Neojana pseudosygina
| Neojana pseudosygina | |||
| (Bouyer et Basquin, 2012) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina |
Bombycoidea | ||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
Neojana | ||
| Gatunek |
Neojana pseudosygina | ||
| Synonimy | |||
| |||
Neojana pseudosygina – gatunek motyla z rodziny Eupterotidae i podrodziny Janinae, jedyny z monotypowego rodzaju Neojana. Zamieszkuje tropikalną Afrykę.
Taksonomia i ewolucja
Pozycja filogenetyczna rodzaju względem rodzajów pokrewnych wg Takano (2026)
|
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2012 roku przez Thierry'ego Bouyera i Patricka Basquina na łamach „Entomologia Africana” pod nazwą Stenoglene pseudosygina. Miejsce typowe znajduje się przy drodze z Edéi do Douali w kameruńskim Regionie Nadmorskim[1][2]. W 2026 roku przeniesiony został przez Hitoshiego Takano do nowego, monotypowego rodzaju Neojana na podstawie wyników molekularnej analizy filogenetycznej. Według tychże wyników zajmuje on pozycję siostrzaną dla rodzaju Drepanojana, tworząc z nim klad siostrzany dla rodzaju Artemisana[2].
Morfologia
Motyl średnich rozmiarów[2]; długość skrzydła przedniego u samca wynosi od 27 do 30 mm[1].
Głowa ma barwę bladobrązową do intensywnie mahoniowej. Podwójnie grzebykowane czułki są porośnięte kremowobiałymi łuskami[2].
Tułów i tło wierzchu przedniego skrzydła są beżowe do intensywnie mahoniowego, tło wierzchu skrzydła tylnego beżowe do brązowego, tła spodów skrzydeł bladobrązowe lub beżowe, a strzępiny w obu parach ciemnobrązowe. Skrzydło przednie jest podługowato-trójkątne z zakrzywioną krawędzią zewnętrzną, tylne zaś jajowate z zewnętrzną krawędzią równomiernie łukowato zakrzywioną ku lekko wystającemu kątowi tylnemu. W użyłkowaniu przedniego skrzydła występuje wspólny trzonek dla czwartej i piątej gałęzi żyłki radialnej. Przepaski na jego wierzchu są ciemnobrązowe do szarobrązowych; zaśrodkowa i przedkrawędziowa są zakrzywione i tworzą parę szewronów lub półksiężyców zetkniętych wzdłuż drugiej gałęzi żyłki medialnej. Wzdłuż zewnętrznej krawędzi przepaski przykrawędziowej występują łatki srebrnoszarych łusek, w części przedniej (kostalnej) skrzydła rozproszone jaśniejsze łuski, a w częściach przedwierzchołkowej i przedkońcowej nieregularnie rozmieszczone łatki łusek srebrnoszarych. Tylne skrzydło ma na wierzchu przepaski zaśrodkową i przedkrawędziową delikatnie zakrzywione i nieco dowewnętrznie zgięte kątowo przy tylnej krawędzi. Wzdłuż tylnej krawędzi występują rozproszone srebrnoszare łuski. Na spodach skrzydeł przepaski są słabiej wyrażone[2].
Odwłok ma barwę tułowia. Samcze genitalia cechują się szerokim tegumenem, kątowo zgiętymi i całkowicie oddzielonymi wypustkami pośrodkowymi, unkusem ze zredukowaną częścią środkową i parą zaokrąglonych na szczycie wyrostków bocznych, wąskim, U-kształtnym winkulum, krótkim i zaokrąglonym na wierzchołku sakusem, półwalcowatą i w zarysie trapezowatą jukstą z nieco trójzębną częścią odsiebną oraz szeroko-trójkątną walwą podzieloną na wydłużoną, na szczycie pazurkowatą i rozdwojoną część kostalną oraz dwukrotnie szerszą część sakularną zwieńczoną wyrostkiem o ściętym wierzchołku. Wyprostowany edeagus ma zaokrąglone cekum i trochę drobnych guzków w wezyce[2].
Ekologia i występowanie
Owad afrotropikalny, znany z Kamerunu, Gabonu i wschodniego Konga[2][1][3]. Zasiedla równikowe lasy deszczowe[2].
Przypisy
- 1 2 3 Th. Bouyer. Description de nouveaux Eupterotidae africains (Lepidoptera). „Entomologia Africana”. 17 (2), s. 7–8, 2012.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Hitoshi Takano. Revisional notes on the monkey-moth genus Stenoglene Felder & Felder, 1874 and its allies, with descriptions of several new genera and species (Lepidoptera: Bombycoidea: Eupterotidae: Janinae). „Ecologica Montenegrina”. 94, s. 1–75, 2026. DOI: 10.37828/em.2026.94.1.
- ↑ Neojana pseudosygina (Bouyer & Basquin, 2012). [w:] AfroMoths [on-line]. Belgian Biodiversity Platform. [dostęp 2026-07-16].