Andrew Lloyd Webber

Andrew Lloyd Webber
Ilustracja
Andrew Lloyd Webber (2026)
Data i miejsce urodzenia

22 marca 1948
Londyn

Gatunki

musical

Aktywność

od 1968

Powiązania

Sarah Brightman

Współpracownicy
Tim Rice
Odznaczenia
Order Podwiązki (Wielka Brytania)
Strona internetowa

Andrew Lloyd Webber, baron Lloyd-Webber (ur. 22 marca 1948 w Londynie) – brytyjski kompozytor, producent muzyczny i filmowy, działacz polityczny.

Twórca muzyki do najbardziej kasowych musicali w historii, w tym spektakli Koty i Upiór w operze. Laureat Oscara za najlepszą piosenkę (do filmu Evita)[1].

W latach 1997–2017 członek Izby Lordów Wielkiej Brytanii.

Młodość

Jest synem kompozytora Williama Lloyda Webbera i nauczycielki gry na fortepianie Jean Johnstone Lloyd Webber. W 1951 urodził się jego brat Julian Lloyd Webber, który jest wiolonczelistą[2].

Ukończył Westminster School, następnie rozpoczął naukę w Magdalen College na Uniwersytecie Oksfordzkim, przerwał jednak studia.

Kariera artystyczna

Pierwszy umiarkowany sukces odniósł, tworząc wraz z Timem Rice'em musical Józef i cudowny płaszcz snów w technikolorze (1968). Kolejne musicale jego autorstwa, tj. Jesus Christ Superstar (1970), Evita o Evie Peron (1976) czy Koty (1981), odniosły sukcesy na całym świecie i weszły do kanonu musicalu (Koty na Broadwayu były grane bez przerwy przez ponad 20 lat). Kolejnym wielkim sukcesem był Upiór w operze (1986), w którym w jednej z głównych ról wystąpiła ówczesna żona Webbera, Sarah Brightman. Musical ten utrzymywał się na scenie londyńskiej bez przerwy od października 1986 do lipca 2020.

Lista chronologiczna

Kilka musicali Webbera zostało zekranizowanych:

Webber był producentem pięciu ostatnich filmów[8].

15 listopada 2008 był gościem specjalnym na przedstawieniu polskiej wersji musicalu Upiór w operze w Teatrze Muzycznym Roma w Warszawie.

W 2009 wraz z Diane Warren napisał utwór It’s My Time, z którym Jade Ewen zajęła piąte miejsce w finale 54. Konkursu Piosenki Eurowizji[9]. W 2023 skomponował utwór „Make a Joyful Noise” na koronację Karola III[10].

Działalność biznesowa

W 1977 założył spółkę Really Useful Group, ponieważ uznał, że trafia do niego zbyt mała część dochodów, jakie przynoszą jego dzieła. Początkowo działalność spółki skupiała się na zarządzaniu prawami do kompozycji, z czasem została znacznie rozszerzona i obejmuje obecnie m.in. zarządzanie siedmioma londyńskimi teatrami (Really Useful Theatres), produkcję filmów (Really Useful Films) i wydawanie płyt (Really Useful Records).

W latach 1986–1999 firma miała innych udziałowców poza Lloydem Weberem, m.in. przez cztery lata była notowana na giełdzie. W 1999 roku kompozytor wykupił wszystkie udziały i od tego czasu jest jedynym właścicielem Really Useful Group.

Tytuły i nagrody

Tytuł szlachecki

W 1992 otrzymał tytuł szlachecki Sir. Pięć lat później został podniesiony do godności para dożywotniego jako Baron Lloyd-Webber z Sydmonton[11] (miejscowości w hrabstwie Hampshire, gdzie posiada swoją letnią rezydencję). W nazwisku Lloyd Webber nie ma myślnika, występuje on natomiast w tytule szlacheckim kompozytora. Jak wszyscy parowie dożywotni, lord Lloyd-Webber został członkiem Izby Lordów, gdzie zasiadał w ławach Partii Konserwatywnej, z którą publicznie sympatyzował przez całe swoje życie. W październiku 2017 r. postanowił zrezygnować z miejsca w parlamencie, tłumacząc to brakiem czasu[12]. Zachował tytuł lordowski, lecz odtąd ma on charakter wyłącznie honorowy.

Odznaczenia

W 2024 roku został odznaczony Orderem Podwiązki[13].

Nagrody

Za swoją twórczość kompozytor został uhonorowany m.in.:

Życie prywatne

24 lipca 1972 ożenił się z Sarah Hugill, z którą ma dwójkę dzieci – Imogen (ur. 31 marca 1977) i Nicholasa (ur. 2 czerwca 1979). Rozwiedli się w 1983. 22 marca 1984 ożenił się z wypromowaną przez siebie wokalistką i tancerką, Sarą Brightman. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1990. 15 lutego 1991 poślubił Madeleine Gurdon. Mają trójkę dzieci, Alastaira (ur. 3 maja 1992), Williama (ur. 24 sierpnia 1993) i Isabellę (ur. 30 kwietnia 1996).

Jest kolekcjonerem sztuki, głównie z okresu epoki wiktoriańskiej.

Choroba

25 października 2009 rzecznik prasowy kompozytora poinformował, że u Webbera wykryto raka prostaty[16]. Nowotwór został wykryty we wczesnej fazie rozwoju. W styczniu 2010 artysta poinformował o pozytywnym wyniku leczenia[17]

Przypisy

  1. ↑ The 69th Academy Awards / 1997. oscars.org. [dostęp 2015-06-22]. (ang.).
  2. ↑ Nick Barratt: Family detective. [w:] The Daily Telegraph [on-line]. www.telegraph.co.uk, 2007-07-07. [dostęp 2015-05-17]. (ang.).
  3. ↑ The Web Kitchen, Aspects of Love [online], Andrew Lloyd Webber [dostęp 2020-05-01] (ang.).
  4. ↑ The Web Kitchen, Love Never Dies [online], Andrew Lloyd Webber [dostęp 2020-05-01] (ang.).
  5. ↑ Creative Team Stephen Ward The Musical. [dostęp 2014-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-06)]. (ang.).
  6. ↑ The Web Kitchen, School of Rock [online], Andrew Lloyd Webber [dostęp 2020-05-01] (ang.).
  7. ↑ Andrew Lloyd Webber musical Cinderella to close in the West End [online], the Guardian, 2 maja 2022 [dostęp 2022-09-11] (ang.).
  8. ↑ Webber jako producent
  9. ↑ Andrew Lloyd Webber dla Eurowizji. [w:] Wirtualna Polska [on-line]. www.muzyka.wp.pl, 2008-10-21. [dostęp 2015-05-17]. (pol.).
  10. ↑ Robert Hardman: Karol III. Życie i dwór nowego króla. Grzegorz Siwek (tłum.). Wydawnictwo Znak Horyzont, 2025, s. 299. ISBN 978-83-8367-819-1.
  11. ↑ Biogram na stronie Izby Lordów (ang.)
  12. ↑ Kate McCann, Andrew Lloyd Webber quits as Tory peer as he claims House of Lords demands more time than ever before, „The Telegraph”, 16 października 2017, ISSN 0307-1235 [dostęp 2020-04-02] (ang.).
  13. ↑ Laura Eston: Lloyd Webber tells of ‘greatest honour’ of life as King makes him a Garter Knight. 2024-05-20. [dostęp 2024-08-08]. (ang.).
  14. ↑ The 69th Academy Awards – 1997 [online], Oscars.org | Academy of Motion Picture Arts and Sciences [dostęp 2020-05-01] (ang.).
  15. ↑ Andrew Lloyd Webber [online], www.goldenglobes.com [dostęp 2020-05-01] (ang.).
  16. ↑ Informacja o chorobie Webbera(ang.)
  17. ↑ Informacja o wyleczeniu nowotworu

Linki zewnętrzne