Andersonit
 okaz z Utah | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Na2Ca(UO2)(CO3)3·6H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Pokrój kryształu |
romboedrowy, pseudosześcienny, ziarnisty[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1] |
| Gęstość |
2,8 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnozielona, żółtozielona[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,52–1,54 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,020[1] pleochroizm: widoczny; O = bezbarwny; E = jasnożółty[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
5.ED.30[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju romboedrowym, pseudosześciennym i ziarnistym[1][2][3]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego[2] i radioaktywnym[1]. Posiada szklisty połysk i jest rozpuszczalny w wodzie[1].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania złóż polimetalicznego uranu[1][3]. Także jako produkt pochodzenia pokopalnianego[1][3]. Towarzyszą mu najczęściej bayleyit, karnotyt, gips, schröckingerit, szwartzit, boltwoodyt, liebigit, uraninit, chalkopiryt, johannit oraz zippeit[1][2][3].
Miejsce występowania
Występuje w Argentynie, Austrii, Czechach, we Francji, Niemczech (Turyngia), Grecji (Attyka), na Węgrzech, we Włoszech, Japonii, Rumunii, na Słowacji, Hiszpanii (Katalonia), Szwecji, Anglii, na Ukrainie i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kolorado, Nevada, Nowy Meksyk, Utah)[1][2][3].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Andersonite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-12-15] (ang.).
- 1 2 3 4 BORNET Rémi, Andersonite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2025-12-15] (ang.).
- 1 2 3 4 5 https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/andersonite.pdf