Posada Rybotycka

Posada Rybotycka
wieś
Ilustracja
Cerkiew św. Onufrego, widok ogólny
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

przemyski

Gmina

Fredropol

Sołectwo

Rybotycze

Liczba ludności (2024)

49[1]

Strefa numeracyjna

16

Kod pocztowy

37-742[2]

Tablice rejestracyjne

RPR

SIMC

0602549[3]

Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Posada Rybotycka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Posada Rybotycka”
Ziemia49°39′41″N 22°36′48″E/49,661389 22,613333[4]

Posada Rybotycka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Fredropol[3][5]. Wieś jest położona w dolinie Wiaru, w Parku Krajobrazowym Pogórza Przemyskiego.

Administracyjnie wieś jest częścią sołectwa Rybotycze[6].

Historia

W czasach przynależności tych okolic do Księstwa halicko-wołyńskiego, prawdopodobnie w połowie XIV w. powstał w Posadzie Rybotyckiej prawosławny klasztor pw. św. Onufrego (od 1692 r. greckokatolicki), a przy klasztorze założono osadę, wzmiankowaną w dokumentach z 1367 jako Honoffry. Nazwa „Posada” pojawia się po raz pierwszy w 1494 roku, czyli już w czasach przynależności tych ziem do Korony Królestwa Polskiego. Wieś wchodziła w skład klucza rybotyckiego. W XVI wieku Posada Rybotycka była częścią ziemi przemyskiej Korony Królestwa Polskiego (województwo ruskie).

W 1772 roku, po I rozbiorze Polski, miejscowość znalazła się pod zaborem austriackim i stała się częścią austriackiej prowincji Galicja. W 1919 roku Posada Rybotycka wróciła w granice odrodzonej Polski. W 1921 liczyła 98 domów i 602 mieszkańców, z tego 75 deklarowało narodowość polską. W 1945 ludność ukraińską wysiedlono na Ukrainę. Obecnie w Posadzie Rybotyckiej pozostało kilkanaście zabudowań.

W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Posadzie Rybotyckiej byli Tyszkowscy[7]. Pod koniec XIX wieku właścicielem tabularnym dóbr we wsi był Paweł Tyszkowski[8].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie przemyskim.

Cerkiew

Cerkiew, elewacja frontowa

Na zachodnim skraju, na pagórku stoi murowana cerkiew obronna pw. św. Onufrego, najstarsza zachowana cerkiew w Polsce (do 1692 prawosławna, później greckokatolicka).

Cerkiew składa się z trzech połączonych wież, z czterospadowymi dachami.

W 1968 została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A-210 z 10.04.1968)[9].

Przypisy

  1. ↑ Raport o stanie gminy Fredropol w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 5–6.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 956 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT.
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 108956.
  5. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)).
  6. ↑ Strona gminy, sołectwa. [dostęp 2018-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-09)].
  7. ↑ Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 188.
  8. ↑ Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 162.
  9. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 87 [dostęp 2015-10-07].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.