Phillip Griffiths

Phillip Griffiths

Phillip Griffiths w 2008
Państwo działania	Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia	18 października 1938 Raleigh
Profesor
Specjalność: geometria różniczkowa i geometria algebraiczna
Alma Mater	Wake Forest College
Uczelnia	Uniwersytet Princeton
Okres zatrudn.	1967–1972
Uczelnia	Uniwersytet Harvarda
Okres zatrudn.	1972–1983
Uczelnia	Duke University
Okres zatrudn.	1983–1991
Instytut badawczy	Institute for Advanced Study
Okres zatrudn.	1991–2009
Nagrody
Medal Cherna (2014) Nagroda Steele’a (2014) Nagroda Wolfa (2008) Dannie Heineman Prize (1979)

Phillip Augustus Griffiths (ur. 18 października 1938 w Raleigh) – amerykański matematyk, laureat Nagrody Wolfa w dziedzinie matematyki z 2008 roku i Medalu Cherna z 2014 roku. Specjalizuje się w geometrii różniczkowej i geometrii algebraicznej.

Urodził się 18 października 1938 roku w Raleigh. Studia ukończył w 1959 roku w Wake Forest College. Doktorat uzyskał w 1962 roku na Uniwersytecie Princeton (promotorem jego rozprawy zatytułowanej On Certain Homogeneous Complex Manifolds był Donald C. Spencer^[1])^[2].

Po doktoracie Griffiths związał się z Uniwersytetem Kalifornijskim w Berkeley, gdzie pracował do 1967 roku. W latach 1967–1972 był zatrudniony na Uniwersytecie Princeton, skąd przeniósł się na Uniwersytet Harvarda. W 1983 roku został profesorem matematyki na Duke University^[2]. Po spędzeniu tam dziewięciu lat Griffiths został dyrektorem Institute for Advanced Study. Funkcję tę pełnił do końca 2003 roku, w 2004 przenosząc się na stanowisko profesora. W roku 2009 przeszedł na emeryturę i odtąd jest emerytowanym profesorem Institute for Advanced Study^[3].

Wypromował 37 doktorów, wśród nich byli m.in. Herbert Clemens, Mark Lee Green, David R. Morrison, Wilfried Schmid i Andrew J. Sommese^[1].

Autor ok. 160 artykułów i książek (m.in. napisanej wspólnie ze swoim uczniem Josephem Harrisem często cytowanej Principles of algebraic geometry). Swoje prace publikował m.in. w „Duke Mathematical Journal”, „American Journal of Mathematics”, „Compositio Mathematica”, „Mathematische Annalen”, „Journal of Differential Geometry” oraz najbardziej prestiżowych czasopismach matematycznych świata: „Annals of Mathematics”, „Journal of the American Mathematical Society", „Inventiones Mathematicae” i „Acta Mathematica”^[4].

w 1961 roku poznał wybitnego matematyka chińskiego Shiing-shen Cherna, z którym utrzymywał przez ponad 40 lat kontakty naukowe i osobiste^[2][4].

Nagrodę Wolfa otrzymał za prace nad wariacjami struktur Hodge'a i teorią okresów całek abelowych oraz za wkład w zespoloną geometrię różniczkową^[5], a Medal Cherna za przełomowy i rewolucyjny rozwój metod transcendentalnych w geometrii zespolonej, w szczególności z zakresu teorii Hodge'a i okresów rozmaitości algebraicznych^[6].

Griffiths otrzymał m.in.:

• 2014 Medal Cherna^[6]
• 2014 Nagrodę Steele'a za całokształt osiągnięć^[7]
• 2008 Nagrodę Wolfa w dziedzinie matematyki^[5]
• 1979 Dannie Heineman Prize (nagroda Akademii Nauk w Getyndze)^[2][3]

W roku 1970 był prelegentem plenarnym, a w 1978 sekcyjnym na Międzynarodowym Kongresie Matematyków^[8].

Jest członkiem m.in. National Academy of Sciences (od 1979 roku^[9]), The World Academy of Sciences (od 2000 roku^[10]) i Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego (od 2013 roku^[11]).

Griffiths poślubił Ann Lane Crittenden w 1958 roku, gdy był jeszcze studentem. Doczekali się dwójki dzieci, ale w 1967 roku para się rozstała. Rok później Griffiths ożenił się ponownie. Jego drugą żoną została Marian Folsom Jones, z którą mają dwie córki^[2].