Paweł Skubisz

Paweł Skubisz
Ilustracja
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

1977
Gołdap

doktor nauk humanistycznych
Specjalność: historia najnowsza Polski; historia wojskowości; służby specjalne; aparat bezpieczeństwa
Alma Mater

Uniwersytet Szczeciński

Doktorat

2009 – historia
Uniwersytet Szczeciński

historyk; urzędnik państwowy; manager nauki i kultury
instytucja

Instytut Pamięci Narodowej

Okres zatrudn.

od 2006

Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości Medal „Pro Patria” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal „Pro Bono Poloniae” Złota odznaka „Za zasługi w pracy penitencjarnej” Odznaka „Za Zasługi dla Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej”

Paweł Skubisz (ur. 1977 w Gołdapi) – polski historyk dziejów najnowszych, urzędnik państwowy, popularyzator historii; wieloletni pracownik Instytutu Pamięci Narodowej, w latach 2016–2022 dyrektor Oddziału IPN w Szczecinie.

Życiorys

Absolwent technikum elektronicznego w Zespole Szkół Technicznych w Suwałkach. W latach 1997–2002 studiował historię w Instytucie Historii Uniwersytetu Szczecińskiego, gdzie w 2009 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych (dysertacja: Wileńska Brygada Korpusu Ochrony Pogranicza w latach 1924–1937). Uczeń prof. Janusza Farysia[1].

Z IPN związany od 2006 r.: początkowo jako pracownik naukowy, następnie kierownik Referatu Badań Naukowych OBEN Oddziału IPN w Szczecinie (2010–2011), naczelnik Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej (2011–2015), główny specjalista w Oddziałowym Biurze Badań Historycznych (2015–2016). W latach 2016–2022 dyrektor Oddziału IPN w Szczecinie[2][3], po czym od 1 grudnia 2022 r. zakończył pełnienie tej funkcji i przeszedł do Centrali IPN w Warszawie[4][5].

W 2009 uczestniczył w pilotażowych pracach ekshumacyjno-identyfikacyjnych żołnierzy Bojowego Oddziału Armii realizowanych przez IPN i Pomorski Uniwersytet Medyczny; dokumentację przedsięwzięcia prezentowano m.in. w ramach Polskiej Bazy Genetycznej Ofiar Totalitaryzmów[6][7].

Działalność naukowa

Zainteresowania badawcze obejmują m.in. historię wojskowości II Rzeczypospolitej, wywiad i kontrwywiad, dzieje formacji ochrony granic oraz krytykę źródeł aparatu bezpieczeństwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Członek Centralnego Projektu Badawczego IPN „Struktury i metody działania aparatu bezpieczeństwa w Polsce 1944–1989/90”[8]. Autor monografii Wojska pograniczne ZSRS na odcinku z Polską w świetle materiałów wywiadu II Rzeczypospolitej (1921–1939). Struktura i dyslokacja – działalność wywiadowcza – instrukcja służby (Szczecin: IPN 2010)[9]. Redaktor naukowy edycji źródłowej Instrukcja służby Korpusu Ochrony Pogranicza (Warszawa: WUW 2010)[10][11].

Współredaktor i współautor serii Studia nad wywiadem i kontrwywiadem Polski w XX wieku (t. 1–3)[12]. Członek redakcji czasopism: Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989 (od 2013)[13][14] oraz Przeglądu Historyczno-Wojskowego (2016–2024)[1].

Działalność urzędnicza i publiczna

Jako dyrektor szczecińskiego Oddziału IPN (2016–2022) angażował się w działania dekomunizacji przestrzeni publicznej (m.in. procesy zmian nazw ulic w Szczecinie) i usuwania pomników propagujących komunizm; publicznie komentował także kwestie niespójności oznakowania po zmianach[15][16][17].

Z jego kadencją wiązano demontaż szeregu upamiętnień Armii Czerwonej w regionie (np. obelisk w Bobolicach, 2022; wskazania IPN dot. Nowogardu)[18][19].

Był współinicjatorem budowy i odsłonięć nowych upamiętnień, m.in.: Pomnika Ofiar Grudnia 1970 r. na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (odsłonięcie 16 grudnia 2022)[20][21], a także rzeźby-ławeczki gen. Józefa Hallera przy 12. Brygadzie Zmechanizowanej (2021)[22][23]. Od 2022 r. jest członkiem Kapituły Medalu Reipublicae Memoriae Meritum – odznaczenia nadawanego przez Prezesa IPN za wybitne zasługi w upamiętnianiu historii Polski.

Działalność popularyzatorska

Współautor telewizyjnego cyklu dokumentalnego Szpiedzy (TVP3 Szczecin / TVP Historia, od 2017)[24].

Pomysłodawca i współautor wystaw historycznych, m.in.:

  • „…Niech polska ziemia utuli ich do spokojnego snu”. Ekshumacje i identyfikacje ofiar terroru komunistycznego (2014–2017)[25][26],
  • Ojcowie Niepodległości (pierwszy wernisaż Stróża 2017)[27],
  • Polski gen wolności. 150 lat walk o Niepodległość (1768–1918) (pierwszy wernisaż Warszawa 2019)[28][29].

Współorganizator i współautor ogólnopolskiej akcji edukacyjnej „Biało-czerwony szlak #MojaNiepodległa”[30].
Wraz z Łukaszem Skubiszem współprowadzi blog historyczny Z archiwum „O” poświęcony Olecku, miastu z którym jest związany od 1980[31].

Publikacje

Jest autorem i współautorem szesnastu książek o tematyce historycznej. Ponadto opublikował ponad 40 artykułów naukowych i ponad 40 artykułów popularnonaukowych. Większość publikacji jest dostępna online poprzez portal Academia.edu[32].

Monografie i edycje źródłowe (wybór)

  • Wojska pograniczne ZSRS na odcinku z Polską w świetle materiałów wywiadu II Rzeczypospolitej (1921–1939). Struktura i dyslokacja – działalność wywiadowcza – instrukcja służby. Szczecin: IPN, 2010[9]
  • (red., wstęp i oprac.) Instrukcja służby Korpusu Ochrony Pogranicza. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2010 (ISBN 978-83-235-0707-9)[10].

Redakcje i współredakcje (wybór)

  • (współred. z prof. Wojciechem Skórą) Studia nad wywiadem i kontrwywiadem Polski w XX wieku, t. 1 (2012), t. 2 (2015), t. 3 (2016)[33].

Artykuły naukowe i rozdziały (wybór)

  • „Trzeba ich wykończyć!”. Sprawa zabójstwa Niemców w areszcie świnoujskiego UB i MO zimą 1945 r., Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989 13/2015[34].
  • Fałszerstwa dokumentacji operacyjnej popełnione przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa, Dzieje Najnowsze, 4/2010[35]
  • (inne teksty w czasopismach specjalistycznych – zob. m.in. indeks autora IPN)[36].

Członkostwa i funkcje w redakcjach

  • Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989 – członek redakcji (od 2013)[37][38]
  • Przegląd Historyczno-Wojskowy – członek redakcji (2016–2024)[1].
  • Pamięć.pl – członek Rady Programowej[39].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Przegląd Historyczno-Wojskowy 1/2017 – stopka redakcyjna (m.in. „dr Paweł Skubisz – członek redakcji”). Dostęp: 24 IX 2025. https://wbh.wp.mil.pl/c/pages/atts/2019/1/4-2017-PHW1.pdf.
  2. ↑ Odwołali szefa IPN-u w Szczecinie. 24Kurier.pl. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  3. ↑ Dyrektor szczecińskiego oddziału IPN odwołany. Radio Szczecin. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  4. ↑ Zmiany w szczecińskim oddziale IPN. Nie ma dyrektora. GS24. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  5. ↑ Zmiany w szczecińskim oddziale IPN. Dyrektora brak. NaszeMiasto Szczecin. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  6. ↑ Materiały dot. ekshumacji żołnierzy BOA. Zakład Medycyny Sądowej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  7. ↑ Ekshumacja żołnierzy BOA – Szczecin, 23 września 2009. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  8. ↑ IPN – informacje o Centralnych Projektach Badawczych (materiały IPN i sejmowe omówienia). Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  9. 1 2 Wojska pograniczne ZSRS na odcinku z Polską…. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  10. 1 2 Instrukcja służby KOP, wstęp i oprac. P. Skubisz. Platforma Cyfrowa Biblioteki Kórnickiej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  11. ↑ Instrukcja służby Korpusu Ochrony Pogranicza. histmag. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  12. ↑ Paweł Skubisz w bazie Academia.edu. Academia.edu. [dostęp 2025-09-26]. (pol.).
  13. ↑ Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989 – strona czasopisma IPN (skład i autorzy). Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  14. ↑ Aparat Represji w Polsce Ludowej nr 1(11)/2013 – noty o autorach (PDF). BazHum. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  15. ↑ W Szczecinie nie ma już ulicy Jana Stecia – jest Jana Steczkowskiego. Radio Szczecin. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  16. ↑ Niezmienione nazwy ulic to oddawanie hołdu sowieckim żołnierzom. Radio Szczecin. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  17. ↑ Dekomunizacja, kontrowersje, konsultacje. 24Kurier.pl. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  18. ↑ Zdemontowali obelisk „wdzięczności Armii Czerwonej” w Bobolicach. 24Kurier.pl. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  19. ↑ Nowogard: Sowiecki pomnik przeszedł do historii. RMF24. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  20. ↑ Odsłonięcie pomnika Ofiar Grudnia 1970 r. – Szczecin, 16 grudnia 2022. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  21. ↑ Odsłonięto pomnik Ofiar Grudnia 1970 roku na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie. Dzieje.pl. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  22. ↑ Odsłonięcie rzeźby gen. Józefa Hallera ufundowanej przez IPN – Szczecin, 14 maja 2021. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  23. ↑ Ławeczka generała oraz skwer na urodziny Błękitnej Brygady. Radio Szczecin. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  24. ↑ TVP3 Szczecin: strona programu Szpiedzy. TVP Szczecin. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  25. ↑ IPN Szczecin: zapowiedź wystawy (18 IX 2014). Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  26. ↑ Muzeum Narodowe w Szczecinie – Centrum Dialogu Przełomy: karta wystawy. Muzeum Narodowe w Szczecinie. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  27. ↑ IPN Szczecin: Wystawa plenerowa „Ojcowie Niepodległości” – prezentacja od 21 maja 2018. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  28. ↑ Wystawa „Polski gen wolności…” na dziedzińcu MEN. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  29. ↑ Radio Szczecin: Polski Gen Wolności – wystawa. Radio Szczecin. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  30. ↑ IPN inauguruje akcję „Biało-czerwony szlak +Moja Niepodległa+”. Dzieje.pl. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  31. ↑ Z archiwum „O” – blog o historii Olecka. Z archiwum „O”. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  32. ↑ Studia nad wywiadem i kontrwywiadem Polski w XX wieku, t. 3, 2016 – karta publikacji/Academi. Academia. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  33. ↑ Sklep IPN – karta autora i serii (wybrane tomy). Księgarnia IPN. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  34. ↑ Biblioteka Cyfrowa IPN – ARPL 13/2015. PrzystanekHistoria.pl. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  35. ↑ Fałszerstwa dokumentacji operacyjnej popełnione przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa. Academia.edu. [dostęp 2025-09-26]. (pol.).
  36. ↑ Profil autora. PrzystanekHistoria.pl. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  37. ↑ Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  38. ↑ Noty o autorach, ARPL 1(11)/2013 (PDF). BazHum. [dostęp 2025-09-24]. (pol.).
  39. ↑ Biuletyn IPN „pamięć.pl”. Blisko Polski. [dostęp 2025-09-26]. (pol.).
  40. ↑ POSTANOWIENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 2 października 2020 r. o nadaniu odznaczeń. eli.gov.pl. [dostęp 2025-09-29]. (pol.).
  41. ↑ W Szczecinie medale „Pro Patria” dla opozycjonistów. Dzieje.pl. [dostęp 2025-09-29]. (pol.).
  42. ↑ Uroczystość odznaczenia medalami Pro Patria i Pro Bono Poloniae. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-09-29]. (pol.).
  43. ↑ Święto Służby Więziennej Zarząd Okręgowy Szczecin. NSZZ Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa. [dostęp 2025-09-29]. (pol.).

Linki zewnętrzne