Mojęcin

Mojęcin

Brygadowce

część wsi
Państwo	Polska
Województwo	dolnośląskie
Powiat	bolesławiecki
Gmina	Bolesławiec
Część miejscowości	Suszki
Wysokość	240 – 250 m n.p.m.
SIMC	0189316
Położenie na mapie gminy wiejskiej Bolesławiec Mojęcin
Położenie na mapie Polski Mojęcin
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego Mojęcin
Położenie na mapie powiatu bolesławieckiego Mojęcin
51°12′23″N 15°33′55″E/51,206389 15,565278[1]

Mojęcin (także: pol. Suszki Górne^[2], dawniej Brygadowce^[2], niem. Kol. Karlshof^[3]) – część wsi Suszki w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie wiejskiej Bolesławiec^[4].

Jest to niewielka miejscowość o skupionej, łańcuchowej zabudowie, leżąca na Pogórzu Izerskim, na wzniesieniu, między Suszkami a Nowymi Jaroszowicami, o wysokości 240–250 m n.p.m.; w ciągu drogi wojewódzkiej nr 297. Jest to najdalej wysunięta na północ część wsi Suszki^[5].

W miejscowości znajduje się przystanek autobusowy^[6].

Kod GUS TERYT miejscowości Mojęcin to 0189316^[3] (PRNG 133816^[7]).

Osada powstała przy folwarku należącym do rodziny Carla^[2]. Modernizacja obecnej drogi wojewódzkiej nr 297, na odcinku między Nowymi Jaroszowicami a Włodzicami Wielkimi, została przeprowadzona w latach 1889–1890. Przed przebudową główna droga prowadziła przez Stare Jaroszowice, Chmielno i Brunów. Za Suszkami Górnymi dokonano znacznej korekty ukształtowania terenu: na odcinku około 100 metrów obniżono niweletę traktu, prowadząc go wykopem przez wzniesienie^[8][9].

Na krawędzi przekopu, po prawej stronie drogi w kierunku Lwówka Śląskiego, pozostawiono niewielki wyniesiony fragment terenu, uformowany jako nasyp i obłożony łamanym kamieniem. Na jego krańcach posadzono dwie lipy. Między nimi znajduje się przewrócona, kamienna ławka, pod którą umieszczony jest kamień graniczny. Przed ławką widoczny jest niewielki dół, w którym wcześniej znajdować się miała kamienna płyta z odciskiem stóp św. Jadwigi^[8][9].

Według lokalnej tradycji, miejsce to upamiętnia odpoczynek św. Jadwigi Śląskiej podczas podróży z Bolesławca do Lwówka Śląskiego, a następnie, najprawdopodobniej w kierunku Wlenia. Kroniki odnotowują przejazd św. Jadwigi tym traktem w 1205 roku. Przekaz ten został utrwalony dzięki relacji miejscowej autochtonki, która po 1945 roku mieszkała wspólnie z osiedlającymi się Polakami w najbliższym gospodarstwie aż do czasu swojego wysiedlenia^[8][9].

Po 1945 roku funkcjonował tu PGR, po którym do dziś pozostały jedynie dwa szkielety bloków mieszkalnych dla robotników^[2].