Park Narodowy Loreto II

Park Narodowy Loreto II

Parque nacional Loreto II

park narodowy
Państwo	Meksyk
Położenie	stan Kalifornia Dolna Południowa
Data utworzenia	15 sierpnia 2023
Powierzchnia	62,18 km²
Ochrona	kategoria IUCN – II (park narodowy)
Położenie na mapie Meksyku Park Narodowy Loreto II
25°47′00″N 111°21′00″W/25,783333 -111,350000
Strona internetowa

Park Narodowy Loreto II (hiszp. Parque nacional Loreto II) – park narodowy w północno-zachodnim Meksyku, w stanie Kalifornia Dolna Południowa. Został utworzony 15 sierpnia 2023 roku i zajmuje obszar 62,18 km². W jego pobliżu znajdują się Park Narodowy Bahía de Loreto i Park Narodowy Nopoló^[1].

Park obejmuje fragment wybrzeża Zatoki Kalifornijskiej, w południowej części Półwyspu Kalifornijskiego, na wysokościach do 1280 m n.p.m. Część zachodnia parku jest górzysta (pasmo górskie Sierra de la Giganta) z jaskiniami i głębokimi wąwozami. Część wschodnia to pagórkowata nizina nadmorska. Rzeki występują tylko okresowo, w porze deszczowej. W parku są stanowiska archeologiczne. Znajdują się tu malowidła i petroglify stworzone przez Mongui, którzy byli rdzenną ludnością zamieszkującą Półwysep Kalifornijski. W parku występuje 557 gatunków flory i fauny, w tym wiele endemicznych^[2][3][4][5].

Klimat pustynny (BWh według klasyfikacji klimatów Köppena)^[2].

Na nizinie nadmorskiej dominują takie gatunki roślin jak narażony na wyginięcie (VU) Fouquieria diguetii, a także m.in.: Pachycormus discolor, Olneya tesota, Bursera microphylla, Lysiloma candidum, Jatropha cinerea, Jatropha cuneata, Pachycereus pringlei, Cylindropuntia alcahes, Cylindropuntia cholla, Croton caboensis i Croton sonorae. Występują też lasy namorzynowe. Rosną tu głównie Rhizophora mangle, Avicennia germinans i Laguncularia racemosa^[2][1][3].

W górach dominują takie gatunki jak m.in.: Prosopis glandulosa, Lysiloma divaricatum, Parkinsonia microphylla, Stenocereus thurberis, Mammillaria evermanniana, Washingtonia robusta, Brahea brandegeei, Pachycereus pecten-aboriginum, Myrtillocactus cochal, Cochemiea poselgeri, Stenocereus gummosus i Lophocereus schottii^[2][1][3].

Płazy występujące w parku to m.in.: ropucha czerwonocętkowa, rzekotka królewska, Scaphiopus couchii i Incilius marmoreus^[2][1][3].

Żyje tu 27 gatunków gadów. Są to narażony na wyginięcie (VU) żółw oliwkowy, a także m.in.: żółw jadalny, grzechotnik kropiaty, grzechotnik kalifornijski, Crotalus enyo, aligatorowiec południowy, eublefar pazurzasty, Masticophis flagellum, Callisaurus draconoides, czakuela, Petrosaurus thalassinus, Petrosaurus repens, Sceloporus zosteromus, Hypsiglena slevini i Phyllodactylus xanti^[2][1][3].

W parku występuje 208 gatunków ptaków. Są to narażony na wyginięcie (VU) morzyk kalifornijski, a także m.in.: przedrzeźniacz szary, myszołów czarny, rybitwa mała, głuptak niebieskonogi, sieweczka jasna, cytrynka uboga, pelikan brunatny, łabędź czarnodzioby, czapla rdzawoszyja, orzeł przedni, bekas amerykański, bernikla obrożna i sterniczka jamajska^[2][1][3].

Ssaki żyjące tutaj (22 gatunki) to m.in.: nowik pacyficzny, myszak kaktusowy, chomikomyszka mała, owca kanadyjska, lis długouchy, borsucznik amerykański, piaszczyk białoogonowy, wielkouszak kalifornijski i jasnotek amerykański^[2][1][3].