Niwiska (gmina)

Niwiska
gmina wiejska
Ilustracja
Urząd gminy (2022)
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

podkarpackie

Powiat

kolbuszowski

TERC

1806042

Wójt

Elżbieta Wróbel

Powierzchnia

95 km²

Populacja (2021)
• liczba ludności


6209[1]

• gęstość

65,4 os./km²

Nr kierunkowy

17

Kod pocztowy

36-147

Tablice rejestracyjne

RKL

Adres urzędu:
Niwiska 430 36-147 Niwiska
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Niwiska
Liczba sołectw

9[2]

Liczba miejscowości

9

Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Niwiska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Niwiska”
Ziemia50°14′N 21°37′E/50,225278 21,610556
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej

Niwiska (do 1948 gmina Kolbuszowa Dolna[3]) – gmina wiejska w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim.

Siedziba gminy znajduje się we wsi Niwiska.

Gmina położona jest w Kotlinie Sandomierskiej, 46% jej powierzchni zajmują lasy. Poza leśnictwem rozwija się tu rolnictwo, mimo tego że nie ma tu dobrych warunków do produkcji rolnej. W gminie nie ma większych zakładów przemysłowych. Cały obszar gminy znajduje się w Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowskiego Obszarze Chronionego Krajobrazu.

Według danych z 31 grudnia 2021 r. gminę zamieszkiwało 6058 osób[4].

Położenie

Gmina znajduje się w południowo-zachodniej części powiatu kolbuszowskiego[5]. Graniczy z gminami[6]:

Niwiska, które są siedzibą gminy oddalone są o ok. 10 km od Kolbuszowej i o ok. 20 km od Mielca, Sędziszowa Małopolskiego oraz Ropczyc[6].

Według danych z 2019 roku gmina Niwiska ma obszar 95 km²[7].

Gmina położona jest w makroregionie Kotliny Sandomierskiej, na pograniczu mezoregionów Płaskowyżu Kolbuszowskiego i Równiny Tarnobrzeskiej[8].

Środowisko naturalne

Dąb szypułkowy w Leszczach

46%[a] obszaru gminy Niwiska zajmują lasy[9][10][11]. Podstawowym typem siedliskowym lasów jest bór mieszany świeży, choć występuje też bór świeży i las mieszany. Na terenie gminy rosną rośliny objęte ochorną ścisłą i częściową[12].

Cały obszar gminy wchodzi w skład Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, a północno-zachodnia część miejscowości Przyłęk znajduje się na obszarze obszaru specjalnej ochrony ptaków Puszcza Sandomierska (PLB180005)[13].

Na terenie gminy znajdują się 4 użytki ekologiczne położone w lasach oraz 5 pomników przyrody[8]. Wszystkie pomniki przyrody to drzewa: trzy dęby szypułkowe tworzące razem pomnik przy południowej granicy parku w Niwiskach, dąb szypułkowy Ais przy drodze z Blizny do Przedborza, dąb szypułkowy na skraju niewielkiego zagajnika sosnowego w Niwiskach, dziuplasta lipa szerokolistna w Niwiskach oraz dwie kolejne lipy szerokolistne w Przyłęku[14].

W gminie występują gleby bielicowe, pseudobielicowe i brunatne. Dominują gleby V i VI klasy[8].

Na terenie gminy istnieją złoża gazu ziemnego, kruszyw i piasku[8].

Historia

W XIX wieku okolice Niwisk znajdowały się w powiecie kolbuszowskim, który wchodził w skład Królestwa Galicji i Lodomerii[15]. Po 1866 roku w okolicach Niwisk istniało 5[b] gmin wiejskich[17].

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę tereny dzisiejszej gminy znalazły się w powiecie kolbuszowskim, który w sierpniu 1919 wszedł w skład województwa lwowskiego[16]. W 1934 roku utworzono gminę Kolbuszowa Dolna, w której skład weszły m.in. gminy wiejskie z okolicy Niwisk[18][16][19].

W 1939 roku gmina Kolbuszowa Dolna weszła w skład powiatu rzeszowskiego należącego do dystryktu krakowskiego Generalnego Gubernatorstwa[20].

Po zakończeniu II wojny światowej gmina weszła w skład województwa rzeszowskiego. Formalnie gminę Kolbuszowa Dolna przemianowano na gminę Niwiska w 1949[3][21], choć de facto gminę Kolbuszowa Dolna zniesiono w 1942 roku, a gminę Niwiska utworzono w 1944 roku[22].

Gmina funkcjonowała do końca 1954 roku, kiedy to w jej miejsce powołano gromady Niwiska, Siedlanka oraz Zapole[23] (którą zniesiono w 1960 roku, a jej obszar włączono w skład gromady Niwiska[24]). Gromady zlikwidowano w 1973 roku, w ich miejsce reaktywowano gminę Niwiska[25].

W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie rzeszowskim.

Demografia

Ludność gminy Niwiska w poszczególnych latach[4]:

  • 1995 – 5 511,
  • 1996 – 5 558,
  • 1997 – 5 584,
  • 1998 – 5 577,
  • 1999 – 5 627,
  • 2000 – 5 679,
  • 2001 – 5 690,
  • 2002 – 5 746,
  • 2003 – 5 761,
  • 2004 – 5 783,
  • 2005 – 5 789,
  • 2006 – 5 766,
  • 2007 – 5 770,
  • 2008 – 5 811,
  • 2009 – 5 847,
  • 2010 – 5 870,
  • 2011 – 6 019,
  • 2012 – 6 022,
  • 2013 – 6 036,
  • 2014 – 6 030,
  • 2015 – 6 032,
  • 2016 – 6 065,
  • 2017 – 6 044,
  • 2018 – 6 053,
  • 2019 – 6 091,
  • 2020 – 6 066,
  • 2021 – 6 058,
  • Ludność gminy Niwiska w latach 1995–2021[4]:

Populacja gminy Niwiska w latach 1996–2021

  • Piramida wieku mieszkańców gminy Niwiska (2020)[4]:

Piramida wieku mieszkańców gminy Niwiska (2020)

Miejscowości

Miejscowości podstawowe oraz ich integralne części w administracji gminy Niwiska, z wyrażeniem ich położenia geograficznego.
Identyfikator SIMCNazwa miejscowościRodzaj miejscowościMiejscowość podstawowaPołożenie geograficzne
nie nadanoDębrzynanieoficjalna część wsiNiwiska50°13′36″N 21°35′14″E/50,226667 21,587222
0657326Dolny Przyłękczęść wsiPrzyłęk50°16′53″N 21°36′33″E/50,281389 21,609167
nie nadanoFolusnieoficjalna część wsiNiwiska50°13′49″N 21°39′00″E/50,230278 21,650000
nie nadanoGaiknieoficjalna część wsiNiwiska50°13′08″N 21°38′38″E/50,218889 21,643889
0657131Góraczęść wsiKosowy50°17′22″N 21°39′09″E/50,289444 21,652500
0657332Górny Przyłękczęść wsiPrzyłęk50°16′00″N 21°36′08″E/50,266667 21,602222
0657361Groblaczęść wsiTrześń50°14′28″N 21°39′39″E/50,241111 21,660833
0657065Hucinawieś50°15′21″N 21°38′11″E/50,255833 21,636389
0657094Huciskowieś50°12′09″N 21°40′41″E/50,202500 21,678056
0657148Kocia Wolaczęść wsiKosowy50°16′40″N 21°39′16″E/50,277778 21,654444
0657243Koniecczęść wsiNiwiska50°13′41″N 21°36′18″E/50,228056 21,605000
0657125Kosowywieś50°16′47″N 21°38′43″E/50,279722 21,645278
0657208Leszczewieś50°10′56″N 21°39′58″E/50,182222 21,666111
0657390Lipny Bórprzysiółek wsiZapole50°13′07″N 21°42′34″E/50,218611 21,709444
0657183Ługnicaprzysiółek wsiKosowy50°17′27″N 21°37′37″E/50,290833 21,626944
nie nadanoMajdannieoficjalna część wsiTrześń50°13′31″N 21°40′13″E/50,225278 21,670278
0657220Niwiskawieś50°13′27″N 21°38′21″E/50,224167 21,639167
0657295Okrąglicaprzysiółek wsiNiwiska50°52′44″N 20°30′20″E/50,878889 20,505556
0657154Owsiankaczęść wsiKosowy50°15′48″N 21°39′20″E/50,263333 21,655556
0657250Podhucieczęść wsiNiwiska50°13′02″N 21°38′18″E/50,217222 21,638333
0657266Podkościeleczęść wsiNiwiska50°13′06″N 21°37′52″E/50,218333 21,631111
nie nadanoPorębynieoficjalna część wsiHucina50°15′06″N 21°38′15″E/50,251667 21,637500
0657208Poręby Huciskieczęść wsiLeszcze50°11′20″N 21°40′28″E/50,188889 21,674444
0657160Półankiczęść wsiKosowy50°17′08″N 21°38′22″E/50,285556 21,639444
0657310Przyłękwieś50°16′33″N 21°36′24″E/50,275833 21,606667
0657094Pustkiczęść wsiHucisko50°11′24″N 21°41′06″E/50,190000 21,685000
0657349Siedlankawieś50°15′31″N 21°40′41″E/50,258611 21,678056
0657071Staszówkaczęść wsiHucina50°15′30″N 21°37′56″E/50,258333 21,632222
0657177Świerczynyczęść wsiKosowy50°16′19″N 21°39′05″E/50,271944 21,651389
0657355Trześńwieś50°13′15″N 21°40′15″E/50,220833 21,670833
0657303Uwrocieprzysiółek wsiNiwiska50°14′35″N 21°38′30″E/50,243056 21,641667
nie nadanoWrażniówkanieoficjalna osada wsiNiwiska50°14′45″N 21°36′36″E/50,245833 21,610000
nie nadanoZa Lasemnieoficjalna część wsiZapole50°12′17″N 21°42′39″E/50,204722 21,710833
0657272Zadwórzczęść wsiNiwiska50°13′26″N 21°38′51″E/50,223889 21,647500
nie nadanoZagórzenieoficjalna część wsiHucisko50°12′26″N 21°39′57″E/50,207222 21,665833
nie nadanoZagrodynieoficjalna część wsiNiwiska50°13′20″N 21°39′19″E/50,222222 21,655278
0657378Zagrodyczęść wsiTrześń50°13′06″N 21°40′10″E/50,218333 21,669444
0657119Zalesieczęść wsiHucisko50°11′46″N 21°41′42″E/50,196111 21,695000
0657289Załużeczęść wsiNiwiska50°13′18″N 21°37′25″E/50,221667 21,623611
0657384Zapolewieś50°12′48″N 21°41′42″E/50,213333 21,695000
0657088Żabiniecprzysiółek wsiHucina50°15′09″N 21°37′18″E/50,252500 21,621667
Źródła[26]:
Pola uprawne w Hucinie
Gospodarstwo agroturystyczne w Trześni

Gospodarka

W 2019 roku na terenie gminy Niwiska zarejestrowanych było 377 podmiotów gospodarczych, a bezrobocie wynosiło 3,5%[7].

Przez teren gminy przebiegają dwa szlaki turystyczne PTTK[27].

W Trześni znajduje się jedyne w gminie gospodarstwo agroturystyczne[10].

Rolnictwo i leśnictwo

Gmina nie ma dobrych warunków do produkcji rolnej, choć istnieją dogodne warunki dla rozwoju rolnictwa ekologicznego[10]. W 2019 roku na terenie gminy zarejestrowanych było 14 podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w sektorze rolniczym[7]. W 2010 roku w gminie działało 1904 gospodarstw, a najwięcej z nich miało powierzchnię od 1 do 5 hektarów[10].

W gminie znajdują się siedziby trzech leśnictw: Przyłęk i Niwiska (Nadleśnictwo Tuszyma)[28] oraz Szydłowiec (Nadleśnictwo Mielec)[29]. Wschodnia część gminy znajduje się w obrębie Nadleśnictwa Kolbuszowa[8], zachodnia w obrębie Nadleśnictwo Tuszyma, a północna – Nadleśnictwa Mielec (wszystkie podlegają Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie)[30].

Produkcja, przemysł i budownictwo

W 2014 roku największy zakład produkcyjny na terenie gminy zajmował się obróbką kamienia, a jego siedziba mieściła się w Przyłęku. Oprócz tego w Niwiskach funkcjonowała Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” prowadząca piekarnię oraz spółdzielnia kółek rolniczych[10].

W gminie nie ma większych zakładów przemysłowych[10]. W 2019 roku zarejestrowanych było 52 podmiotów gospodarczych działających w sektorze przemysłowym i 118 w sektorze budowlanym[7].

Zabytki

Kościół św. Mikołaja w Niwiskach

Na terenie gminy znajdują się następujące obiekty figurujące w rejestrze zabytków nieruchomych[31]:

Ponadto w gminnej ewidencji zabytków objętych ochroną jest 20 obiektów[32].

Na terenie gminy znajduje się 60 stanowisk archeologicznych[32].

Infrastruktura

Droga wojewódzka nr 875 w Siedlance
Oczyszczalnia ścieków w Trześni

Transport

Na terenie gminy przebiega droga wojewódzka nr 875, 9 dróg powiatowych oraz 27 dróg gminnych[33]. Najbliższe stacje kolejowe znajdują się w Kolbuszowej (13 km) i Sędziszowie Małopolskim (20 km), natomiast najbliższy port lotniczy w Rzeszowie-Jasionce (40 km)[34].

Infrastruktura techniczna

Energia elektryczna na terenie gminy dostarczana jest przez rzeszowski oddział PGE Dystrybucja S.A. za pomocą sieci wysokiego, średniego i niskiego napięcia[6].

Przez Siedlankę i Kosowy biegnie lina energetyczna sieci najwyższego napięcia 400 kV Rzeszów-Połaniec[35].

W 2012 roku w Przyłęku powstała elektrownia wiatrowa, której wydajność była wówczas szacowana na 100 kW[36].

W 2020 roku długość czynnej sieci gazowej wynosiła 119 km[37], natomiast w 2012 roku istniało 1167 czynnych przyłączy[8].

W 2020 roku na terenie gminy znajdowała się sieć wodociągowa o długości 97,3 km (a 5,4 km w trakcie realizacji) oraz miała 66 km przyłączy[37]. Istnieją dwa ujęcia wody ulokowane w Przyłęku i Niwiskach[38].

Sieć kanalizacyjna w 2020 roku miała długość 152,16 km oraz miała 12,3 km przyłączy. Od 2004 roku w Trześni działa mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków[37], która ma przepustowość 550 m³/dobę[8].

W gminie istnieje Zakład Usług Komunalnych, na którego terenie zlokalizowano Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych[39]. Niesegregowane odpady trafiają na składowisko odpadów w Kozodrzy, a pozostałe do sortowni i zakładów przetwarzania[38].

Bezpieczeństwo

Remiza strażacka w Hucinie

Na terenie gminy jednostki ochotniczej straży pożarnej działają w Niwiskach, Hucinie, Przyłęku, Kosowach, Siedlance, Trześni, Hucisku, Leszczach i Zapolu[40]. Jednostki w Niwiskach i Siedlance włączono do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego[41].

Służbę na terenie gminy pełnią dzielnicowi Komendy Powiatowej Policji w Kolbuszowej z następujących rejonów[42]:

  • rejon wiejski nr 8 (Hucina, Kosowy, Przyłęk, Siedlanka)
  • rejon wiejski nr 9 (Hucisko, Leszcze, Niwiska, Trześń, Zapole)

Do października 2012 roku w Niwiskach działał posterunek policji[43].

Gminny Ośrodek Zdrowia oraz apteka w Niwiskach

Opieka zdrowotna i społeczna

Na terenie gminy funkcjonuje Gminny Ośrodek Zdrowia w Niwiskach, niepubliczny POZ w Siedlance, apteka, punkt apteczny, gabinet stomatologiczny, ośrodek rehabilitacji i gabinet fizjoterapii[44].

W Niwiskach działa dzienny dom Senior-WIGOR, który rozpoczął działalność w kwietniu 2016 roku[45].

Edukacja

W roku szkolnym 2019/20 w szkołach podstawowych znajdujących się na terenie gminy naukę pobierało 461 uczniów, a w placówkach wychowania przedszkolnego przebywało 191 dzieci[7].

Według stanu na rok szkolny 2020/21 w gminie Niwiska funkcjonowały[46]:

Szkoły podstawowe
Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Hucisku
  • Szkoła Podstawowa im. św. Jana Pawła II w Hucinie,
  • Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Hucisku,
  • Szkoła Podstawowa im. ks. Jerzego Popiełuszki w Kosowach,
  • Szkoła Podstawowa im. św. Królowej Jadwigi w Niwiskach,
  • Szkoła Podstawowa w Przyłęku
  • Szkoła Podstawowa im. bł. Karoliny Kózkówny w Siedlance,
  • Szkoła Podstawowa im. św. Jana Bosko w Trześni.
Żłobek Chatka Puchatka w Siedlance
Przedszkola i punkty przedszkolne
  • Punkt Przedszkolny Domowe Przedszkole w Przyłęku,
  • Punkt Przedszkolny Wesoły Promyk w Siedlance,
  • Punkt Przedszkolny Słoneczko w Kosowach,
  • Punkt Przedszkolny Kolorowe Kredki w Niwiskach,
  • Punkt Przedszkolny Elemelek w Trześni,
  • Niepubliczne Przedszkole Kraina Radości w Hucinie.
Żłobki
  • Żłobek Chatka Puchatka w Siedlance[47].
Dwór w Niwiskach, w którym znajduje się siedziba GOK i biblioteki oraz część pomieszczeń szkoły muzycznej
Szkoły artystyczne

Kultura

Działalność kulturalną prowadzi gminny ośrodek kultury, który swoim zasięgiem obejmuje wszystkie miejscowości gminy. Ośrodek mieści się w zabytkowym dworze[10].

W dworze działa również biblioteka publiczna, której filia znajduje się w Siedlance[10].

Tytuł Honorowego Obywatela Gminy Niwiska nadano Władysławowi Pogodzie[48] oraz Róży Kozakowskiej[49].

Sport

Boisko sportowe w Kosowach
Sala gimnastyczna w Siedlance

Na terenie gminy znajdują się następujące boiska sportowe[10]:

  • Orlik 2012 w Niwiskach,
  • obiekt sportowy w Trześni z dwoma płytami boiska
  • boisko sportowe w Przyłęku (wraz z szatnią),
  • boisko sportowe w Siedlance (wraz z szatnią),
  • boisko sportowe w Hucinie (wraz z szatnią),
  • boisko sportowe w Leszczach,
  • boisko sportowe w Zapolu,
  • boisko sportowe w Hucisku,
  • boisko sportowe w Kosowach.

W gminie istnieją też sale gimnastyczne w Niwiskach[10], Siedlance, Trześni i Przyłęku[37].

W 2014 roku na obszarze gminy Niwiska działały następujące kluby sportowe[10]:

  • Ludowy Klub Sportowy Hucina
  • Ludowy Klub Sportowy Zacisze Trześń,
  • Ludowy Klub Sportowy Orzeł Kosowy,
  • Ludowy Klub Sportowy Marmury Przyłęk,
  • Ludowy Klub Sportowy Błękitni Siedlanka
  • Uczniowski Klub Sportowy Niwa Niwiska,
  • Uczniowski Klub Sportowy Gryf Trześń.

Religia

Kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Kosowach

Na terenie gminy siedzibę mają następujące parafie rzymskokatolickie:

Ponadto wieś Przyłęk należy do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Ostrowach Tuszowskich[52].

Administracja i polityka

Na czele gminy stoi wójt oraz piętnastoosobowa rada gminy. Radni wybierani są w 15 jednomandatowych okręgach wyborczych[53].

Mieszkańcy gminy Niwiska wybierają przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w okręgu nr 9, przedstawicieli do Sejmu w okręgu nr 23, a do Senatu w okręgu nr 55[54].

Włodarze gminy

Naczelnicy gminy Niwiska (1973–1990)
  • Piotr Skiba (1 stycznia 1973 – 31 maja 1975)[55]
  • Bronisław Kata (1 czerwca 1975–styczeń 1976)[55]
  • Jan Malec (marzec 1976–czerwiec 1978)[55]
  • Tadeusz Chmara (lipiec 1978–czerwiec 1990)[55]
Wójtowie gminy Niwiska (1990–)
  • Jan Dziadura (1990–1994)[56]
  • Piotr Skiba (1994–2006)[57]
  • Elżbieta Wróbel (od 2006)[58][59]

Sołectwa

Hucina, Hucisko, Kosowy, Leszcze, Niwiska, Przyłęk, Siedlanka, Trześń, Zapole[2]

Uwagi

  1. ↑ Według innego źródła 29,7%[8]
  2. ↑ Według innego źródła 9[16]

Przypisy

  1. ↑ Statystyczne Vademecum Samorządowe
  2. 1 2 BIP gminy, sołectwa
  3. 1 2 Dz. U. z 1948 r. Nr 28, poz. 208 (ISAP).
  4. 1 2 3 4 Gmina Niwiska w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2022-06-24], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  5. ↑ Ortofotomapa Polski. Geoportal Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej, 2021-10-25.
  6. 1 2 3 Monika Dymkowska, Projekt założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe dla Gminy Niwiska na lata 2013–2028, Niwiska 2013.
  7. 1 2 3 4 5 Portret gminy Niwiska, Główny Instytut Statystyczny w Rzeszowie, 2020 (pol.).
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 Zakład Analiz Środowiskowych Eko-precyzja Czupryn Paweł, Program Ochrony Środowiska dla Gminy Niwiska na lata 2014–2017 z perspektywą na lata 2018–2021, Niwiska 2014 (pol.).
  9. ↑ W gminie Niwiska 2011 ↓, s. 13.
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Strategia Rozwoju Gminy Niwiska na lata 2014–2020, Niwiska, kwiecień 2014.
  11. ↑ Położenie. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
  12. ↑ W gminie Niwiska 2011 ↓, s. 14.
  13. ↑ W gminie Niwiska 2011 ↓, s. 19.
  14. ↑ Formy ochrony przyrody w gminie Niwiska (eksport xls) [online], Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody GDOŚ [dostęp 2022-07-26].
  15. ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 4.
  16. 1 2 3 oprac. Leszek Zugaj: Samorząd i administracja w gminie Niwiska. Urząd Gminy Niwiska.
  17. ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 6–7.
  18. ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 69, poz. 647 (ISAP).
  19. ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 17.
  20. ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 21.
  21. ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 24.
  22. ↑ Podział administracyjny Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Nakład Związku zawodowego pracowników Samorządu Terytorialnego i użyteczności publicznej, 1948, s. 162, seria: Biblioteka Samorządowca nr 77.
  23. ↑ Uchwała Nr 23/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu kolbuszowskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 18 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 11, Poz. 41).
  24. ↑ Uchwała Nr 10/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 20 sierpnia 1959 r. w sprawie łączenia, zniesienia i tworzenia gromad, zmiany granic oraz przeniesienia niektórych siedzib gromadzkich rad narodowych w województwie rzeszowskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 26 listopada 1959 r., Nr. 8, Poz. 78).
  25. ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 41.
  26. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2025.
  27. ↑ Mapa - Góry Bez Granic [online], podkarpacie.szlaki.pttk.pl [dostęp 2022-07-21] (pol.).
  28. ↑ Leśnictwa. tuszyma.krosno.lasy.gov.pl. [dostęp 2022-05-28]. (pol.).
  29. ↑ Leśnictwa. mielec.krosno.lasy.gov.pl. [dostęp 2022-05-28]. (pol.).
  30. ↑ Bank Danych o Lasach [online], www.bdl.lasy.gov.pl [dostęp 2022-07-21].
  31. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026.
  32. 1 2 Gminny program opieki nad zabytkami Gminy Niwiska na lata 2019–2022. Dziennik Urzędowy Województwa Podkarpackiego.
  33. ↑ PLAN ROZWOJU SIECI DRÓG GMINNYCH w GMINIE NIWISKA na lata 2014–2018. Gmina Niwiska. [dostęp 2021-10-28].
  34. ↑ Dla inwestorów [online], niwiska.pl, 31 stycznia 2023 [dostęp 2025-05-31].
  35. ↑ Linia: 400 kV Rzeszów – Połaniec(293154952) [online], OpenStreetMap [dostęp 2022-05-19].
  36. ↑ Elektrownia wiatrowa. archiwum.niwiska.pl, 23 października 2012. [dostęp 2022-05-26]. (pol.).
  37. 1 2 3 4 Inwestycje gminne zrealizowane w okresie 30 lat samorządu terytorialnego w Gminie Niwiska, Gmina Niwiska, 2020 (pol.).
  38. 1 2 Gospodarka komunalna. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-29]. (pol.).
  39. ↑ REGULAMIN PUNKTU SELEKTYWNEJ ZBIÓRKI ODPADÓW KOMUNALNYCH W GMINIE NIWISKA, Niwiska, 4 stycznia 2021.
  40. ↑ Adam Haptaś, INFORMACJA Komendanta Gminnego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Niwiskach [online], niwiska.pl, 16 stycznia 2025 [dostęp 2025-05-31].
  41. ↑ Włączone do KSRG [online], Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Kolbuszowej [dostęp 2025-05-31].
  42. ↑ DZIELNICOWI KOMENDY POWIATOWEJ POLICJI W KOLBUSZOWEJ. podkarpacka.policja.gov.pl. [dostęp 2025-05-31]. (pol.).
  43. ↑ Antoni Więch: Polityk, podróżnik, publicysta. Życie dra Jana Hupki (1866-1952). Rzeszów: Libra PL, 2019, s. 135. ISBN 978-83-952823-4-8.
  44. ↑ Elżbieta Wróbel (oprac.), RAPORT o stanie Gminy Niwiska za 2024 r., Niwiska, maj 2025.
  45. ↑ Dzienny dom Senior-Wigor. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
  46. ↑ Wójt Gminy Niwiska, INFORMACJA O STANIE REALIZACJI ZADAŃ OŚWIATOWYCH W GMINIE NIWISKA ZA ROK SZKOLNY 2020/2021, Niwiska, 13 października 2021.
  47. ↑ Lidia Szpara: Gmina Niwiska. Rozpoczął się nabór do żłobka w Siedlance. Wszystkie dzieci w wieku od 20 tygodnia do 3 lat, mają możliwość zapisu. korsokolbuszowskie.pl, 6 września 2018. [dostęp 2022-05-25]. (pol.).
  48. ↑ Honorowy Obywatel Gminy. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-24]. (pol.).
  49. ↑ Róża Kozakowska Honorowym Obywatelem Gminy Niwiska [online], niwiska.pl, 30 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-30].
  50. ↑ Parafia Niwiska. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
  51. ↑ Parafia Kosowy. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
  52. ↑ Parafia Ostrowy Tuszowskie. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-22]. (pol.).
  53. ↑ Uchwała Nr XLV/270/2018 Rady Gminy Niwiska z dnia 26 marca 2018 r. [online]
  54. ↑ Dz. U. z 2022 r. poz. 1277 (ISAP).
  55. 1 2 3 4 Zugaj 2013 ↓, s. 48.
  56. ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 50.
  57. ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 51–53.
  58. ↑ Zugaj 2013 ↓, s. 53–54.
  59. ↑ Władze. niwiska.pl. [dostęp 2022-05-23]. (pol.).

Bibliografia

  • Leszek Zugaj: Historia administracji w gminie Niwiska. Lublin: Urząd Gminy w Niwiskach i VEGA Studio Adv. Tomasz Müller, 2013. ISBN 978-83-63926-68-7.
  • W gminie Niwiska. Krosno: P.U.W. ROKSANA, 2011. ISBN 978-83-7343-361-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.