Nadeżda Nejnski

Nadeżda Nejnski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

9 sierpnia 1962
Sofia

Minister spraw zagranicznych Bułgarii
Okres

od maja 1997
do lipca 2001

Przynależność polityczna

SDS

Poprzednik

Stojan Stalew

Następca

Sołomon Pasi

Minister spraw zagranicznych Bułgarii
Okres

od lutego 2026
do maja 2026

Poprzednik

Georg Georgiew

Następca

Welisława Petrowa-Czamowa

Odznaczenia
Xirka Ġieħ ir-Repubblika (Malta) Order Księżnej Olgi III klasy

Nadeżda Nikołowa Nejnski, poprzednio Michajłowa[1] (bułg. Надежда Николова Нейнски, poprzednio Михайлова; ur. 9 sierpnia 1962 w Sofii) – bułgarska filolog, prawnik i polityk, deputowana do Zgromadzenia Narodowego, minister spraw zagranicznych (w latach 1997–2001 i w 2026), przewodnicząca Związku Sił Demokratycznych (2002–2005) oraz posłanka do Parlamentu Europejskiego VII kadencji.

Życiorys

W 1985 ukończyła studia filologiczne na Uniwersytecie Sofijskim im. św. Klemensa z Ochrydy. Pracowała jako dziennikarka i tłumaczka[2]. W trakcie przemian politycznych wstąpiła do Partii Radykalno-Demokratycznej, która dołączyła do Związku Sił Demokratycznych. Pełniła funkcję rzecznika gabinetu Filipa Dimitrowa, kierowała centrum prasowym rządu[2]. W 1994 weszła w skład Zgromadzenia Narodowego 37. kadencji. Reelekcję uzyskiwała w wyborach w 1997, 2001 i 2005.

Od maja 1997 do lipca 2001 sprawowała urząd ministra spraw zagranicznych w gabinecie kierowanym przez Iwana Kostowa[3]. W latach 2002–2005 pełniła funkcję przewodniczącej swojego ugrupowania[4]. Na skutek konfliktów w 2004 były premier i lider SDS Iwan Kostow zrezygnował z członkostwa w partii i założył nowe ugrupowanie pod nazwą Demokraci na rzecz Silnej Bułgarii.

W wyborach w 2009 z powodzeniem ubiegała się o mandat eurodeputowanej z listy Niebieskiej Koalicji[5]. W PE przystąpiła do grupy Europejskiej Partii Ludowej oraz do Komisji Budżetowej. W Europarlamencie zasiadała o 2014[6]. W międzyczasie w 2012 zrezygnowała z członkostwa w SDS[7]. W latach 2015–2021 zajmowała stanowisko ambasadora Bułgarii w Turcji[8]. W lutym 2026 ponownie została ministrem spraw zagranicznych, dołączając do technicznego rządu Andreja Gjurowa[9]. Urząd ten sprawowała do maja tego samego roku.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ MEP: EU Has Great Expectations for GERB Bulgarian Government. novinite.com, 26 listopada 2009. [dostęp 2022-08-06]. (ang.).
  2. 1 2 Надежда Николова Михайлова. rdp-bg.org. [dostęp 2026-02-17]. (bułg.).
  3. ↑ Rulers: Bulgaria: Ministries, etc.. rulers.org. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  4. ↑ Leaders of Bulgaria. zarate.eu. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  5. ↑ MEP Elections 2009 Final Results Issued. novinite.com, 10 czerwca 2009. [dostęp 2022-08-06]. (ang.).
  6. ↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2026-02-17].
  7. ↑ Nadezhda Neynski, former UDF leader and ex-foreign minister, quits UDF after rebels axed. sofiaglobe.com, 26 listopada 2012. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  8. ↑ Nadezhda Neynsky. europeanleadershipnetwork.org. [dostęp 2026-02-17]. (ang.).
  9. ↑ Desisława Rizowa: Служебният кабинет „Гюров” се закле пред Народното събрание. btvnovinite.bg, 19 lutego 2026. [dostęp 2026-02-19]. (bułg.).
  10. ↑ PAST RECIPIENTS OF HONORARY MEMBERSHIP IN THE NATIONAL ORDERS AND DATE OF CONFERMENT. opm.gov.mt, sierpień 2023. [dostęp 2025-10-20]. (ang.).
  11. ↑ Указ Президента України № 756/2026 Про відзначення державними нагородами України. president.gov.ua, 21 sierpnia 2026. [dostęp 2026-08-24]. (ukr.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.