Miłan Panczewski

Miłan Panczewski, także Milan Pančevski (mac. Милан Панчевски; ur. 16 maja 1935 w Debarze, zm. 9 stycznia 2019 w Skopju^[1][2]) – jugosłowiański (macedoński) polityk i menedżer, sekretarz (1982–1984) i przewodniczący (1984–1986) Związku Komunistów Macedonii, w latach 1989–1990 ostatni przewodniczący Związku Komunistów Jugosławii.

Pochodził z rodziny robotniczej narodowości macedońskiej. Absolwent szkoły nauk politycznych przy Komitecie Centralnym Związku Komunistów Macedonii oraz wyższej szkoły nauk politycznych w Belgradzie (później włączonej jako wydział do Uniwersytetu w Belgradzie). Należał do młodzieżówki Związek Socjalistycznej Młodzieży Jugosławii, kierował jej strukturami w rodzinnym mieście. Aktywny także w masowej organizacji Socjalistyczny Sojusz Ludu Pracującego Jugosławii, od 1969 do 1978 wchodził w skład jej sekretariatu i egzekutywy w SR Macedonii. Pracował jako dyrektor spółki wodnej w Debarze, w latach 70. kierował przedsiębiorstwem górniczo-stalowym „Rudnici i Železarnica Skopje”, będącego wówczas największą firmą w SR Macedonii. Był ponadto członkiem federalnej Skupsztiny (parlamentu) Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii, należał do jej rady polityczno-organizacyjnej^[3].

W 1957 wstąpił do Związku Komunistów Jugosławii, działał w strukturach Związku Komunistów Macedonii. Od 1965 sekretarz gminnej organizacji ZKM w Debarze, od 1965 do 1968 członkiem komisji kontroli partyjnej. W 1982 wszedł w skład Komitetu Centralnego Związku Komunistów Macedonii^[3], następnie od 1982 do 1984 był jego sekretarzem, a od maja 1984 do maja 1986 przewodniczącym^[4].

W latach 1986–1990 członek Komitetu Centralnego Związku Komunistów Jugosławii, w okresie od 17 maja 1989 do 17 maja 1990 sprawował rotacyjną funkcję jego przewodniczącego (lidera partii komunistycznej) jako ostatnia osoba przed rozpadem ugrupowania^[5]. Uchodził za stronnika Slobodana Miloševicia, wspierał siłową rozprawę z protestami w Kosowie i ograniczenie jego autonomii^[6]. W kwietniu 1991 macedońska organizacja partyjna opuściła struktury Związku Komunistów Jugosławii, został następnie członkiem Socjaldemokratycznego Związku Macedonii. Wycofał się z bieżącej polityki, został honorowym prezesem jednej z partii postkomunistycznych^[1][2].

Pochowany na cmentarzu Butel w Skopju^[1].