Pickeringit
 okaz ze Słowacji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
MgAl2(SO4)4·22H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
1,5–2[1] |
| Przełam |
muszlowy[1] |
| Łupliwość |
słaba, niewyraźna[1] |
| Pokrój kryształu |
igiełkowy[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
1,73–1,79 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, jasnożółta, jasnoróżowa, pomarańczowa, szara; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,475–1,483 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,008[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.CB.85[1] |
Pickeringit – minerał z klasy siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym[1]. Jest minerałem kruchym i przeświecającym[1]. Posiada białą rysę oraz szklisty połysk[1]. Charakteryzuje się muszlowym przełamem oraz niewyraźną łupliwością[1].
Występowanie
Powstaje w wyniku utleniania pirytu w skałach gliniastych, złożach węgla, jaskiniach, fumarolach i żyłach w suchym klimacie[1]. Towarzyszą mu zwykle botryogen, kasparyt, copiapit, chalkantyt oraz melanteryt[1].
Miejsce występowania
Występuje przede wszystkim w Australii, Austrii (Styria), Chile, Chinach, Czechach, Niemczech, Grecji (Attyka), na Słowacji, we Włoszech (Toskania), Rosji, Hiszpanii, Szwajcarii i USA (Kalifornia, Wirginia, Ohio, Connecticut)[1]. W Polsce spotykany w okolicach Tarnowa, Kamiennej Góry i Czerwionki-Leszczyny[1].