Miedźna

Miedźna
wieś
Ilustracja
Zabytkowy drewniany kościół
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Powiat

pszczyński

Gmina

Miedźna

Liczba ludności (2022)

1745[1]

Strefa numeracyjna

32

Kod pocztowy

43-227[2]

Tablice rejestracyjne

SPS

SIMC

0217082

Położenie na mapie gminy Miedźna
Mapa konturowa gminy Miedźna, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Miedźna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Miedźna”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Miedźna”
Położenie na mapie powiatu pszczyńskiego
Mapa konturowa powiatu pszczyńskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Miedźna”
Ziemia49°58′39″N 19°02′56″E/49,977500 19,048889[3]
Strona internetowa

Miedźna (niem. Miedzna, Kunzendorf) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Miedźna. Siedziba gminy Miedźna.

Historia

Miejscowość została po raz pierwszy wzmiankowana w spisie świętopietrza parafii dekanatu Oświęcim diecezji krakowskiej z 1326 pod nazwą Medzwna[4][5]. W księgach parafialnych (kościelnych) z których najstarsze pochodzą z 1704 roku figuruje pod nazwą "Miedźwna". Większość oficjalnych dokumentów z tamtego okresu uległa silnej germanizacji lub latynizacji, stąd w państwowych rejestrach i na mapach (np. na słynnej "mapa Andreasa Hindenberga z 1636 roku" wieś zapisywano zazwyczaj w formach zbliżonych do niemieckiego "Kunzendorf" lub uproszczonej "Miedzna". Zapis "Miedźwna" utrwalił się jednak w lokalnej tożsamości i dokumentacji kościoła św. Klemansa. Taka nazwa żyje w używanej do dziś odmianie słowa mówionego, np."Miedźwianie".[6]

"Miedźwiedź" to staropolskie określenie niedźwiedzia. Najstarszy zapis na piśmie z 1326 roku oraz inne dowody na używanie nazwy "Miedźwna" w księgach parafialnych a także do dziś funkcjonująca w mowie odmiana słowa i nazwy miejscowości tłumaczą jej pochodzenie od słowa "Miedźwiedź"

W dokumencie sprzedaży państwa pszczyńskiego wystawionym przez Kazimierza II Cieszyńskiego w języku czeskim we Frysztacie w dniu 21 lutego 1517 roku wieś została wymieniona jako Medna[7].

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Miedźna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.


Szkolnictwo

W Miedźnej znajduje się szkoła podstawowa im. Powstańców Śląskich (do której uczęszczają uczniowie z okolicznych wsi).

Kościół

Zabytkowy kościół drewniany

W gminie znajduje się zabytkowy drewniany kościół św. Klemensa z XVII w.

Osoby związane z miejscowością

  • W Miedźnej urodził się Jan Kapica (1866-1930), katolicki duchowny, działacz społeczny i polityczny[8].

Przypisy

  1. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-07].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 785 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 79680.
  4. ↑ Franciszek Maroń. Rozwój sieci parafialnej w diecezji katowickiej aż do końca XV wieku. „Rozwój sieci parafialnej w diecezji katowickiej aż do końca XV wieku”, s. 101–167, 1969.
  5. ↑ Monumenta Poloniae Vaticana T.1 Acta Camerae Apostolicae. Vol. 1, 1207-1344. Jan Ptaśnik (redakcja). Cracoviae: Sumpt. Academiae Litterarum Cracoviensis, 1913, s. 147–150.
  6. ↑ Ludwik Musioł, Monografia Miedźnej, 1952, s. 29, Bibcode: [https://ui.adsabs.harvard.edu/abs/Zbiory Specjalne Biblioteki Śląskiej Rękopisy R992/III Zbiory Specjalne Biblioteki Śląskiej Rękopisy R992/III].
  7. ↑ Ludwik Musioł. Dokument sprzedaży księstwa pszczyńskiego z dn. 21 lutego 1517 R.. „Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku”. R. 2, s. 235–237, 1930. Katowice: nakł. Towarzystwa ; Drukiem K. Miarki.
  8. ↑ Anna Jurkiewicz, Stanisław Ziemba: Województwo katowickie. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1962, s. 280.

Linki zewnętrzne