Omar Naber

Urodził się w Lublanie. Jego matka jest Słowenką, a ojciec – Jordańczykiem^[2].

Z wykształcenia jest technikiem dentystycznym; w branży pracował przez rok^[3].

W 2004 zwyciężył w finale pierwszej edycji programu Bitka talentow. W maju 2005, reprezentując Słowenię z utworem „Stop”^[4], zajął 12. miejsce w półfinale 50. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kijowie^[5][6]. W tym samym roku wydał swój debiutancki album studyjny pt. Omar^[7]. W 2006 odbył trasę koncertową po kraju, a w 2007 wydał album pt. Kareem^[8]. W 2009 z utworem „I Still Carry On” zajął drugie miejsce w finale programu EMA 2009^[9][10][11].

W maju 2009 sąd okręgowy skazał go na siedem miesięcy więzienia w zawieszeniu na dwa lata za znęcanie się nad wówczas 21-letnią studentką, czego miał dopuścić się w nocy 27 października 2005 w klubie nocnym „Bachus” w Lublanie^[12]. Sąd drugiej instancji w listopadzie 2010 skazał go na siedem miesięcy więzienia za przemoc seksualną i pięć miesięcy za lekkie uszkodzenie ciała, a następnie wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu co dwa lata^[13]. Sąd Najwyższy w maju 2011 podtrzymał wyrok, skazując Nabera na siedem miesięcy więzienia w zawieszeniu na dwa lata^[13]. Naber utrzymywał, że jest niewinny, a zarzucane my czyny nie zostały udowodnione^[13].

W 2011 z utworem „Bistvo skrito je ocem” wystąpił w finale programu EMA 2011^[14][15]. W 2014 wydał album pt. Na glavo^[16], który wydał także w wersji anglojęzycznej jako No Helmet, a z promującą oba wydania płyty piosenką „I Won’t Give Up” wystąpił w finale programu EMA 2014^[17][18].

W 2017 z utworem „On My Way” zwyciężył w finale programu EMA 2017^[19] i reprezentował Słowenię w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji w Kijowie, w którym zajął 17. miejsce w półfinale, przez co nie zakwalifikował się do finału^[20].

23 grudnia 2021 zaśpiewał na państwowej uroczystości z okazji Dnia Niepodległości i Jedności Narodowej, która odbyła się w Sali Gallusa w Domu Kultury Cankara w Lublanie^[21].