Noah Sadiki

Noah Sadiki
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Noah Junior Sadiki

Data i miejsce urodzenia

17 grudnia 2004
Bruksela, Belgia

Obywatelstwo

Demokratyczna Republika Konga

Wzrost

173 cm

Pozycja

środkowy pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Sunderland

Numer w klubie

27

Kariera juniorska
Lata Klub
2011–2022 RSC Anderlecht
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2021–2023 RSC Anderlecht 13 (0)
2022–2023 RSCA Futures 14 (0)
2023–2025 Union Saint-Gilloise 76 (1)
2025– Sunderland 24 (0)
W sumie: 127 (1)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2022  Belgia U-18 3 (0)
2022–2023  Belgia U-19 5 (0)
2024–  Demokratyczna Republika Konga 17 (0)
W sumie: 25 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 3 marca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 6 stycznia 2026.

Noah Sadiki (ur. 17 grudnia 2004 w Brukseli) – kongijski piłkarz i reprezentant Demokratycznej Republiki Konga, występujący na pozycji pomocnika w Sunderlandzie AFC. Posiada również obywatelstwo belgijskie[1].

Wychowanek RSC Anderlecht, w którego barwach zadebiutował zawodowo w 2022 roku, mając zaledwie 17 lat.

Po sezonie 2022/2023, w którym nie otrzymał w klubie zaufania, jakiego oczekiwał, zdecydował się opuścić RSC Anderlecht i w lipcu 2023 roku przeniósł się do lokalnego rywala, Union Saint-Gilloise, podpisując kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2027 roku.

W barwach Union Saint-Gilloise zdobył wszystkie najważniejsze trofea krajowe w Belgii: Puchar Belgii w maju 2024 roku po zwycięstwie nad Royal Antwerp (1:0), Superpuchar Belgii w lipcu 2024 roku po wygranej z Club Brugge (2:1), a także mistrzostwo Belgii w maju 2025 roku, po historycznej fazie Champions’ Play-offs, w której zespół zanotował dziewięć zwycięstw i jeden remis, tracąc zaledwie trzy bramki i zdobywając 22 gole. W ciągu dwóch sezonów występował również w europejskich pucharach: Lidze Europy UEFA 2023/2024, Lidze Konferencji Europy UEFA 2023/2024 oraz Lidze Europy UEFA 2024/2025. W tym czasie ugruntował swoją pozycję jako jeden z najlepszych pomocników ligi, znajdując się również w drużynie sezonu 2024/2025.

2 lipca 2025 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Sunderlandem AFC, beniaminkiem Premier League. Oficjalne ogłoszenie transferu nastąpiło dwa dni później, 4 lipca 2025 roku, zarówno ze strony jego poprzedniego, jak i nowego klubu.

Po wcześniejszych występach w młodzieżowych reprezentacjach Belgii we wrześniu 2023 roku zdecydował się reprezentować Demokratyczną Republikę Konga.

W seniorskiej reprezentacji zadebiutował 6 września 2024 roku na Stade des Martyrs w Kinszasie, wchodząc na boisko w 80. minucie meczu z Gwineą, wygranego 1:0.

Kariera klubowa

Młodość i szkolenie

Noah Sadiki urodził się 17 grudnia 2004 roku w dzielnicy Laeken, należącej do Regionu Stołecznego Brukseli, jako syn rodziców pochodzących z Demokratycznej Republiki Konga. Bardzo wcześnie rozwinął pasję i talent do piłki nożnej. W 2011 roku rozpoczął treningi w młodzieżowych drużynach RSC Anderlecht, mając sześć lat. Jest również dwujęzyczny, posługuje się językiem francuskim i niderlandzkim, a ponadto dobrze rozumie język angielski.

RSC Anderlecht (2022–2023)

Sadiki trenował w akademii RSC Anderlecht od szóstego roku życia. 22 maja 2022 roku trener Vincent Kompany dał mu debiut w pierwszym zespole, wystawiając go w podstawowym składzie na ostatni mecz sezonu w fazie play-off przeciwko Club Brugge KV. Miał wówczas 17 lat i rozegrał całe spotkanie[2].

W sezonie 2022/2023 Sadiki wystąpił w 19 meczach[3] Jupiler Pro League, pięciu spotkaniach Ligi Konferencji Europy UEFA oraz jednym meczu Pucharu Belgii z Lierse Kempenzonen, wygranym po długiej serii rzutów karnych (2:2, k. 9:8). Po wejściu na boisko w końcówce spotkania wykorzystał w niej swoją próbę[4]. W dalszej części sezonu występował głównie w RSCA Futures, czyli drużynie U-23 Anderlechtu, między innymi w play-offach awansowych Challenger Pro League[5].

Union Saint-Gilloise (2023–2025)

2023–2024: debiut na wysokim poziomie w Pro League i europejskich pucharach

W lipcu 2023 roku Sadiki dołączył do Union Saint-Gilloise, podpisując czteroletni kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2027 roku[6]. Transfer wywołał nieprzychylne reakcje wobec zawodnika w mediach społecznościowych[7], ponieważ kibice Anderlechtu uznali jego przejście do lokalnego rywala za zdradę.

W swoim pierwszym sezonie w Union nie był niekwestionowanym podstawowym zawodnikiem, ale rozegrał łącznie 53 mecze[8] i zanotował dwie asysty[9][10]. 9 czerwca 2024 roku zdobył z klubem Puchar Belgii po zwycięstwie 1:0 nad Royal Antwerp[11]. Union zakończyło również ligę na drugim miejscu, tracąc jeden punkt do Club Brugge[12].

2024–2025: sezon potwierdzenia i historyczne mistrzostwo

W kolejnym sezonie zdecydował się pozostać w Union Saint-Gilloise mimo ofert między innymi z 1. FC Union Berlin i Olympique Lyon[13]. Pod wodzą Sébastiena Pocognoliego stał się podstawowym zawodnikiem i jednym z filarów drużyny dzięki waleczności w defensywie oraz jakości technicznej w środku pola.

10 listopada 2024 roku zdobył swoją pierwszą bramkę w zawodowej karierze w wygranym 4:0 meczu z KRC Genk[14][15].

8 stycznia 2025 roku, mimo porażki Union z Royal Antwerp 1:5, która oznaczała odpadnięcie z krajowego pucharu, zdobył swojego drugiego gola w zawodowej karierze[16]. Trafienie to zostało określone jako wyjątkowo efektowne, ponieważ padło po strzale zza pola karnego[17].

11 marca 2025 roku został wybrany piłkarzem lutego w Pro League przez dzienniki L’Avenir, La DH oraz stację RTBF[18].

25 maja 2025 roku Union Saint-Gilloise zostało mistrzem Belgii po raz pierwszy od 90 lat i po raz dwunasty w historii[19]. Sadiki zdobył tym samym swoje trzecie trofeum z klubem po Pucharze Belgii i Superpucharze Belgii[20].

11 czerwca 2025 roku Pro League oraz dziennik La DH Les Sports+ opublikowały drużynę sezonu 2024/2025, w której znalazł się również Noah Sadiki, obok swojego klubowego kolegi Kevina Mac Allistera i zawodników Club Brugge, takich jak Ardon Jashari, Hans Vanaken, Maxim De Cuyper, Brandon Mechele i Chrístos Tzólis[21].

Sunderland AFC (od 2025)

2 lipca 2025 roku, podczas letniego okna transferowego, Noah Sadiki podpisał kontrakt z Sunderlandem AFC. Kwota transferu wyniosła 17 milionów euro, a klub był świeżo po awansie do Premier League[22]. Oficjalne potwierdzenie transferu nastąpiło 4 lipca 2025 roku zarówno ze strony jego poprzedniego, jak i nowego klubu[23].

9 lipca 2025 roku w wywiadzie dla La DH wyjaśnił, że nie wahał się odejść z Union mimo perspektywy gry w Lidze Mistrzów UEFA. Dodał również, że czuje się gotów zaistnieć w Premier League i z niecierpliwością czeka na możliwość rywalizacji ze swoim dawnym kolegą z Anderlechtu, Roméo Lavią[24].

16 sierpnia 2025 roku zadebiutował w Premier League w meczu z West Ham United na Stadium of Light. Rozegrał całe spotkanie, a Sunderland wygrał 3:0[25]. Do 17 marca 2026 rozegrał 25 spotkań w Premier League[26].

Kariera reprezentacyjna

Noah Sadiki ma na koncie trzy występy w reprezentacji Belgii do lat 18[27], pięć w kadrze U-19[28] i dwa w zespole U-20[29].

Krótko po transferze do Union Saint-Gilloise podjął kolejną ważną decyzję i zdecydował się reprezentować Demokratyczną Republikę Konga[30]. Wyjaśnił, że był to wybór serca, mimo początkowej niechęci otoczenia, które chciało, by kontynuował występy dla Belgii[31].

W październiku 2023 roku rozegrał dwa mecze towarzyskie jako kapitan reprezentacji DR Konga U-20 przeciwko Tunezji, występując obok innych obiecujących zawodników, takich jak Ngal’ayel Mukau i Metinho[32][33].

W seniorskiej reprezentacji zadebiutował w pierwszej kolejce eliminacji do Pucharu Narodów Afryki 2025 przeciwko Gwinei na Stade des Martyrs w Kinszasie, wchodząc na boisko w 80. minucie za Charlesa Pickela[34].

Przypisy

  1. ↑ Royal Belgian FA [online], www.rbfa.be [dostęp 2026-03-17].
  2. ↑ FC Brügge - RSC Anderlecht, 22 maj 2022 - Jupiler Pro League Champions' Play-Offs - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  3. ↑ Noah Sadiki - Szczegółowe podsumowanie występów [online] [dostęp 2026-03-17].
  4. ↑ KSK Lierse Kempenzonen - RSC Anderlecht, 10 lis 2022 - Croky Cup - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  5. ↑ Noah Sadiki - Szczegółowe podsumowanie występów [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  6. ↑ Noah Sadiki fait ses adieux à Anderlecht et tacle le coach Brian Riemer : « Je n’ai pas eu ma chance avec lui et la nouvelle direction » [online], Le Soir, 27 lipca 2023 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  7. ↑ Noah Sadiki revient sur son départ à l’Union: « Ce que j’ai reçu sur les réseaux sociaux après mon départ d’Anderlecht, cela fait mal » [online], Le Soir, 1 września 2023 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  8. ↑ Noah Sadiki - Szczegółowe podsumowanie występów [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  9. ↑ Union Saint-Gilloise - KAS Eupen, 20 paź 2023 - Jupiler Pro League - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  10. ↑ Union Saint-Gilloise - RSC Anderlecht, 25 sty 2024 - Croky Cup - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  11. ↑ R. Union Saint-Gilloise remporte la finale de la Croky Cup 2024 [online], www.proleague.be [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  12. ↑ L'Union Saint-Gilloise, l'éternelle maudite de la Jupiler Pro League ? [online], L'Équipe [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  13. ↑ Santi Aouna, Noah Sadiki n’ira pas à l’OL [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 28 sierpnia 2024 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  14. ↑ Union Saint-Gilloise - KRC Genk, 10 lis 2024 - Jupiler Pro League - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  15. ↑ a, Belgique : Noah Sadiki s'offre le premier but de sa carrière [online], Foot RDC, 10 listopada 2024 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  16. ↑ Royal Antwerpia FC - Union Saint-Gilloise, 8 sty 2025 - Croky Cup - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  17. ↑ DPG Media Privacy Gate [online], myprivacy.dpgmedia.be [dostęp 2026-03-17].
  18. ↑ François Garitte, L'Unioniste Noah Sadiki est le joueur Pro League du mois de février : "Le titre est un objectif, ce serait mérité après une saison pareille" [online], DHnet, 17 marca 2026 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  19. ↑ Barbara Boulet, L’Union championne de Belgique : Saint-Gilles explose de joie, les joueurs au balcon de l'hôtel de ville - RTBF Actus [online], RTBF [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  20. ↑ Palmarès Noah Sadiki, Trophée Collectif & Individuel [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  21. ↑ La Pro League dévoile enfin son équipe type de la saison... sans vraiment prendre en compte le titre de l'Union [online], Walfoot.be, 12 czerwca 2025 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  22. ↑ https://www.nieuwsblad.be/sport/voetbal/weer-jackpot-voor-union-noah-sadiki-slaagt-voor-medische-tests-en-verlaat-landskampioen-voor-premier-league-promovendus-sunderland/75330928.html
  23. ↑ Antoine Hick, L’Union perd un nouveau pilier : Noah Sadiki file à Sunderland pour découvrir la Premier League - RTBF Actus [online], RTBF [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  24. ↑ Noah Sadiki quitte l’Union Saint-Gilloise, sans regrets : « Même avec la Ligue des champions, je n’ai pas hésité à partir ! » [online], RTL Info, 9 lipca 2025 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  25. ↑ Premiers pas réussis pour Noah Sadiki en Angleterre, la presse s'enflamme : "Un cauchemar de jouer contre lui" [online], Walfoot.be, 18 sierpnia 2025 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  26. ↑ Noah Sadiki - Szczegółowe podsumowanie występów [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  27. ↑ Noah Sadiki - Reprezentacja [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  28. ↑ Noah Sadiki - Reprezentacja [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  29. ↑ Noah Sadiki - Reprezentacja [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  30. ↑ La République Démocratique du Congo ou la Belgique ? Sadiki a fait son choix [online], www.footnews.be [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  31. ↑ Ange M'poli M'toama, RDC – Équipe nationale : « J’ai choisi la RDC, malgré le désaccord de mes parents », Noah Sadiki [online], AfricaFootUnited, 18 stycznia 2025 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
  32. ↑ Tunezja U20 - Demokratyczna Republika Konga U20, 13 paź 2023 - Mecze towarzyskie - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  33. ↑ Tunezja U20 - Demokratyczna Republika Konga U20, 16 paź 2023 - Mecze towarzyskie - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-17].
  34. ↑ Cette fois, ça y est : Noah Sadiki a fait ses grands débuts avec la République Démocratique du Congo [online], Walfoot.be, 6 września 2024 [dostęp 2026-03-17] (fr.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.