Piypit
 okaz z Rosji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
K4Cu4O2(SO4)4·(Na,Cu)Cl[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
igiełkowy[1], wydłużony |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
tetragonalny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,09–3,11 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach, czarna[1] |
| Rysa |
żółtawozielona[1] |
| Połysk |
szklisty, tłusty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,583–1,711 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,112–0,113[1] pleochroizm: widoczny; O = bladozielony, żółtawozielony; E = ciemnoniebieski, bladożółtawozielony[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.BC.40[1] |
Piypit – bardzo rzadki minerał z rodziny siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie tetragonalnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym oraz wydłużonym[1][2]. Jest minerałem kruchym i przeświecającym do przezroczystego[1][2]. Posiada żółtawozieloną rysę oraz szklisty bądź tłusty połysk[1][2]. Jest radioaktywny[1].
Występowanie
Występuje w fumarolach[1][2]. Towarzyszą mu zwykle hematyt, arkanit, langbeinit, pseudolyonsyt, kupromolibdenit, lyonsyt, bonattyt, euchloryn, tenoryt, halit, sylwin, tolbachit, urusovit, ponomarevit, cotunnit, chalkokyanit, averievit, fedotovit, alarsyt, alumoklychevskit, nabokoit, sofiit, lammeryt, parakatamit, dolerofanit oraz aphthitalit[1][2]. Spotykany jedynie w Niemczech (Nadrenia-Palatynat), we Włoszech (Kampania) i Rosji (Kamczatka)[1][2].