Pheucticus

Pheucticus[1]
Reichenbach, 1850[2]
Ilustracja
Łuszcz żółty (P. chrysopeplus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

kardynały

Rodzaj

Pheucticus

Typ nomenklatoryczny

Pitylus aureoventris d’Orbigny & Lafresnaye, 1838

Synonimy
Gatunki

6 gatunków – zobacz opis w tekście

Pheucticus – rodzaj ptaków z rodziny kardynałów (Cardinalidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[5].

Morfologia

Długość ciała 18–24 cm, masa ciała 34–77,6 g[6].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1850 roku niemiecki zoolog Ludwig Reichenbach w publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Avium systema naturale. Naturalny system ptaków zawierający sto tablic z przeważnie oryginalnymi ilustracjami prawie dwunastu setek typowych form odkrytych do tej pory. Prekursor ikonografii gatunków ptaków ze wszystkich części świata[2]. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie)[7] łuszcz kapturowy (P. aureoventris).

Etymologia

  • Pheucticus: gr. φευκτικος pheuktikos ‘nieśmiały, skłonny do unikania’, od φευγ pheugō ‘uciekać’[8].
  • Habia: guar. Habia ‘różne gatunki drozdów, zięb i tanagr’, skrót od haā-piy-har ‘ten, kto dużo się modli’ (nawiązanie do nieustannego śpiewu)[9]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[10] Loxia ludoviciana Linnaeus, 1766.
  • Hedymeles: gr. ἡδυμελης hēdumelēs ‘o słodkim śpiewie’, od ἡδυς hēdus ‘słodki’; μελωδεω melōdeō ‘śpiewać’[11].
  • Zamelodia: gr. ζα- za- ‘bardzo’; μελωδος melōdos ‘melodyjny’, od μελωδεω melōdeō ‘śpiewać’[12].

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[13]:

Uwagi

  1. ↑ Nie Habia Blyth, 1840 (Cardinalidae).
  2. ↑ Nowa nazwa dla Pheucticus Reichenbach, 1850 ze względu na puryzm.
  3. ↑ Nowa nazwa dla Hedymeles Cabanis, 1851 ponieważ autor uważał ją za zajętą przez Hedymela Sundevall, 1846 (Muscicapidae).

Przypisy

  1. ↑ Pheucticus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. ryc. lxxviii. (niem.).
  3. ↑ J. Cabanis: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. T. 1: Singvögel. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1850–1851, s. 152. (niem.).
  4. ↑ E. Coues. Notes and queries concerning the nomenclature of North American birds. „Bulletin of the Nuttall Ornithological Club”. 5 (2), s. 98, 1880. (ang.).
  5. ↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Cardinals, grosbeaks and (tanager) allies. IOC World Bird List (v15.2). [dostęp 2026-08-19]. (ang.).
  6. ↑ D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Cardinals and Allies (Cardinalidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Pheucticus, DOI: 10.2173/bow.cardin1.01 [dostęp 2026-08-19] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  7. ↑ Gray 1855 ↓, s. 75.
  8. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Pheucticus [dostęp 2026-08-19].
  9. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Habia [dostęp 2026-08-19].
  10. ↑ Gray 1855 ↓, s. 71.
  11. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Hedymeles [dostęp 2026-08-19].
  12. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Zamelodia [dostęp 2026-08-19].
  13. ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Cardinalidae Ridgway, 1901 - kardynały - Cardinals, grosbeaks and allies (wersja: 2024-09-20). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-19].

Bibliografia