Merriweather Post Pavilion

Merriweather Post Pavilion – ósmy album studyjny pochodzącej z Baltimore grupy Animal Collective, wydany 6 stycznia 2009 roku przez Domino Recording Company. Singlami z płyty wybrano: My Girls, Summertime Clothes i Brother Sport. Jeszcze w tym samym roku grupa wydała EPkę Fall Be Kind.

Nazwa płyty pochodzi od (nazywającej się tak samo) hali koncertowej w Columbii (Maryland), gdzie zespół koncertował i odnosi się do słuchania albumu na świeżym powietrzu, jak doradza zespół we wkładce do albumu. Z kolei okładka ze złudzeniem optycznym, które wydaje się poruszać inspirowana jest pracami japońskiego psychologa Akiyoshi Kitaoki.

Po nagraniu Strawberry Jam w styczniu 2007 roku, gitarzysta Deakin zdecydował się na odpoczynek. W efekcie zespół zaczął eksperymentować ze składem bez gitary, a na pierwszy plan wysunęły się instrumenty elektroniczne, zwłaszcza samplery (jak na płycie Person Pitch Panda Beara).

Oceny łączne
Publikacja	Ocena
Album of the Year	91/100[5]
AnyDecentMusic?	8.4/10[6]
Metacritic	89/100[7]
Recenzje
Publikacja	Ocena
The A.V. Club	A[8]
AllMusic	[9]
Beats Per Minute	90%[10]
Cokemachineglow	85%[11]
Consequence of Sound	A+[12]
DIY	[13]
Drowned in Sound	9/10[14]
Entertainment Weekly	A–[15]
Evening Standard	[16]
Gigwise	[17]
The Guardian	[18]
Hot Press	3.5/5[19]
laut.de	[20]
The Line of Best Fit	85%[21]
musicOMH	[22]
NME	[23]
No Ripcord	10/10[24]
Pitchfork	9.6/10[25]
PopMatters	9/10[26]
Porcys	7.2/10[27]
Record Collector	[28]
Robert Christgau	[29]
Rolling Stone	[30]
The Skinny	[31]
Slant Magazine	[32]
Spectrum Culture	4.5/5[33]
Spin	8/10[34]
Sputnikmusic	5.0/5[35]
Tiny Mix Tapes	[36]
Uncut	[5]

Krytycy dobrze przyjęli album i, mimo styczniowego wydania, nazywali go jednym z najlepszych wydawnictwem 2009 roku. Album otrzymał następujące średnie oceny w serwisach agregujących: 91 punktów na 100 możliwych na stronie Album of the Year^[5], 89 punktów na 100 możliwych na stronie Metacritic^[7] i 8.4 na 10 na stronie AnyDecentMusic?^[6]. Chwalony jako najbardziej przystępny z dość awangardowego dorobku grupy album, zyskał u krytyków punkty za inspiracje grupą Beach Boys. Magazyn The A.V. Club stwierdził, że to „podsumowanie i rozszerzenie wszystkiego, co Animal Collective zrobiło do tej pory, z większym naciskiem na melodię i bardziej śmiałymi wokalami, które napędzają piosenki”. Wśród krytyków znaleźli się redaktorzy Porcys i The Boston Phoenix („nie ma zabawy i spontaniczności, które znaczyły tak wiele dla tej grupy”).

Pitchfork opisał album jako „uderzający w swej bezpośredniości i jawiący się jako przyjazny i gościnny”. Umieścił go na pierwszym miejscu swojej listy najlepszych albumów 2009 roku, a single „My Girls” i „Brother Sport” znalazły się na 1.^[37] i 23.^[38] miejscu analogicznej listy. Podsumowując dekadę Pitchfork umieścił MPP na 14. miejscu listy 200. albumów^[39], a „My Girls” uznał za 9. najlepszy utwór z lat 2000-2009^[40]. Magazyn Rolling Stone uznał MPP za 14., a magazyny „Spin”^[41], KEXP oraz Entertainment Weekly^[42] za najlepszy album roku.

Piosenki napisane i skomponowane przez Animal Collective, wyjątek w nawiasie.

1. „In the Flowers” – 5:22
2. „My Girls” – 5:40
3. „Also Frightened” – 5:14
4. „Summertime Clothes” – 4:30
5. „Daily Routine” – 5:46
6. „Bluish” – 5:13
7. „Guy’s Eyes” – 4:30
8. „Taste” – 3:53
9. „Lion in a Coma” (Animal Collective, Lathozi Mpahleni Manquin Madosini) – 4:12
10. „No More Runnin” – 4:23
11. „Brother Sport” – 5:59

• Teledysk do „My Girls”
• Teledysk do „Summertime Clothes”
• Teledysk do „Brother Sport”
• Teledysk do „In the Flowers”
• Teledysk do „Bluish”