Paweł Galia

Paweł Galia

Data i miejsce urodzenia	21 lutego 1943 Srock
Data i miejsce śmierci	20 września 2025 Warszawa
Zawód	aktor teatralny, filmowy i głosowy oraz reżyser dubbingowy
Współmałżonek	Ewa Serwa
Lata aktywności	1965–2019
Odznaczenia

Paweł Galia (ur. 21 lutego 1943 w Srocku, zm. 20 września 2025 w Warszawie)^[1] – polski aktor teatralny, filmowy, radiowy, estradowy. Reżyser teatralny i dubbingowy od 1990 roku.

Członek Stowarzyszenia Filmowców Polskich oraz Zasłużony Członek Związku Artystów Scen Polskich^[1]. Artysta odznaczony m.in. Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”^[2].

Absolwent XXI Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Prusa w Łodzi^[3]. W 1965 roku ukończył studia w słynnej PWST w Krakowie (dziś AST), gdzie następnie w latach 1972–1980 został wykładowcą: uczył scen klasycznych, szermierki, dykcji i wiersza. Był również asystentem prof. Jerzego Krasowskiego na wydziale reżyserii^[4]. Na dużym ekranie Paweł Galia zadebiutował w czasie studiów w 1963 r. rolą Tadka w obrazie Jerzego Stefana Stawińskiego pt. Rozwodów nie będzie, u boku Magdaleny Zawadzkiej. Dwa lata później, w ramach przedstawienia dyplomowego studentów PWST, zagrał Pantalona w Księżniczce Turandot^[5], w reżyserii prof. Władysława Krzemińskiego.

Na dużym ekranie Paweł Galia zadebiutował w czasie studiów w 1963 r. rolą Tadka w obrazie Jerzego Stefana Stawińskiego pt. Rozwodów nie będzie, u boku Magdaleny Zawadzkiej. Dwa lata później, w ramach przedstawienia dyplomowego studentów PWST, zagrał Pantalona w Księżniczce Turandot^[6], w reżyserii prof. Władysława Krzemińskiego.

Aktor wielu teatrów:

• Dramatycznego we Wrocławiu (1965–1969), gdzie zadebiutował wcielając się w kilka postaci w „Kordianie” Juliusza Słowackiego w reżyserii Krystyny Skuszanki;
• Polskiego we Wrocławiu – 1969–1972;
• im. J. Słowackiego w Krakowie – 1972–1980;
• Bagatela w Krakowie – 1982–1983;
• Narodowego w Warszawie – 1983–1990.

Do najważniejszych ról aktora z okresu wrocławskiego należą: rola Konstantego Gawriłowicza Trieplewa w „Czajce” Czechowa, rola Gustawa w „Ślubach panieńskich” Fredry, rola Trufaldina w „Błękitnym potworze” Gozziego, rola Chłopca z deszczu w „Dwóch teatrach” Szaniawskiego, rola Ferdynanda w „Burzy” i Williama w „Jak wam się podoba” Szekspira, rola Mężczyzny w „Akcie bez słów” Becketta^[7].

W Krakowie zaś zagrał m.in.: „Mazepę”, tytułową rolę w dramacie Słowackiego, Jaśka w „Weselu” Wyspiańskiego, Kordiana w „Lilli Wenedzie” Słowackiego, Pijaka w „Ślubie” Gombrowicza, Rosencrantza w „Hamlecie” Szekspira, Chlestakowa w „Rewizorze” Gogola czy Peer Gynta w sztuce Ibsena^[8].

Od 1981 r. Paweł Galia pracował głównie w Warszawie, w Teatrze Komedia i Teatrze Narodowym. Wcielił się m.in. w Skapena w „Szelmostwach Skapena” Moliera, Kalibana w „Burzy” Szekspira, tytułowego Mazepę Słowackiego, Clarina w „Życie jest snem” Calderona, Marcelego Stęporka i Jęzorego Pasiukowskiego w „W małym dworku” Witkiewicza, Smierdiakowa w „Braciach Karamazow” Dostojewskiego^[9].

Paweł Galia grał także w wielu spektaklach Teatru Telewizji. Jedną z jego najważniejszych ról był Kordian w słynnej inscenizacji „Lilli Wenedy” w reżyserii Krystyny Skuszanki z 1976 r. Spektakl przeniesiony z desek teatru do Teatru Telewizji po dziś dzień wyświetlany jest online na stronach Teatru Telewizji TVP^[10].

Artyście bliska stała się także praca głosem: przez ponad 40 lat związany był z Teatrem Polskiego Radia. W latach 90. kontynuował pracę jako lektor, prowadzący, artysta estradowy, ale przede wszystkim rozpoczął swą pracę w dubbingu. Udzielił głosu setkom postaci i wyreżyserował dziesiątki filmów i seriali, odkrywając dla widzów wiele wyjątkowych polskich głosów. Lista jego dokonań dubbingowych znajduje się poniżej^[11].

W 2018 r. Paweł Galia wystąpił w teledysku zespołu Retrospektakl pt. „Wino”, wcielając się w postać głównego bohatera nostalgicznej historii^[12].

Mąż aktorki Ewy Serwy oraz ojciec dwóch córek, w tym Zuzanny Galii, aktorki i reżyserki dubbingowej^[13].

• 1974 – Srebrna Iglica
• 1979 – Nagroda w Opolu na V OKT – wyróżnienie za rolę tytułową w „Mazepie”
• 1980 – nagroda prezydenta miasta Bydgoszczy za rolę w „Wyspie” Athola Fugarda w Szczecinie na XV OPTMF
• 1984 – Złoty Krzyż Zasługi
• 2025 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”^[1]

• Teatr Polski we Wrocławiu (1965–1972),
• Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1972–1981),
• Teatr Komedia w Warszawie (1981–1982),
• Teatr Bagatela w Krakowie (1982–1983),
• Teatr Narodowy (1983–1990).

• 1963: Rozwodów nie będzie – Tadek
• 1964: Beata – Matador
• 1964: Banda – Kostek
• 1965: Niedziela sprawiedliwości
• 1965: Chwila pokoju – Radziecki zwiadowca
• 1966: Bumerang – Władzio
• 1972: Anatomia miłości – aktor (niewymieniony w czołówce)
• 1974: Opowieść w czerwieni – Gralewski
• 1975: Bielszy niż śnieg – Kamerzysta
• 1976: Za metą start – inżynier Ulaniuk
• 1982: Popielec – Morwawa
• 1986: Zmiennicy – Rekwizytor
• 2002: Kasia i Tomek – Tata Tomka
• 2005: Tak miało być – Zygmunt (odc. 16)

• Paweł Galia w bazie Filmweb
• Paweł Galia w bazie filmpolski.pl
• Paweł Galia w bazie IMDb (ang.)
• Wywiad dla magazynu Dubbing.pl
• Paweł Galia na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”