UK Championship 2009
| ||||
 | ||||
 | ||||
| Miejsce | ||||
|---|---|---|---|---|
| Od |
7 grudnia 2009 | |||
| Do |
13 grudnia 2009 | |||
| Edycja |
33 | |||
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break |
141 | |||
| Breaki 100+ pkt. |
48, 41 | |||
| Liczba uczestników |
32 | |||
| Rozegrane mecze |
31 | |||
| Organizator | ||||
| Sponsor | ?↗ | |||
Pukka Pies UK Championship 2009 – trzeci turniej rankingowym sezonu snookerowego 2009/2010. W dniach 5–13 grudnia 2009 roku miejscem jego rozegrania była hala widowiskowa Telford International Centre w Telford. Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Shaun Murphy, który przegrał w meczu II rundy z późniejszym triumfatorem Ding Junhuiem 3:9.
W finale Ding Junhui pokonał po niezwykle wyrównanym meczu Johna Higginsa 10:8. Dla Chińczyka był to czwarty triumf w imprezie rankingowej w karierze, a drugi w UK Championship (poprzednio w 2005 roku).
Nagrody
| Nagroda | Punkty rankingowe[pkt 1] | |
|---|---|---|
| Zwycięzca | 100 000 £ | 8 000 |
| Finalista | 46 000 £ | 6 400 |
| Półfinalista | 23 250 £ | 5 120 |
| Ćwierćfinalista | 16 450 £ | 4 000 |
| Runda 3 | 12 050 £ | 3 040 |
| Runda 2 | 8 750 £ | 2 240 (1 120) |
| Runda 1 | 5 500 £ | 1 840 (920) |
| Ostatnia 64. | 2 300 £ | 1 440 (720) |
| Ostatnia 80. | 1 040 (520) | |
| Ostatnia 96. | 320 | |
| Najwyższy break | 5 000 £ | |
| Najwyższy break kwalifikacji | 500 £ | |
| Break maksymalny | 25 000 £ | |
| Łączna pula nagród[1] | 625 000 £ |
- ↑ Zawodnicy odpadający w swoim pierwszym meczu otrzymują połowę punktów (liczba podana w nawiasach).
Wydarzenia związane z turniejem
- Ding Junhui został drugim snookerzystą spoza Wielkiej Brytanii oraz Irlandii (po Neilu Robertsonie), mającym na koncie cztery wygrane w turniejach rankingowych w karierze.
- Peter Lines zakwalifikował się do fazy głównej turnieju rankingowego po raz pierwszy od ośmiu lat (poprzednio British Open 2001)[2].
- Graeme Dott poddał mecz I rundy z Markiem Williamsem przy stanie 2:6 z powodu choroby[3].
- Ryan Day w jedenastym framie meczu I rundy z Liangiem Wenbo nieskutecznie atakował breaka maksymalnego 147 punktów. Podejście zakończył po spudłowaniu brązowej bili, uzyskując 125 pkt.
- Peter Lines awansował do ćwierćfinału turnieju rankingowego po raz pierwszy od dziesięciu lat (poprzednio China Open 1999).
- Ronnie O’Sullivan w półfinale z Johnem Higginsem wygrał sześć partii z rzędu, doprowadzając od stanu 2:8 do remisu 8:8. Przegrał on jednak w decydującym 17 framie, pomimo iż w partii rozpoczął budowanie breaka.
Zawodnicy
Zawodnicy rozstawieni
W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu. Jako drugi rozstawiony został aktualny Mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej (w nawiasie podano rundę w której zawodnik zakończył swój udział w turnieju):
Shaun Murphy (obrońca tytułu)
John Higgins MBE- Ronnie O’Sullivan MBE
- Stephen Maguire
- Allister Carter
Ryan Day- Mark Selby
Marco Fu
Neil Robertson- Stephen Hendry MBE
Mark Allen- Joe Perry
Ding Junhui (W)- Peter Ebdon
- Mark Williams MBE
- Mark King
Zawodnicy nierozstawieni
Poniżsi zawodnicy uzyskali awans do turnieju UK Championship poprzez udział w kwalifikacjach (w nawiasie numer zajmowany na liście rankingowej):
- Jamie Cope (18)
- Ricky Walden (20)
- Stuart Bingham (21)
- Steve Davis (23)
- Michael Holt (24)
- Stephen Lee (25)
- Matthew Stevens (26)
- Liang Wenbo (27)
- Graeme Dott (28)
- Judd Trump (30)
- Gerard Greene (32)
- Anthony Hamilton (33)
- Mike Dunn (38)
- Rory McLeod (39)
- Tom Ford (49)
- Peter Lines (64)
Drabinka turniejowa
Finał
| Finał: Do 10 wygranych frame’ów Telford International Centre, Telford, Anglia, 13 grudnia 2009Sędzia: Eirian Williams | ||
| Ding Junhui |
10 – 8 | John Higgins |
| Sesja południowa: 93(81)-11, 43(43)-75(67), 101(69)-27, 32-77(67), 78(63)-4, 51-62, 65(44)-49(45), 0-96(80) Sesja wieczorna: 58-22, 21-67, 78(50)-12, 12-99(91), 5-68(42), 75(74)-5, 64-58, 62-49, 18-115(115), 84(75)-36 | ||
| 81 | Najwyższy break | 115 |
| – | Breaki stupunktowe | 1 |
| 6 | Breaki notowane | 5 |
Breaki stupunktowe turnieju zasadniczego
- Mark Selby 141, 136, 132, 115, 102, 101
- Stephen Lee 141, 103
- Neil Robertson 137, 127, 119, 100
- Ronnie O’Sullivan 134, 118, 116, 114, 110, 104
- Ding Junhui 134, 114, 113
- Stephen Hendry 130, 115, 112, 108
- John Higgins 129, 127, 116, 115, 110, 109
- Ryan Day 125
- Allister Carter 124, 102
- Liang Wenbo 124
- Mark Allen 121, 112, 104, 100
- Shaun Murphy 119, 101
- Peter Lines 114
- Stephen Maguire 108
- Marco Fu 104
- Matthew Stevens 101
- Jamie Cope 100
Statystyki turnieju
Statystyki pierwszej rundy
| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
|
Anglia | 19 | 59,38% |
|
Szkocja | 4 | 12,50% |
|
Walia | 3 | 9,38% |
|
Irlandia Północna | 2 | 6,25% |
|
Chiny | 2 | 6,25% |
|
Australia | 1 | 3,13% |
|
Hongkong | 1 | 3,13% |
- Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 12
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 4
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 220 (272)
- Średnia liczba partii w meczu: 13,75
- Najwyższe zwycięstwo: 9-2
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 2
Statystyki drugiej rundy
| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
|
Anglia | 9 | 56,25% |
|
Szkocja | 3 | 18,75% |
|
Chiny | 2 | 12,50% |
|
Walia | 1 | 6,25% |
|
Australia | 1 | 6,25% |
- Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 12
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 4
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 6
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 109 (136)
- Średnia liczba partii w meczu: 13,63
- Najwyższe zwycięstwo: 9-2
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 2
Statystyki ćwierćfinałów
| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
|
Anglia | 4 | 50,00% |
|
Szkocja | 2 | 25,00% |
|
Chiny | 2 | 25,00% |
- Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 6
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 2
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 4
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 54 (68)
- Średnia liczba partii w meczu: 13,50
- Najwyższe zwycięstwo: 9-2
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1
Statystyki półfinałów
| Państwo | Il. zawodników | % zawodników | |
|---|---|---|---|
|
Szkocja | 2 | 50,00% |
|
Anglia | 1 | 25,00% |
|
Chiny | 1 | 25,00% |
- Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
- Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 4
- Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 0
- Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
- Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
- Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 31 (34)
- Średnia liczba partii w meczu: 15,50
- Najwyższe zwycięstwo: 9-5
- Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1
Zmiany na prowizorycznej liście rankingowej po turnieju
Zwycięzca turnieju awansował na prowizorycznej liście rankingowej z 9 na 6 miejsce. Lider rankingu prowizorycznego John Higgins powiększył przewagę nad Ronnie O’Sullivanem, ale ten z kolei umocnił się na drugiej pozycji względem trzeciego Neila Robertsona. Po UK Championship w sezonie 2009/2010 do rozegrania pozostały jeszcze trzy turnieje rankingowe.
| Pozycja | Zawodnik | Suma pktów | Pkty sezon 2008-09 | Pkty sezon 2009-10 |
|---|---|---|---|---|
| 1. | John Higgins MBE | 46 360 | 31 000 | 15 360 |
| 2. | Ronnie O’Sullivan | 38 655 | 23 875 | 14 780 |
| 3. | Neil Robertson | 33 845 | 22 825 | 11 020 |
| 4. | Shaun Murphy | 31 975 | 23 475 | 8 500 |
| 5. | Allister Carter | 31 740 | 24 100 | 7 640 |
| 6. | Ding Junhui | 30 875 | 13 775 | 17 100 |
Kwalifikacje
Mecze kwalifikacyjne do turnieju UK Championship odbyły się w dniach 23–30 listopada 2009 roku w Pontin’s Centre w Prestatyn w Walii[5][6]. Wyłoniły one 16 zawodników, którzy w pierwszej rundzie turnieju zmierzyli się z najlepszą 16 światowego rankingu snookerowego.
Drabinka kwalifikacji
Breaki stupunktowe kwalifikacji
- Tom Ford 143, 125, 110, 104
- Stuart Bingham 141
Thepchaiya Un-Nooh 138, 101- Jimmy Robertson 135, 115
Brendan O’Donoghue 134- Stephen Lee 129, 110
- David Gilbert 128
- Simon Bedford 127, 108
- Liang Wenbo 127, 103
- Mark Joyce 122
- Anthony Hamilton 120
- Peter Lines 114, 113, 105, 101, 100
Tony Drago 113, 100- Lee Spick 111
- Robert Milkins 111
- Rod Lawler 111
- David Gray 108
- Matthew Stevens 107
- Matthew Couch 106
- Rory McLeod 104, 102
- Craig Steadman104, 100
- Mark Davis 103
- Xiao Guodong 102
- David Morris 100
- Dominic Dale 100
- Andrew Higginson 100
Przypisy
- ↑ Ron Florax: 2009 UK Championship - Finishes. CueTracker. [dostęp 2025-08-25]. (ang.).
- ↑ worldsnooker.com: Dott To Face Williams in Telford [dostęp 2009-12-04] (en)
- ↑ worldsnooker.com: Williams Through As Dott Withdraws [dostęp 2009-12-05] (en)
- ↑ Na podstawie danych opublikowanych przez Światową Federację Snookera.
- ↑ Global Snooker: Kwalifikacje (Wyniki). [dostęp 2013-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-15)].
- ↑ World Snooker: Kwalifikacje (Drabinka)
Bibliografia
- Ron Florax: UK Championship 2009 – wyniki na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2025-08-26]. (ang.).
- UK Championship 2009 – wyniki na stronie snooker.org. snooker.org. [dostęp 2025-08-26]. (ang.).
- Marcin Kutz: UK Championship 2009 – wyniki na stronie SnookerWorld.pl. SnookerWorld.pl. [dostęp 2025-08-26].
