Pętowo

Pętowo
część
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

białostocki

Gmina

Tykocin

Miasto

Tykocin

W granicach Tykocina

do 1944 i od 1993

Strefa numeracyjna

(+48) 85

Kod pocztowy

16-080

Tablice rejestracyjne

BIA

SIMC

0043475

Położenie na mapie gminy Tykocin
Mapa konturowa gminy Tykocin, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pętowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pętowo”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Pętowo”
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa konturowa powiatu białostockiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Pętowo”
Ziemia53°12′27″N 22°44′15″E/53,207500 22,737500[1]

Pętowo (dawn. Pentowo, Tykocin-Kolonia, Kolonia Kaczorowo) – część miasta Tykocina w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Tykocin[2]. Położona jest na zachodnich, słabo zabudowanych, peryferiach Tykocina, wzdłuż ulicy Kolonia Kaczorowo.

W zabytkowym drewnianym dworku rodziny Toczyłowskich na Pętowie zlokalizowana jest Europejska Wieś Bociania z licznymi bocianimi gniazdami i wieżą do obserwacji bocianów. W pobliżu znajdują się także stajnia oraz punkty agroturystyki[3].

Historia

Pętowo stanowiło dawniej folwark i kolonię na wschodnich rubieżach Tykocina[4]. Podczas okupacji hitlerowskiej odebrano prawa miejskie Tykocinowi[5], co ustawodawstwo polskie usankcjonowało ze znacznym opóźnieniem, bo dopiero 1 stycznia 1951[6], a obszar dotychczasowego miasta Tykocin podzielono na trzy wiejskie gromady: Tykocin-Nowe Miasto Tykocin-Kaczorowo i Tykocin-Kolonia w gminie Tykocin[7]. W 1954 roku, w związku z reformą administracyjną kraju, gromady te scalono i, już jako jedną jednostkę, przekształcono ją w gromadę Tykocin w powiecie wysokomazowieckim w woj. białostockim[8]. 1 stycznia 1958 roku gromadę włączono do powiatu białostockiego[9]. Gromada Tykocin przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[10], a z dniem 1 stycznia 1973 roku reaktywowano gminę Tykocin[11].

11 sierpnia 1993 Tykocin odzyskał status miasta, przez co Pętowo (Tykocin-Kolonia) stało się ponownie obszarem miejskim[12].

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 99100.
  2. ↑ GUS. Rejestr TERYT
  3. ↑ Pentowo - Europejska Wieś Bociania [online], Atrakcje Podlasia [dostęp 2020-12-10] (pol.).
  4. ↑ Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  5. ↑ Jemielity W. (2002). Podziały administracyjne powiatów sokólskiego i dąbrowskiego w latach 1919-2000. "Studia Łomżyńskie", 13, 2002, s. 119-146
  6. ↑ Dz. U. z 1950 r. Nr 51, poz. 472 (ISAP)
  7. ↑ Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
  8. ↑ Uchwała Nr 24/V Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu wysokomazowieckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 30 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 2 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 49)
  9. ↑ Dz. U. z 1957 r. Nr 59, poz. 309 (ISAP)
  10. ↑ Obwieszczenie Wydziału Organizacyjno-Prawnego Prezydium WRN w Białymstoku z dnia 26 listopada 1971 r. w sprawie podziału administracyjnego województwa białostockiego – stan na dzień 1 stycznia 1972 r.(Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 24 grudnia 1971 r., Nr. 18, Poz. 234)
  11. ↑ Uchwała Wojewódzkiej Rady Narodowej Nr XXI/72/72 z dnia 9 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie białostockim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 2 stycznia 1973 r., Nr. 1, Poz. 1)
  12. ↑ Dz. U. z 1993 r. Nr 68, poz. 329 (ISAP).