Paddlewheelit
 okaz z Czech | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
MgCa5Cu2(UO2)4(CO3)12(H2O)33[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, spłaszczony, masywny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,497 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieskozielona[1] |
| Rysa |
bladoniebieskozielona[1] |
| Połysk |
półdiamentowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,520–1,540 (dwuosiowy) |
| Inne |
pleochroizm: X = Y = niebieskozielony, Z = bladożółty dyspersja (optyka): słaba |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
5.ED.70[1] |
Paddlewheelit – bardzo rzadki minerał z rodziny węglanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, spłaszczonym oraz masywnym[1][2]. Jest minerałem przezroczystym i kruchym[1][2]. Posiada bladoniebieskozieloną rysę oraz półdiamentowy połysk[1][2]. Jest minerałem radioaktywnym[1].
Występowanie
Jest produktem utleniania uraninitu powstałym w zwietrzałych hydrotermalnych złożach rud żyłowych bogatych w srebro, kobalt, nikiel, bizmut, arsen i uran[1][2]. Towarzyszą mu zwykle uraninit, schröckingerit, rabbittit, andersonit, kalcyt, chalkopiryt, dolomit, goethyt, hematyt oraz kwarc[1][2]. Spotykany jedynie w Czechach (Kraj karlowarski) i Niemczech (Saksonia)[1].