Michael White (snookerzysta)

Michael White
ilustracja
Pseudonim

Lightning

Obywatelstwo

Walia

Data i miejsce urodzenia

5 lipca 1991
Neath

Gra zawodowa

2007/2008, 2009–2020, 2022–2024

Najwyższy ranking

15 (Kwiecień 2016)

Najwyższy break

145 (Shanghai Masters 2011)

Breaki 100+ pkt.

172

Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe

2

Nierankingowe

1

Michael White (ur. 5 lipca 1991 w Neath, Walia) – walijski snookerzysta. Plasuje się na 52. miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 180[1].

Wpisany do „Księgi rekordów Guinnessa” jako najmłodszy snookerzysta, który wbił breaka stupunktowego: 105 punktów w marcu 2001. Miał wtedy 9 lat.

W 2006 roku pobił kolejny rekord. Po zwycięstwie w amatorskim turnieju IBSF World Grand Prix w wieku 14 lat stał się najmłodszym zwycięzcą tegoż turnieju.

W 2007 roku zwyciężył w turnieju EBSA European Under-19 Championship, pokonując w finale Vincenta Muldoona. Ta wygrana otworzyła mu drogę do rozpoczęcia zawodowej kariery.

Kariera zawodowa

Michael White w gronie profesjonalistów grywa od 2007 roku.

Sezon 2007/2008

Jego pierwszy mecz w gronie profesjonalistów miał miejsce podczas kwalifikacji do Masters 2008 w dniu 7 września 2007. Przy snookerowym stole spotkał się wtedy Anglikiem Tomem Fordem. Mecz ten zakończył się niespodziewanym zwycięstwem debiutanta 4-0. W kolejnym spotkaniu kwalifikacyjnym przegrał jednak z innym Anglikiem Barry Hawkinsem 2-5.

Sezon 2007/2008 nie był dla White’a udany. Mimo dobrego początku, podczas siedmiu turniejów rankingowych w kwalifikacjach których brał udział wygrał zaledwie cztery pojedynki (z 15 rozegranych spotkań). Kwalifikacje do Grand Prix 2007, które rozgrywane były w tym sezonie w grupach, zakończył na ostatnim - ósmym miejscu; wygrał wtedy tylko jedno spotkanie: z Tonym Drago 4-2.

Największym jego sukcesem tego sezonu było dojście do drugiej rundy kwalifikacyjnej Mistrzostw świata 2008. W pierwszej rundzie pokonał Shailesha Jogia 10-4, w drugiej jednak uległ Barry’emu Pinchesowi 4-10.

Sezon 2008/2009

Z powodu słabych występów w poprzednim sezonie, nie udało mu się utrzymać w światowym rankingu snookerowym na sezon 2008/2009.

Sezon 2009/2010

Do Main Touru powrócił w sezonie 2009/2010 dzięki pierwszemu miejscu w walijskim rankingu snookerowym.

W kwalifikacjach do Shanghai Masters 2009 pokonał m.in.: Mistrza świata z roku 1991, Johna Parrotta 5-0. Jednak już w następnym meczu uległ 3-5 Markowi Davisowi.

Najlepszy występ w tym sezonie to udział Michaela White’a w kwalifikacjach do UK Championship 2009, w których dotarł do ostatniej, czwartej rundy. Pokonał kolejno: Daniela Wellsa 9-8, Jin Longa 9-6 oraz Jamie Burnetta 9-8. W czwartej rundzie przegrał jednak z późniejszym ćwierćfinalistą turnieju, Liangiem Wenbo 4-9.

Ostatecznie w całym sezonie White rozegrał 13 pojedynków - 7 z nich wygrał.

Sezon 2010/2011

W sezonie tym zawodnik został sklasyfikowany na 70 miejscu w światowym rankingu snookerowym.

Występy w turniejach w karierze

Turniej 2007
/08
2009
/10
2010
/11
2011
/12
2012
/13
2013
/14
2014
/15
2015
/16
2016
/17
2017
/18
2018
/19
2019
/20
2020
/21
2021
/22
2022
/23
2023
/24
Ranking[2] [i] [i] 71 66 54 34 27 17 19 26 29 45 [ii] [ii] [iii] 66
Turnieje rankingowe
Championship League nierankingowy RR RR 2R 2R
Xi'an Grand Prix nie rozegrano
Saudi Arabia Masters nie rozegrano
English Open nie rozegrano 2R QF 1R 1R 1R LQ 1R 1R
British Open nie rozegrano 1R LQ LQ
Wuhan Open nie rozegrano 1R
Northern Ireland Open nie rozegrano QF 1R 2R 1R 3R LQ 3R 1R
International Championship nie rozegrano WR 1R QF 3R 1R LQ LQ 1R nie rozegrano 1R
UK Championship LQ LQ LQ LQ 1R 2R 2R 1R 2R 3R 1R 4R 1R 1R LQ LQ
Shoot Out nie rozegrano nierankingowy 2R 2R SF 1R 3R 1R QF 4R
Scottish Open nie rozegrano MR nie rozegrano 2R 4R 2R 1R 2R LQ 1R LQ
German Masters nie rozegrano LQ LQ LQ 1R LQ LQ 1R LQ LQ LQ 1R LQ LQ LQ
Welsh Open LQ LQ LQ LQ LQ 2R 3R QF 3R 1R 1R 1R 1R 3R LQ LQ
World Open LQ LQ LQ LQ LQ 2R nie rozegrano 1R LQ LQ LQ nie rozegrano 1R
World Grand Prix nie rozegrano NR 1R 2R QF DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Players Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ 1R 2R DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Tour Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
World Championship LQ LQ LQ LQ QF 1R LQ 1R LQ LQ LQ LQ LQ 1R LQ LQ
Turnieje nierankingowe
Champion of Champions nie rozegrano A A 1R A QF A A A A A A
The Masters LQ LQ A A A A A A A A A A A A A A
Championship League A A A A A A RR RR RR RR RR A A A A A
Dawne turnieje rankingowe
Northern Ireland Trophy LQ nie rozegrano
Wuxi Classic NH nierankingowy WR 1R 2R nie rozegrano
Australian Goldfields Open nie rozegrano LQ LQ 1R A QF nie rozegrano
Shanghai Masters A LQ LQ LQ LQ LQ QF 1R QF 2R nierankingowy nie rozegrano NR
Paul Hunter Classic Pro-am Minor-Ranking Event 4R W 3R NR nie rozegrano
Indian Open nie rozegrano QF W NH LQ WD 1R nie rozegrano
China Open LQ LQ LQ LQ LQ 2R 3R 1R 3R 2R LQ nie rozegrano
Riga Masters nie rozegrano Minor-Rank A 1R 2R LQ nie rozegrano
China Championship nie rozegrano NR 2R 1R LQ nie rozegrano
WST Pro Series nie rozegrano RR nie rozegrano
Turkish Masters nie rozegrano 1R nie rozegrano
Gibraltar Open nie rozegrano MR 3R 1R 1R 1R 1R 3R nie rozegrano
WST Classic nie rozegrano 1R NH
European Masters NR nie rozegrano LQ LQ LQ 1R WD WD 1R 2R
Dawne turnieje nierankingowe
World Grand Prix nie rozegrano 1R Ranking Event
General Cup NH A NH A A A A SF nie rozegrano
Shoot Out nie rozegrano A 1R 3R 2R W 2R Ranking Event
Six-red World Championship NH A A NH A A 2R 3R 3R RR RR A nie rozegrano LQ NH
  1. 1 2 Nowi gracze w Tourze nie mają rankingu.
  2. 1 2 Był amatorem.
  3. ↑ Gracze, którzy zakwalifikowali się z jednorocznego rankingu zaczynają sezon bez punktów rankingowych.

Statystyka zwycięstw

Zawodowe

  • Indian Open, 2015

Amatorskie

  • IBSF World Grand Prix, 2006
  • EBSA European Under-19 Championship, 2007

Przypisy

  1. ↑ 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)
  2. ↑ Ranking History. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).

Bibliografia