Mnin

Mnin
wieś
Ilustracja
Kościół parafialny
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

konecki

Gmina

Słupia Konecka

Liczba ludności (2024)

479[1]

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

26-234[2]

Tablice rejestracyjne

TKN

SIMC

0269587[3]

Położenie na mapie gminy Słupia Konecka
Mapa konturowa gminy Słupia Konecka, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Mnin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Mnin”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Mnin”
Położenie na mapie powiatu koneckiego
Mapa konturowa powiatu koneckiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Mnin”
Ziemia50°59′28″N 20°11′12″E/50,991111 20,186667[4]

Mnin – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Słupia Konecka[5][3]. Ma status sołectwa[6].

W skład sołectwa Mnin wchodzi także wieś Szwedy. W 2024 sołectwo liczyło 493 mieszkańców[1].

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mnin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Tekli[7].

Integralne części wsi

Integralne części wsi Mnin[5][3]
SIMCNazwaRodzaj
0269593Błagodaćczęść wsi
0269601Mokreczęść wsi
0269618Przymusówczęść wsi

Historia

W 1347 r. arcybiskup gnieźnieński Jarosław z Bogorii i Skotnik przeznaczył dziesięcinę pochodzącą z Mnina na uposażenie prebendy św. Jerzego w katedrze krakowskiej. Wcześniej była ona płacona katedrze gnieźnieńskiej.

Już w XV w. istniał tutaj kościół drewniany. Według Jana Długosza część łanów kmiecych i cztery karczmy oddawały dziesięcinę do Krakowa. Druga część wsi oraz folwark oddawały miejscowemu proboszczowi. Dziedzicem wsi był Jakób Jelita. W Liber Beneficiorum Jana Łaskiego miejscowy kościół nazwany został starym.

W 1824 r. powstała murowana świątynia fundacji Aleksandra Walewskiego, dziedzica Mnina. W 1827 r. było tu 57 domów i 402 mieszkańców.

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z lat 80. XIX wieku opisuje Mnin jako wieś i folwark w gminie Pijanów w powiecie koneckim. Znajdował się tu wówczas kościół, szkoła początkowa, gorzelnia i piec wapienny. Wieś miała 106 domów, 703 mieszkańców, 1877 mórg ziemi włościańskiej i 828 ziemi folwarcznej[8].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Raport o stanie gminy Słupia Konecka w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 13
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 799 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. 1 2 3 GUS. Rejestr TERYT
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 82057.
  5. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  6. ↑ BIP gminy, sołtysi
  7. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  8. ↑ Mnin, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 553.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.