nagrany pod pseudonimem Richard Wahnfried, wydany we wrześniu 1984 roku w Niemczech nakładem własnej wytwórni Inteam. Kilkakrotnie wznawiany.

Album

Historia i muzyka

Pod koniec lat 70. Klaus Schulze rozpoczął realizowanie pobocznego projektu pod pseudonimem Richard Wahnfried, odzwierciedlającym jego zamiłowanie do muzyki kompozytora Richarda Wagnera, a także pozwalającym mu na swobodną współpracę z muzykami innych gatunków[3]. Album Megatone zrealizował zespół składający się z samego Schulzego grającego na instrumentach klawiszowych, a także z Michaela Shrieve’a i Ulliego Schobera na perkusji, Haralda Katzscha na gitarze, Axela-Glenna Muellera na saksofonie oraz Michaela Garvensa i chóru dziewczęcego z Oldau (w utworze „Angry Young Boys”) jako wokalistów[4]. Muzyka albumu jest bardziej rockowa niż solowe utwory Schulzego, zawiera sporo porywających sekwencji syntezatorowo-rockowych, gitar o brzmieniu przypominającym światło lasera oraz przenikliwych, elektronicznych schematów perkusyjnych[1].

Album został wydany we wrześniu 1984 roku w Niemczech (jako płyta winylowa) nakładem własnej wytwórni Inteam[5][6]. W wersji CD wydany został w Wielkiej Brytanii w 2000 roku nakładem wytwórni TKO Magnum Music i Thunderbolt[7].

27 sierpnia 2021 oraz 26 sierpnia 2022 roku album został wydany ponownie (odpowiednio jako CD i LP) nakładem niemieckiej wytwórni MIG (Made In Germany), specjalizującej się we wznowieniach[8].

Lista utworów

Muzycy

Personel techniczny

  • Klaus Schulze, Ulli Schober – nagrywanie
  • Klaus Schulze – programowanie, produkcja
  • SNB – mastering
  • Claus Cordes – okładka
  • Alan Green – zdjęcie

Opinie krytyków

Redakcja AllMusic oceniła, że „trzy utwory o niemal epickiej długości i ogromnej energii” zasługują na dwie gwiazdki (z pięciu)[1].

Philippe z magazynu Prog Archives również dał albumowi dwie gwiazdki (z pięciu) twierdząc, że „Megatone to album z głębokim ambientem, ale nie tak abstrakcyjny ani medytacyjny, jak wcześniej. Elektroniczne pulsacje i popowe aranżacje sprawiają, że muzyka Schulzego staje się bardziej „mainstreamowa”. Nie jest to wielka niespodzianka. Tylko dla maniaków Schulzego”[2].

Thoralf Koß z Musikreviews.de ocenił, że Megatone to album „rockowy, dynamiczny, niemal brutalny z gitarą, saksofonem i perkusją – a nawet wokalem, który jest naprawdę dobry. (...) To zabójczy album, który naprawdę uderza i nie tylko zadziwi fanów „typowej” muzyki Schulze, ale też nieco ich zaniepokoi”[4].

Przypisy

  1. 1 2 3 AllMusic: Richard Wahnfried Plays Megatone – Richard Wahnfried. AllMusic. [dostęp 2026-03-24]. (ang.).
  2. 1 2 MEGATONE: Richard Wahnfried. Prog Archives. [dostęp 2026-03-24]. (ang.).
  3. ↑ RICHARD WAHNFRIED. Prog Archives. [dostęp 2026-03-24]. (ang.).
  4. 1 2 Thoralf Koß: Klaus Schulze: Richard WAHNFRIED's Megatone (Review). Musikreviews.de. [dostęp 2026-03-24]. (niem.).
  5. ↑ Richard Wahnfried: Megatone. klaus-schulze.com. [dostęp 2026-03-24]. (ang.).
  6. 1 2 Richard Wahnfried – Megatone. Discogs. [dostęp 2026-03-24]. (ang.).
  7. 1 2 Richard Wahnfried – Megatone. Discogs. [dostęp 2026-03-24]. (ang.).
  8. ↑ Klaus Schulze – Richard Wahnfried’s Megatone. mig-music.de. [dostęp 2026-03-24]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.