OSU-35K

Uzbrojeniem systemu we wszystkich jego odmianach jest jedna automatyczna armata 35 mm Oerlikon KDA produkowana przez HSW na podstawie licencji uzyskanej w 1995 roku na potrzeby anulowanego programu samobieżnej armaty przeciwlotniczej Loara^[17]. Armata działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, strzela z szybkostrzelnością 550 strz./min i jest zasilana taśmowo z obu stron z dwóch magazynów po 100 nabojów. Dwustronne zasilanie armaty KDA odróżnia ją od innych działek rodziny KD, ponieważ umożliwia użycie dwóch typów amunicji (zwykle FAPDS i ABM) i przełączanie się między nimi w zależności od rodzaju celu, co zwiększa elastyczność systemu w porównaniu z systemami opartymi na działku KDC (np. Gökdeniz, Korkut lub Göker) albo KDG (Millenium, Skynex lub MANTIS).

W systemach OSU-35 i OSU-35K stosuje się trzy typy amunicji: FAPDS-T, TP-T oraz ABM, określane łącznie nazwą SAP-35 (System Amunicji Programowalnej 35 mm – 35 mm Programmable Ammunition System). Amunicja FAPDS i TP została opracowana pod koniec XX wieku na potrzeby programu Loara przed jego anulowaniem. Amunicja FAPDS umożliwia zwalczanie celów na większych odległościach (do 5,5 km w porównaniu z 3,5–4 km dla większości 35 mm nabojów ABM) oraz ułatwia zwalczanie szybko poruszających się celów dzięki większej prędkości pocisku^[23]. Rozwój amunicji rozcalającej rozpoczął się w drugiej dekadzie XXI wieku w związku z programami San i Noteć, które miały zastąpić lądowe 57 mm systemy obrony przeciwlotniczej Marynarki Wojennej. Amunicja przeszła próby zakładowe w 2019 roku^[24], a 12 grudnia 2022 NCBR oraz konsorcjum składające się z Wojskowej Akademii Technicznej (lider), PIT-Radwar S.A. i Mesko S.A. podpisały umowę dotyczącą badań i wdrożenia amunicji rozcalającej SAP-35.^[25] Amunicja ma być gotowa do produkcji seryjnej i służby do połowy 2025 roku.

Amunicja SAP-35 jest podobna do niemieckiej AHEAD; także jest programowana na wylocie lufy (przez bardzo podobny, cylindryczny programator indukcyjny) i składa się ze 152 wolframowych podpocisków, z których każdy waży około 3,3 g, uwalnianych w zadanej odległości^[3]. W połączeniu z wysokoczęstotliwościowym dalmierzem laserowym amunicja programowalna umożliwia zwalczanie szybko poruszających się i manewrujących celów na dystansie do 3,5 km. Podpociski mają zdolność penetracji 7 mm RHA bezpośrednio po uwolnieniu, co umożliwia użycie SAP-35 w zadaniach C-RAM.

Prototypowa wersja systemu składająca się z czterech głównych części: wieży AM-35, głowicy ZGS-158M, głównego stanowiska kierowania ogniem oraz rezerwowego stanowiska kierowania ogniem, podstawy z jarzmem do sterowania armatą, celownika przeciwlotniczego oraz interkomu do komunikacji z głównym stanowiskiem kierowania ogniem. Główne stanowisko kierowania ogniem składa się z komputera kierowania ogniem, manipulatora do obsługi wieży w trybie ręcznym oraz dwóch wyświetlaczy – jednego dla danych radarowych i drugiego dla obrazu z głowicy ZGS-158M. System może pracować jako element systemu zarządzania walką okrętu albo niezależnie, jak na ORP Kaszub, który nie posiada cyfrowego CMS.^[18]

Najnowsza, produkcyjna odmiana systemu. Składa się z czterech głównych podsystemów: wieży AM-35K, głowicy optycznej ZGS-35K, BSKO-35K (Blok Systemu Kierowania Ogniem – blok systemu kierowania ogniem) oraz RSKO-35K (Rezerwowe Stanowisko Kierowania Ogniem)^[21]. System kierowania ogniem ma być zintegrowany z CMS okrętu i umożliwiać pracę w trybie ręcznym, automatycznym i półautomatycznym. Rezerwowe stanowisko kierowania ogniem ma postać konsoli z wyświetlaczem i manipulatorem^[16] i jest wykorzystywane do obsługi wieży AM-35K w przypadku uszkodzenia głównego systemu kierowania ogniem lub CMS okrętu. Na niszczycielach min proj. 258 konsola RSKO-35K jest montowana na mostku, co umożliwia operatorowi wzrokową identyfikację celów dla dziobowej wieży AM-35K.

Niektóre źródła podają, że systemy przewidziane dla fregat proj. 106 „Wicher” będą bardziej zaawansowane, z wydajniejszym systemem kierowania ogniem. Ta wersja ma rzekomo nosić oznaczenie OSU-35M, od programu Miecznik, w ramach którego fregaty są pozyskiwane^[28][29].

SA-35 (Samobieżna Armata 35 mm – samobieżna armata 35 mm) jest lądowym systemem VSHORAD o zdolności C-RAM, przeznaczonym do obrony obiektów stacjonarnych, takich jak infrastruktura krytyczna, miasta lub baterie rakietowych zestawów przeciwlotniczych^[16]. System jest zabudowany na platformie o wymiarach kontenera 20 ft; z przodu platformy znajduje się agregat prądotwórczy, a niezbędna elektronika (w tym system kierowania ogniem BSKO-35K oraz środki łączności) jest umieszczona w nadbudówce, na której zamontowano głowicę ZGS-35K, natomiast wieża AM-35K znajduje się bardziej z tyłu.^[13] Zastosowanie obrysu kontenera 20 ft umożliwia montaż SA-35 na każdej ciężarówce zdolnej do przewozu kontenerów tego typu, a cztery wysuwane podpory na platformie umożliwiają ustawienie systemu na nierównym terenie. Wieża jest sterowana z kabiny ciężarówki przy użyciu RSKO-35K, które może być również używane na zewnątrz, co umożliwia zdalną obsługę SA-35 bez ciężarówki^[13].