Paul Seixas

W 2021 roku został mistrzem Francji w kolarstwie szosowym w kategorii kadetów oraz wicemistrzem Francji w kolarstwie przełajowym. Rok później zdobył tytuł mistrza Francji w przełajach kadetów.

W 2023 roku dołączył do drużyny AG2R Citroën U19. Zajął m.in. trzecie miejsce w Eroica Juniores w Sienie oraz drugie miejsce w Ain Bugey Valromey Tour. Na mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym zajął 25. miejsce.

W styczniu 2024 roku został mistrzem Francji w kolarstwie przełajowym juniorów. W sezonie szosowym praktycznie nie schodził z podium – w maju wygrał Liège-Bastogne-Liège juniorów, a następnie zdobył tytuł mistrza Francji juniorów w jeździe na czas. Wygrał także Tour du Pays de Vaud, Classique des Alpes juniorów i Giro della Lunigiana (klasyfikacja generalna, etapowa i górska). We wrześniu stanął na podium mistrzostw Europy, a kilka dni później został mistrzem świata juniorów w jeździe na czas – jako pierwszy Francuz w historii.

18 września 2024 roku drużyna Decathlon–AG2R La Mondiale ogłosiła przejście niespełna 18-letniego kolarza do grona zawodowców, z pominięciem drużyny rozwojowej.

Karierę zawodową rozpoczął w lutym 2025 na Grand Prix La Marseillaise, gdzie zajął piąte miejsce. Dwa tygodnie później zadebiutował w World Tour na Wyścigu Dookoła Zjednoczonych Emiratów Arabskich, pełniąc rolę gregario dla Felix Galla. Na piątym etapie uległ wypadkowi i nie wystartował następnego dnia.

W czerwcu wystąpił w Critérium du Dauphiné, stając się najmłodszym uczestnikiem tej imprezy w erze nowożytnej. Zajął 10. miejsce na czasówce, a w klasyfikacji generalnej uplasował się na ósmej pozycji – ponad 8 minut za zwycięzcą Tadej Pogačarem – stając się najmłodszym kolarzem w historii, który znalazł się w pierwszej dziesiątce klasyfikacji generalnej wyścigu etapowego World Tour. Na mistrzostwach Francji zdobył brązowy medal w jeździe na czas.

Jesienią, już w kadrze seniorskiej, wystąpił na mistrzostwach świata w Kigali (16. miejsce w jeździe na czas, srebrny medal w mieszanej drużynowej jeździe na czas, 13. miejsce w wyścigu ze startu wspólnego jako najlepszy z Francuzów). Tydzień później, na mistrzostwach Europy rozgrywanych we Francji, zdobył brązowy medal w wyścigu ze startu wspólnego, ponad 3 minuty za Pogačarem.

Sezon zakończył siódmym miejscem na Wyścigu Dookoła Lombardii, stając się najmłodszym kolarzem w pierwszej dziesiątce monumentu od 1917 roku.

Sezon 2026 rozpoczął od Tour de l'Algarve, gdzie drugiego dnia odniósł pierwsze zawodowe zwycięstwo na szczycie Alto da Foia, tuż przed Juan Ayuso. Ukończył wyścig na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej i jako najlepszy młody kolarz. Pod koniec lutego wygrał samotnie Ardèche Classic po 40-kilometrowej ucieczce, wyprzedzając grupkę z Jan Christenem, Lenny Martinezem i Matteo Jorgensonem. Kilka dni później zajął drugie miejsce na Strade Bianche, za Pogačarem.

Na początku kwietnia zdominował Wyścig Dookoła Kraju Basków – wygrał trzy etapy (w tym czasówkę w Bilbao i etap królewski w Eibar) oraz klasyfikację generalną, górską, punktową i młodzieżową. Został pierwszym Francuzem, który wygrał etapowy wyścig World Tour od czasu Christophe Moreau w Critérium du Dauphiné 2007, a zarazem najmłodszym triumfatorem Wyścigu Dookoła Kraju Basków (19 lat i 6 miesięcy).

22 kwietnia wygrał Strzałę Walońską po ataku na Mur de Huy 500 metrów przed metą, stając się najmłodszym zwycięzcą tej klasyki od jej powstania w 1936 roku. Cztery dni później zajął drugie miejsce w Liège-Bastogne-Liège 2026, będąc jedynym kolarzem zdolnym podążyć za Pogačarem na Côte de la Redoute. Po tych wynikach awansował na 7. miejsce w rankingu UCI.

4 maja 2026 ogłosił udział w Tour de France 2026, co uczyni go – w wieku 19 lat, 9 miesięcy i 10 dni – najmłodszym kolarzem na starcie Tour de France od 1937 roku.

2021–2022

• 1. miejsce w mistrzostwach Francji kadetów

2023–2024

• 1. miejsce w mistrzostwach Francji juniorów