Nosorożce

Nosorożce
Rhinocerotinae
J.E. Gray, 1821[1]
Ilustracja
Nosorożec indyjski (Rhinoceros unicornis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

nieparzystokopytne

Nadrodzina

Rhinocerotoidea

Rodzina

nosorożcowate

Podrodzina

nosorożce

Typ nomenklatoryczny

Rhinoceros Linnaeus, 1758

Synonimy
  • Bicornes[a] J.F. von Brandt, 1878[2]
  • Colobotemnodontes[a] Brandt, 1878[3]
  • Atelodinae[b] Osborn, 1900[4]
  • Atelodinae: Breuning, 1923[5]
  • Ceratotheriinae[c] Dietrich, 1942[6]
  • Lartetotheriina[d] Groves, 1983[7]
  • Punjabitheriinae[e] Guérin, 1989[8]
  • Coelodontina[f] Kalandadze & Rautian, 1992[9]
Plemiona

3 plemiona (+ 14 rodzajów wymarłych) – zobacz opis w tekście

Nosorożce[10] (Rhinocerotinae) – podrodzina ssaków kopytnych z rodziny nosorożcowatych (Rhinocerotidae).

Podział systematyczny

Do podordziny należą następujące występujące współcześnie rodzaje[11][12]:

Opisano również rodzaje wymarłe[13]:

  • Coelodonta Bronn, 1831[14]
  • Dihoplus J.F. von Brandt, 1878[15]
  • Gaindatherium Colbert, 1934[16]
  • Lartetotherium Ginsburg, 1974[17] – jedynym przedstawicielem był Lartetotherium sansaniense (Lartet, 1848)
  • Miodiceros Giaourtsakis, 2022[18] – jedynym przedstawicielem był Miodiceros neumayri (Osborn, 1900)
  • Nesorhinus Antoine, Reyes, Amano, Bautista, Chang, Claude, De Vos & Ingicco, 2022[19]
  • Paradiceros Hooijer, 1968[20] – jedynym przedstawicielem był Paradiceros mukirii Hooijer, 1968
  • Parvorhinus Pandolfi & Martino, 2023 – jedynym przedstawicielem był Parvorhinus steinheimensis (Jäger, 1839)
  • Pliorhinus Pandolfi, Pierre-Olivier, Bukhsianidze, Lordkipanidze & Rook, 2021
  • Rusingaceros Geraads, 2010[21] – jedynym przedstawicielem był Rusingaceros leakeyi (Hooijer, 1966)
  • Stephanorhinus M. Kretzoi, 1942[22]

Uwagi

  1. 1 2 Definiacja taksonu nie opiera się na nazwie rodzajowej.
  2. ↑ Typ nomenklatoryczny: †Atelodus Pomel, 1853 (= †Coelodonta Bronn, 1831).
  3. ↑ Typ nomenklatoryczny: Ceratotherium J.E. Gray, 1868.
  4. ↑ Typ nomenklatoryczny: †Lartetotherium Ginsburg, 1974.
  5. ↑ Typ nomenklatoryczny: Punjabitherium Khan, 1971 (= Rhinoceros Linnaeus, 1758.).
  6. ↑ Typ nomenklatoryczny: †Coelodonta Bronn, 1831.

Przypisy

  1. ↑ J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 306, 1821. (ang.).
  2. ↑ von Brandt 1878 ↓, s. 41.
  3. ↑ von Brandt 1878 ↓, s. 51.
  4. ↑ H.F. Osborn. Phylogeny of the rhinoceroses of Europe. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 13 (19), s. 262, 1900. (ang.).
  5. ↑ S. Breuning. Beiträge zur Stammesgeschichte der Rhinocerotidae. „Verhandlungen der Zoologische und Botanische Gesellschaft Wien”. 73, s. 120, 1923. (niem.).
  6. ↑ W.O. Dietrich. Zur Entwicklungsmechanik des Gebisses der afrikanischen Nashörner. „Centralblatt für Mineralogie, Geologie und Paläontologie”. 1942, s. 297–300, 1942. (niem.).
  7. ↑ C.P. Groves. Phylogeny of the living species of rhinoceros. „Zeitschrift für Zoologische Systematik und Evolutionsforschung”. 21 (4), s. 312, 1983. DOI: 10.1111/j.1439-0469.1983.tb00297.x. (ang.).
  8. ↑ C. Guérin. La famille des Rhinocerotidae (Mammalia, Perissodactyla): systématique, histoire, évolution, paléoécologie. „Cranium”. 6 (2), s. 10, 1989. (fr.).
  9. ↑ H.Н. Каландадзе & А.С. Раутиан: Система млекопитающих и историческая зоогеография. W: Филогенетика млекопитающих. Москва: Издательство Московского университета, 1992, s. 116. (ros.).
  10. ↑ K. Kowalski (red.), A. Krzanowski, H. Kubiak, B. Rzebik-Kowalska & L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 438, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  11. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-25]. (ang.).
  12. ↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 166–167. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  13. ↑ J.S. Zijlstra, Rhinocerotinae Rafinesque, 1815, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-25] (ang.).
  14. ↑ H.G. Bronn. Ueber die fossilen Zähne eines neuen Geschlechtes aus der Dickhäuter-Ordnung, Coelodonta, Höhlenzahn. „Jahrbuch für Mineralogie, Geognosie, Geologie und Petrefaktenkunde”. 2, s. 60, 1831. (niem.).
  15. ↑ von Brandt 1878 ↓, s. 48.
  16. ↑ E.H. Colbert. A new rhinoceros from the Siwalik beds of India. „American Museum novitates”. 749, s. 1, 1934. (ang.).
  17. ↑ L. Ginsburg. Les rhinocerotides du Miocene de Sansan (Gers). „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences”. Série D. 278 (5), s. 597, 1974. (fr.).
  18. ↑ I.X. Giaourtsakis: The fossil record of rhinocerotids (Mammalia: Perissodactyla: Rhinocerotidae) in Greece. W: Fossil Vertebrates of Greece. E. Vlachos (red.). Cz. 2: Laurasiatherians, Artiodactyles, Perissodactyles, Carnivorans, and Island Endemics. Cham: Springer, 2022, s. 441. ISBN 978-3-030-68441-9. (ang.).
  19. ↑ P.-O. Antoine, M.C. Reyes, N. Amano, A.P. Bautista, Ch.-H. Chang, J. Claude, J. de Vos & T. Ingicco. A new rhinoceros clade from the Pleistocene of Asia sheds light on mammal dispersals to the Philippines. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 194 (2), 2022. DOI: 10.1093/zoolinnean/zlab009. (ang.).
  20. ↑ D.A. Hooijer. A rhinoceros from the Late Miocene of Fort Ternan, Kenya. „Zoologische Mededelingen”. 43 (6), s. 78, 1968. (ang.).
  21. ↑ D. Geraads: Rhinocerotidae. W: L. Werdelin & W.J. Sanders (redaktorzy): Cenozoic Mammals of Africa. Berkeley: University of California Press, 2010, s. 682. ISBN 978-0-520-25721-4. (ang.).
  22. ↑ M. Kretzoi. Präokkupierte und durch ältere zu ersetzende Säugetiernamen. „Földtani közlöny”. 72 (4–12), s. 348, 1942. (niem.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.