Michał Piróg

Urodził się w Kielcach^[2][3]. Jego matka, Anna^[4], jest położną^[5]. Jego rodzina ze strony matki była pochodzenia żydowskiego^[6][7]. Jego starszy o cztery lata brat Sebastian został właścicielem kieleckiego Pośrednictwa Finansowego, Semper Fit Strefa Zdrowia i Urody^[8]. Kiedy miał półtora roku, w wyniku przyjęcia zbyt dużej dawki szczepionki miał poważne problemy zdrowotne i mógł już nigdy nie stanąć na nogi, jednak pokonał chorobę^[9].

W wieku 15 lat ujawnił matce, że jest gejem^[10][11]. Publicznego coming outu dokonał w 2007 na łamach „Super Expressu”. W dorosłym życiu związał się z Gminą Wyznaniową Żydowską w Warszawie^[12].

W 1998 ukończył kieleckie III Liceum Ogólnokształcącego im. C.K. Norwida, gdzie uczęszczał do klasy o profilu humanistyczno-teatralnym^[10]. Pracował jako kelner w knajpie, był barmanem, rozdawał ulotki dla ludzi otyłych w Kieleckim Klubie Kwadransowych Grubasów i prowadził zajęcia fitness^[10]. Studiował dziennikarstwo^[13], a także filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Gdy miał 16 lat, zafascynował się tańcem^[9]. Jako samouk uczył się tańca z kaset VHS^[10]. W wieku 19 lat zaczął tańczyć w grupie działającej przy Kieleckim Teatrze Tańca, a po kilku miesiącach dostał propozycję, żeby przejść do grupy adeptów teatru, w której ćwiczyło się układy do repertuaru^[10]. 15 listopada 1998 zadebiutował na scenie jako tancerz rolą narkomana w spektaklu baletowym Być albo brać (reż. Piotr Galiński). W 2000 wystąpił w widowisku-pieśni Negro spirituals Dla Ciebie, Panie. Występował m.in. w musicalach Chicago (2002) w Teatrze Komedia i Koty (2004) w Teatrze Muzycznym Roma^[14]. W 2006 uczył układów choreograficznych w programie W rytmie MTV w MTV Polska i wystąpił w roli młodego Araba w sztuce Madryt 03 (reż. Dariusz Lewandowski)^[15]. W 2007 wystąpił w teledysku do piosenki zespołu IRA „Trochę wolniej”, był odpowiedzialny za ruch sceniczny w przedstawieniu Neila LaBute’a Gruba świnia w Teatrze Powszechnym i współtworzył choreografię do spektaklu Po godzinach^[16]. Był instruktorem w Autorskiej Szkole Musicalowej Macieja Pawłowskiego w Olsztynie. W latach 2010–2012 prowadził szkołę taneczną Horn Dance Company wspierającą utalentowanych tancerzy z biednych rodzin^[17].

Ogólnopolską popularność przyniosło mu występowanie w programach Grupy TVN. W latach 2001–2002 pracował jako choreograf i tancerz w programie Droga do gwiazd w TVN^[10]. W latach 2007–2012 i 2015–2016 był jurorem w programie rozrywkowym You Can Dance – Po prostu tańcz! w TVN. W 2008 współprowadził program Twój prywatny instruktor tańca w TVN Style. W latach 2010–2025 był mentorem uczestników i jednym z prowadzących program Top Model w TVN. W 2017 uczestniczył w drugiej edycji reality show Azja Express w TVN^[18]. W lutym 2026 poinformował o zakończeniu współpracy z Grupą TVN. Równocześnie występował także w programach innych stacji telewizyjnych: uczył układów choreograficznych w programie W rytmie MTV (2006) w MTV Polska, był narratorem w programie Drunk History – Pół litra historii (2017) w Comedy Central, poprowadził sześcioodcinkowy program internetowy Zielone gwiazdy (2019) w Onet.pl.

Wystąpił w teledysku do piosenki zespołu IRA „Trochę wolniej” (2007). Pojawił się gościnnie w filmach: Zamiana (2009) i Wkręceni 2 (2014) oraz w serialach: Niania (2009) i Druga szansa (2016). Wystąpił w filmie edukacyjnym z serii SOS dla świata (2011) zrealizowanym przez TVN na zlecenie fundacji WWF^[19]. W latach 2016–2017 grał Zibiego Dola w internetowym serialu Wmiksowani.pl. Od 2017 występuje z warszawskim Teatrem „Fabryka Marzeń”; grał postać policjanta Michała Tomasiaka, asystenta inspektora policji (Krzysztof Ibisz) w interaktywnej komedii kryminalnej niemieckiego dramaturga i poety Paula Pörtnera Szalone nożyczki (od 2017)^[20], rolę kreatywnego sąsiada Tristana w farsie Chcesz się bawić? Zadzwoń! (2018)^[21] i Marka w sztuce Marca Camolettiego Pomoc domowa (2019) w przekładzie Bartosza Wierzbięty i reż. Rafała Sisickiego^[22].

Wystąpił w reklamie sieci sklepów odzieżowych H&M (2019)^[23] i kampanii reklamowej producenta wody Żywiec Zdrój (2020)^[24].

W 2019 wydał książkę autobiograficzną pt. „Chcę żyć”^[9], zaangażował się w kampanię społeczną „Głosuję na miłość” (zachęcającą do oddania głosu w wyborach parlamentarnych na partie polityczne wspierające środowisko LGBT)^[25] i wziął udział w rozbieranej sesji zdjęciowej do kalendarza magazynu „Replika”^[26][27].

Jego zdjęcia pojawiły się na okładkach czasopism: „e!stilo” (sierpień 2010), „Viva!” (grudzień 2010, kwiecień 2014), „Mój pies” (wrzesień 2011), „Vege” (luty 2012), „Gala” (lipiec 2012)^[28] i „Wprost” (kwiecień 2014).