Milanko Renovica

Milanko Renovica
Mилaнкo Peнoвицa
Data i miejsce urodzenia

19 października 1928
Sokolac

Data i miejsce śmierci

2 listopada 2017
Praga

Przewodniczący Rady Wykonawczej Zgromadzenia Socjalistycznej Republiki Bośni i Hercegowiny
Okres

od kwietnia 1974
do 28 kwietnia 1982

Poprzednik

Dragutin Kosovac

Następca

Seid Maglajlija

Przewodniczący Prezydium SR Bośni i Hercegowiny
Okres

od 26 kwietnia 1983
do 26 kwietnia 1985

Poprzednik

Branko Mikulić

Następca

Munir Mesihović

Związku Komunistów Jugosławii
Okres

od 30 czerwca 1986
do 30 czerwca 1987

Poprzednik

Vidoje Žarković

Następca

Boško Krunić

Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zasługi Cywilnej (Hiszpania)

Milanko Renovica (serb. Mилaнкo Peнoвицa; ur. 19 października 1928 w Sokolacu, zm. 2 listopada 2013 w Pradze[1]) – jugosłowiański (bośniacki) polityk narodowości serbskiej, przewodniczący Rady Wykonawczej (premier, 1974–1982) i przewodniczący Prezydium (prezydent, 1982–1984) Socjalistycznej Republiki Bośni i Hercegowiny, w latach 1986–1987 przewodniczący Związku Komunistów Jugosławii.

Życiorys

Ukończył studia prawnicze. Od połowy lat 40. należał do młodzieżówki Związek Socjalistycznej Młodzieży Jugosławii, kierował jej strukturami w rodzinnym mieście. W 1947 wstąpił do Związku Komunistów Jugosławii, działał w strukturach Związku Komunistów Bośni i Hercegowiny. Pracował jako dyrektor firmy z branży drzewnej „Romanija”, pełnił funkcję przewodniczącego izby handlowej Bośni i Hercegowiny[2]. Na początku lat 60. kierował władzami gminy Sokolac[1].

Od 1969 członek Komitetu Centralnego Związku Komunistów Bośni i Hercegowiny, wszedł później w skład jego prezydium. Od 1965 zasiadał w Skupsztinie SR Bośni i Hercegowiny, a od 1974 do 1982 pełnił funkcję przewodniczącego jej Rady Wykonawczej (premiera). Został następnie członkiem Prezydium SR Bośni i Hercegowiny (kolegialnej głowy państwa), kierował nim w latach 1983–1985[3]. W latach 1986–1988 członek Komitetu Centralnego Związku Komunistów Jugosławii, w okresie od 30 czerwca 1986 do 30 czerwca 1987 sprawował rotacyjną funkcję jego przewodniczącego (lidera partii komunistycznej)[4]. Jesienią 1988 zrezygnował ze stanowisk partyjnych wskutek protestów związanych z inspirowaną przez Slobodana Miloševicia rewolucją antybiurokratyczną. Po rozpadzie Jugosławii nie angażował się politycznie, powrócił do rodzinnego miasta[1].

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Преминуо Миланко Реновица, бивши предсједник предсједништва БиХ. frontal.rs, 3 listopada 2017. [dostęp 2026-04-28]. (serb.).
  2. ↑ Milanko Renovica. munzinger.de. [dostęp 2026-04-28]. (niem.).
  3. ↑ Countries Ba-Bo: Bosnia and Hercegovina. rulers.org. [dostęp 2026-04-28].
  4. ↑ Yugoslavia. rulers.org. [dostęp 2026-04-28]. (ang.).
  5. ↑ BOE-A-1985-16811 Real Decreto 1377/1985, de 1 de agosto, por el que se concede la Gran Cruz de la Orden del Mérito Civil a los señores que se citan. [online], www.boe.es [dostęp 2026-06-12].