Mona Keijzer

Mona Keijzer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

9 października 1968
Edam

Zawód, zajęcie

polityk, urzędnik samorządowy

Alma Mater

Uniwersytet Amsterdamski

Stanowisko

wicepremier (2024–2026), minister mieszkalnictwa i zagospodarowania przestrzennego (2024–2026)

Maria Cornelia Gezina (Mona) Keijzer (ur. 9 października 1968 w Edamie[1]) – holenderska polityk i urzędnik samorządowy, parlamentarzystka, w latach 2024–2026 wicepremier oraz minister mieszkalnictwa i zagospodarowania przestrzennego.

Życiorys

W 1992 ukończyła administrację publiczną na Uniwersytecie Amsterdamskim. Pracowała jako urzędniczka w gminie Waterland, a także jako prawniczka w inspekcji ochrony środowiska w Geldrii oraz w departamencie środowiska miasta Almere[1]. W 1991 wstąpiła do Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego (CDA). W latach 1994–2002 była radną w Waterland, w latach 1998–2005 wchodziła w skład zarządu gminy jako wethouder odpowiedzialny m.in. za kulturę, edukację, mieszkalnictwo i ochronę środowiska. Od 2006 do 2012 była członkinią zarządu miasta Purmerend, zajmując się opieką społeczną oraz zdrowotną, sprawami dzieci i sportu[1].

Przed wyborami w 2012 ubiegała się o pozycję lidera listy wyborczej CDA. Otrzymała 26% głosów w partyjnych prawyborach, zajmując drugie miejsce za Sybrandem van Haersma Buma[2]. Wystartowała wówczas z tego miejsca do Tweede Kamer, uzyskując mandat poselski[1]. Utrzymywała go również w kolejnych wyborach w 2017[3] i 2021[4].

W październiku 2017 została sekretarzem stanu do spraw konsumentów, małej i średniej przedsiębiorczości, telekomunikacji i poczty w trzecim rządzie Marka Rutte[5]. W 2020 ponownie ubiegała się o przywództwo w partii, przegrywając w wewnętrznym głosowaniu[6]. We wrześniu 2021, po krytyce polityki dotyczącej tzw. paszportu covidowego, została odwołana ze stanowiska rządowego[7]. W tym samym miesiącu zrezygnowała również z mandatu poselskiego[8].

W 2023 zrezygnowała z członkostwa w CDA[9]. Związała się następnie z ugrupowaniem BoerBurgerBeweging, które ogłosiło ją swoją kandydatką na premiera w wyborach w 2023[10], w wyniku których ponownie uzyskała mandat posłanki do Tweede Kamer[11].

W lipcu 2024 objęła urzędy wicepremiera oraz ministra mieszkalnictwa i zagospodarowania przestrzennego w nowo powołanym rządzie Dicka Schoofa[12]. W czerwcu 2025 powierzono jej dodatkowe obowiązki z zakresu polityki azylowej i migracji; zaczęła wówczas używać tytułu ministra ds. polityki azylowej i migracji[13][14]. W 2025 po raz kolejny została wybrana do niższej izby parlamentu[15]. W lutym 2026 zakończyła pełnienie wszystkich funkcji rządowych. W tym samym miesiącu bez powodzenia ubiegała się o przywództwo w BBB, po czym opuściła tę formację[16].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Profil na stronie parlement.com. [dostęp 2016-10-21]. (niderl.).
  2. ↑ Buma gekozen tot lijsttrekker CDA. nos.nl, 18 maja 2012. [dostęp 2016-10-21]. (niderl.).
  3. ↑ Tweede Kamerverkiezingen 2017 (voorlopige samenstelling). parlement.com. [dostęp 2017-03-16]. (niderl.).
  4. ↑ Samenstelling Tweede Kamer na de verkiezingen van 17 maart 2021 – totaaloverzicht. parlement.com. [dostęp 2021-03-24]. (niderl.).
  5. ↑ Kabinet-Rutte III. parlement.com. [dostęp 2017-10-26]. (niderl.).
  6. ↑ Met ingehouden adem kijkt het CDA uit naar de tweede ronde. nrc.nl, 11 lipca 2020. [dostęp 2020-07-26]. (niderl.).
  7. ↑ CDA-staatssecretaris Keijzer ontslagen na uitspraken coronatoegangsbewijs. nos.nl, 25 września 2021. [dostęp 2021-09-25]. (niderl.).
  8. ↑ Mona Keijzer geeft Kamerzetel op en verlaat daarmee landelijke politiek. nos.nl, 27 września 2021. [dostęp 2021-11-19]. (niderl.).
  9. ↑ Former State Secretary for Economic Affairs Mona Keijzer leaves the CDA. nltimes.nl, 5 sierpnia 2023. [dostęp 2023-08-13]. (ang.).
  10. ↑ BBB schuift Mona Keijzer naar voren als premierskandidaat. nos.nl, 1 września 2023. [dostęp 2023-09-27]. (niderl.).
  11. ↑ Samenstelling Tweede Kamer na de verkiezingen van 22 november 2023 – totaaloverzicht. parlement.com. [dostęp 2023-11-24]. (niderl.).
  12. ↑ Kabinet-Schoof. parlement.com. [dostęp 2024-07-02]. (niderl.).
  13. ↑ Bert van den Braak: Drie ministers of toch één? Het is een rommeltje. montesquieu-instituut.nl, 30 czerwca 2025. [dostęp 2025-08-02]. (niderl.).
  14. ↑ Mona Keijzer. rijksoverheid.nl. [dostęp 2025-08-02]. (niderl.).
  15. ↑ Proces-verbaal van het centraal stembureau met de uitslag van de verkiezing van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. kiesraad.nl, 7 listopada 2025. [dostęp 2025-11-07]. (niderl.).
  16. ↑ Mona Keijzer verlaat BBB en gaat als zelfstandig Kamerlid verder. nos.nl, 23 lutego 2026. [dostęp 2026-03-27]. (niderl.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.