Miroslav Deronjić

Miroslav Deronjić

Data i miejsce urodzenia	6 czerwca 1954 Bratunac
Data i miejsce śmierci	19 maja 2007 Szwecja
Wiceprzewodniczący SDS
Okres	od 1996 do 1997
Przynależność polityczna	Serbska Partia Demokratyczna
Odznaczenia

Miroslav Deronjić (ur. 6 czerwca 1954 w Bratunacu w Bośnii i Hercegowinie^[1], zm. 19 maja 2007 w Szwecji^[2]) – serbski polityk, członek Serbskiej Partii Demokratycznej (SDS). Zbrodniarz wojenny.

W latach 1990–1992 przewodniczący lokalnych struktur Serbskiej Partii Demokratycznej (SDS) w Bratunacu. Od 1993 członek władz krajowych partii, a w latach 1996–1997 jej wiceprzewodniczący i zastępca Radovana Karadžića^[1].

Przed wybuchem wojny w Bośni i Hercegowinie członek lokalnych sztabów kryzysowych powoływanych przez bośniackich Serbów (1991–1992), a po wybuchu wojny komisji wojennej (1992) z siedzibą w Bratunacu. W lipcu 1995 powołany na stanowisko komisarza cywilnego w Srebrenicy przez władze Republiki Serbskiej^[1].

4 lipca 2002 oskarżony przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii (MTKJ) o zbrodnie przeciwko ludzkości polegające na prześladowaniach z powodów politycznych, rasowych i religijnych. Zgodnie z aktem oskarżenia, jako przewodniczący lokalnego sztabu kryzysowego, wykonywał polecenia Karadzića nakazujące masowe wysiedlenia ludności bośniackiej w okolicach wsi Glogova^[1][3]. Osobiście wydawał rozkazy ataku zbrojnego na wieś i spalenia jej zabudowań, będąc w pełni świadomym ryzyka utraty życia przez jej muzułmańskich mieszkańców. W wyniku ataku dokonano egzekucji 65 nieuzbrojonych bośniackich muzułmanów, a wieś zrównano z ziemią^[1][3].

Aresztowany w Bratunacu przez żołnierzy SFOR 7 lipca 2002^[3][4]. Nazajutrz przewieziony do Hagi^[1][3].

Początkowo nie przyznawał się do winy, jednak w 2003 zmienił zdanie^[3][5].

W 2004 uznany winnym dokonania zbrodni przeciwko ludzkości polegających na ataku na wieś Glogova, wymordowaniu muzułmańskich mieszkańców wsi, przymusowych wysiedleniach ludności, zniszczeniu meczetu oraz zabudowań mieszkalnych i gospodarczych należących do muzułmanów. Z uwagi na przyznanie się do winy oraz współpracę z oskażycielami w innych procesach przed MTKJ (Radovana Karadžića, Momčilo Krajišnika, Ratko Mladića, Biljany Plavšić i Slobodana Miloševića) został skazany za na 10 lat pozbawienia wolności. Wyrok odbywał w szwedzkim więzieniu^[1][3][6].

W 2004 złożył apelację, którą MTKJ odrzucił rok później^[3][7].

W 2007 zmarł w więzieniu z przyczyn naturalnych^[2][3].

• Order Niegosza I klasy (Bośnia i Hercegowina – Republika Serbska)^[8]