Rumen Christow
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
27 grudnia 1955 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
ekonomista, polityk |
| Partia | |
| Odznaczenia | |
 | |
Rumen Dimitrow Christow, bułg. Румен Димитров Христов (ur. 27 grudnia 1955 w Borowie) – bułgarski ekonomista i polityk, dwukrotnie minister rolnictwa, kandydat w wyborach prezydenckich, przewodniczący Związku Sił Demokratycznych (SDS).
Życiorys
Absolwent wyższego instytutu ekonomicznego WII „Karl Marks” w Sofii, uzyskał doktorat z nauk ekonomicznych. Pracował jako nauczyciel akademicki w Płowdiwie i Błagojewgradzie, zajął się następnie prowadzeniem własnej działalności gospodarczej w branży konsultingowej[1][2].
W 1990 dołączył do Związku Sił Demokratycznych, początkowo zasiadał w krajowej radzie koordynacyjnej. W 1992 został wiceministrem spraw gospodarczych w rządzie Filipa Dimitrowa. W 1993 objął funkcję pierwszego wiceministra rolnictwa. Od października 1994 do stycznia 1995 sprawował urząd ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej w gabinecie Renety Indżowej. W 1996 dołączył do administracji prezydenta Żelu Żelewa jako doradca ds. rolnictwa i przemysłu spożywczego. Od lutego do maja 1997 ponownie kierował resortem rolnictwa w rządzie Stefana Sofijanskiego. Następnie do 2002 był sekretarzem generalnym administracji prezydenta Petyra Stojanowa[2].
Powrócił do aktywnej polityki w 2011 jako kandydat w wyborach prezydenckich. Przegrał w pierwszej turze, zajmując 6. miejsce wśród 21 kandydatów z wynikiem niespełna 2% głosów[3]. W 2014 z ramienia koalicyjnego Bloku Reformatorskiego został wybrany na posła do Zgromadzenia Narodowego 43. kadencji[4].
W 2018 zastąpił Bożidara Łukarskiego na funkcji przewodniczącego pozaparlamentarnego wówczas Związku Sił Demokratycznych[5]. W kwietniu 2021, lipcu 2021, listopadzie 2021, październiku 2022, kwietniu 2023, czerwcu 2024, październiku 2024 i kwietniu 2026 jako kandydat koalicji GERB-SDS uzyskiwał mandat deputowanego 45., 46., 47., 48., 49., 50., 51. oraz 52. kadencji bułgarskiego parlamentu[6][7][8][9][10][11][12][13].
Odznaczenia
- Honorary Companion with Breast Star Narodowego Orderu Zasługi (Malta, 2001)[14]
Przypisy
- ↑ Румен Димитров Христов. sds.bg. [dostęp 2014-10-11]. (bułg.).
- 1 2 Румен Христов. personi.dir.bg. [dostęp 2014-10-11]. (bułg.).
- ↑ Избори 2011: Гласове за избиране на президент и вицепрезидент: I Тур. cik.bg. [dostęp 2014-10-11]. (bułg.).
- ↑ Кои са депутатите от 43-тото Народно събрание?. vevesti.bg, 8 października 2014. [dostęp 2014-10-11]. (bułg.).
- ↑ Румен Христов е новият председател на СДС. capital.bg, 7 lipca 2018. [dostęp 2018-09-26]. (bułg.).
- ↑ Кои кандидати, от кои партии и от кои райони влизат в Народното събрание. svobodnaevropa.bg, 9 kwietnia 2021. [dostęp 2021-04-09]. (bułg.).
- ↑ Вижте новите депутати в 46-ия парламент. 24chasa.bg, 15 lipca 2021. [dostęp 2021-07-15]. (bułg.).
- ↑ Zdrawka Andonowa: Нови депутати за трети път: кои са и какво работят преди 47-ия парламент (пълен списък). dnevnik.bg, 17 listopada 2021. [dostęp 2021-11-17]. (bułg.).
- ↑ Ralica Ficzewa: От новобранци до опитни парламентаристи: кои са новите депутати в 48-ия парламент. dnevnik.bg, 5 października 2022. [dostęp 2022-10-05]. (bułg.).
- ↑ Ralica Ficzewa, Złatina Zechirowa: Нещо ново, нещо старо: кои са новите депутати в 49-ия парламент. dnevnik.bg, 4 kwietnia 2023. [dostęp 2023-04-04]. (bułg.).
- ↑ Ralica Ficzewa, Jordanka Weselinowa: Старите нови, новите стари: кои депутати влизат в 50-тото Народно събрание. dnevnik.bg, 12 czerwca 2024. [dostęp 2024-06-12]. (bułg.).
- ↑ Вижте новите 240 депутати (Графика). 24chasa.bg, 29 października 2024. [dostęp 2024-10-29]. (bułg.).
- ↑ Кои са избраните депутати от ГЕРБ в 52 Народно събрание. boulevardbulgaria.bg, 21 kwietnia 2026. [dostęp 2026-04-22]. (bułg.).
- ↑ PAST RECIPIENTS OF HONORARY MEMBERSHIP IN THE NATIONAL ORDERS AND DATE OF CONFERMENT. opm.gov.mt, sierpień 2023. [dostęp 2025-10-20]. (ang.).