Nasiedle

Nasiedle
wieś
Ilustracja
Widok z lotu ptaka
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

głubczycki

Gmina

Kietrz

Liczba ludności (2022)

326[1]

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-130[2]

Tablice rejestracyjne

OGL

SIMC

0496076

Położenie na mapie gminy Kietrz
Mapa konturowa gminy Kietrz, po lewej znajduje się punkt z opisem „Nasiedle”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Nasiedle”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, blisko dolnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Nasiedle”
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego
Mapa konturowa powiatu głubczyckiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Nasiedle”
Ziemia50°02′51″N 17°53′30″E/50,047500 17,891667[3]

Nasiedle (cz. Násilé, Násidlí, Násidle, niem. Nassiedel[4], dawniej Nassidl) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Kietrz. Wieś administracyjnie obejmuje przysiółek Nowy Dwór.

Nazwa

Nazwa miejscowości pochodzi od polskiej i czeskiej nazwy przedmiotu służącego do noszenia – nosidła lub od nazwy procesu osiedlania się (nasiedlania) ludności na pewnym terenie "osadnictwa"[5]. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako starszą od niemieckiej wymienia on nazwę w formie – "Nosidlo" tłumacząc nazwę na "Wohnsitz" czyli po polsku "Siedziba"[5]. Niemcy zgermanizowali nazwę na Nassiedel w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie[5].

Miejscowość została zanotowana po łacinie w roku 1253 jako Nasile, 1288 Nasil, 11294 Nazil, 1361 Nassidil, 1377 Nasedil, 1451 Nasidl, w 1464 Nasyla oraz Naszedel, w 1497 Nasyl[6].

Historia

Historycznie miejscowość leży na tzw. polskich Morawach, czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej. Po raz pierwszy wzmiankowane zostały w 1253, kiedy należało do czeskiego Margrabstwa Moraw, później do księstwa opawskiego, które co najmniej od końca XV wieku było już uważane za część Górnego Śląska.

Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego.

Od XIX w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono na kartuszu skrzyżowane narzędzia rolnicze: lemiesz pługa i ostrze kosy[7].

Była zamieszkała przez tzw. Morawców. W 1910 60% mieszkańców posługiwało się czeskimi gwarami laskimi[8]. W granicach Polski od końca II wojny światowej. Po drugiej wojnie światowej Morawców uznano za ludność polską i pozwolono im pozostać. Po 1956 nastąpiła fala emigracji do Niemiec[8].

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Nasiedle.

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[9]:

  • zespół pałacowy, ul. Szkolna 21, z 1730 r., 1930 r.:
    • Pałac w Nasiedlu
    • dwie oficyny
    • park
  • browar, ul. Zamkowa 24, z poł. XIX w.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-05].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 817 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 86040.
  4. ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262 (ISAP))
  5. 1 2 3 Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 71, OCLC 456751858 (niem.).
  6. ↑ Stanisław Drzażdżyński, "Nazwy topograficzne. Słowiańskie nazwy miejscowości na Szląsku Pruskim. Powiat Głubczycki", "Wisła" tom XI 1897, str. 126.
  7. ↑ Aleksandra Starczewska-Wojnar, Odciśnięta pamięć wspólnoty: prawne i komunikatywne funkcje pieczęci gmin wiejskich na przykładzie zachodnich powiatów rejencji opolskiej w latach 1816-1933, Archiwalne Źródła Tożsamości, Opole: Archiwum Państwowe w Opolu : Uniwersytet Opolski, 2020, s. 296, ISBN 978-83-956475-6-7 [dostęp 2025-10-27] (pol.).
  8. 1 2 Mariusz Kowalski. Morawianie (Morawcy) w Polsce. „Studia z Geografii Politycznej i Historycznej”. 5, s. 115-131, 2016.
  9. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 29.