Psolodesmus mandarinus
| Psolodesmus mandarinus | |||
| McLachlan, 1870[1] | |||
![]() Podgatunek P. m. mandarinus | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Psolodesmus mandarinus | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
Psolodesmus mandarinus – gatunek ważki z rodziny świteziankowatych (Calopterygidae)[1]. Endemit Tajwanu[2].
Gatunek ten opisał Robert McLachlan w 1870 roku na łamach czasopisma „Transactions of the Entomological Society of London”. Holotypem został okaz ze zbiorów Muzeum Brytyjskiego. Jako miejsce typowe autor wskazał „Amoy”[3] (obecnie Xiamen) w Chinach. Uważa się, że to lokalizacja błędna, gdyż gatunek nigdy później nie został stwierdzony w kontynentalnych Chinach; prawdopodobnie holotyp został odłowiony na Tajwanie, a przywieziono go do Europy z Amoy[2].
Holotyp mierzył 57 mm, a rozpiętość jego skrzydeł wynosiła 94 mm[3].
Wyróżnia się dwa podgatunki P. mandarinus, które zamieszkują[2]:
- P. m. mandarinus – północny Tajwan
- P. m. dorothea – środkowy i południowy Tajwan
Za podgatunek P. mandarinus był także uznawany Psolodesmus kuroiwae z japońskich wysp Yaeyama, w 2014 roku podniesiony do rangi gatunku w oparciu o badania genetyczne i różnice w budowie pterostygmy[2].
Przypisy
- 1 2 3 Paulson, D., Schorr, M., Abbott, J., Bota-Sierra, C., Deliry, C., Dijkstra, K.-D. & Lozano, F. (koordynatorzy), World Odonata List [online], OdonataCentral, University of Alabama, 2025 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
- 1 2 3 4 Sue-cheng Lin, Young-fa Chen, Sen-her Shieh & Ping-shih Yang. A revision of the status of Psolodesmus mandarinus based on molecular and morphological evidence (Odonata: Calopterygidae). „Odonatologica”. 43 (1/2), s. 51–66, 2014. (ang.).
- 1 2 R. McLachlan. Descriptions of a new genus and four new species of Calopterygidae, and of a new genus and species of Gomphidae. „Transactions of the Royal Entomological Society of London”, s. 165–172, 1870. (ang.).
