Muratyn

Muratyn
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

tomaszowski

Gmina

Łaszczów

Liczba ludności (2011)

111[1][2]

Strefa numeracyjna

84

Kod pocztowy

22-650[3]

Tablice rejestracyjne

LTM

SIMC

0893802

Położenie na mapie gminy Łaszczów
Mapa konturowa gminy Łaszczów, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Muratyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi na dole znajduje się punkt z opisem „Muratyn”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Muratyn”
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa konturowa powiatu tomaszowskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Muratyn”
Ziemia50°33′39″N 23°41′29″E/50,560833 23,691389[4]

Muratyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Łaszczów[5][6].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Na terenie wsi obok kościoła rzymskokatolickiego, prowadzi działalność duszpasterską Kościół Chrystusowy, wyznanie protestanckie o charakterze ewangelicznym[7].

Wieś stanowi sołectwo gminy Łaszczów[8]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 163 mieszkańców[9].

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Przemienienia Pańskiego w Czartowcu[10].

Części wsi

Integralne części miejscowości Muratyn[5][6]
SIMCNazwaRodzaj
0893819Bajówkaczęść wsi
0893825Felówkaczęść wsi
0893831Podpoleczęść wsi

Historia

Muratyn dawniej nazywany także Moratyn – wieś z rodowodem sięgającym wieku XV. Pojawia się w dokumentach w 1430 roku, wówczas to została nadana Mikołajowi (z sochaczewskiego Nieborowa) Nieborowskiemu herbu Prawda (w latach 1417–1430 kuchmistrz książęcy, kasztelan sochaczewski 1427-1430). W 1494 r. należała do Jana Nieborowskiego, który w tym roku wieś odsprzedaje[11]. (A. Boniecki w herbarzu podaje, iż w 1492 dziedzicem wsi był Jan Lubański z Lubań w ziemi rawskiej na południowym Mazowszu.) W 1533 r. wieś należy do Sasina Nieborowskiego. Według spisu poborowego z 1564 roku była to już własność Drohiczańskich (wówczas 2,25 łana = 37,8 ha gruntów), w 1687 – Prusinowskich, zaś w połowie XVIII wieku należała do Rostkowskich[12].

Według spisu z 1880 r. wieś liczyła 46 domów i 471 mieszkańców, w tym 73 katolików[12].

Spis z 1921 r. wykazał we wsi 54 domy oraz 464 mieszkańców, w tym 4 Żydów i 355 Ukraińców[13].

Na przełomie XIX i XX w. istniała tu drewniana cerkiew wystawiona w 1687 roku. Dziedzice wsi – Prusinowscy – uczynili to jak podają dlatego, aby ich poddani chłopi

”... już po cudzych parafijach nie błąkali się więcej, ale jako jednego pana poddani tam na nabożeństwie bywali”[14]

.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Wieś Muratyn w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-02], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-02].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 799 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 27 maja 2025, identyfikator PRNG: 84240.
  5. 1 2 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-09-06].
  6. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia 4 sierpnia 2015(dts) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1636 (ISAP)).
  7. ↑ Strona Kościoła Chrystusowego w RP.
  8. ↑ Jednostki pomocnicze gminy Łaszczów. Urząd Gminy Łaszczów. [dostęp 2017-09-06].
  9. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  10. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  11. ↑ Janeczek 1991 ↓, s. 337.
  12. 1 2 Moratyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 667.
  13. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych, t. IV, Województwo lubelskie, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924, 127) [dostęp 2017-09-06].
  14. ↑ Janeczek 1991 ↓, s. 50.

Bibliografia

  • Andrzej Janeczek: Osadnictwo pogranicza polsko-ruskiego. Województwo bełskie od schyłku XIV do początku XVII w. Wrocław: 1991.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.