Quetzalcoatlyt
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Zn6Cu3(TeO6)2(OH)6·AgxPbyClx+2y[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3[1] |
| Łupliwość |
słaba/niewyraźna[1] |
| Pokrój kryształu |
igiełkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
6,05 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska[1] |
| Rysa |
bladoniebieska[1] |
| Połysk |
perłowy, matowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,74–1,802 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,062[1] pleochroizm: widoczny; O - niebieskozielony; E - bezbarwny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.FE.45[1] |
Quetzalcoatlyt – bardzo rzadki minerał z gromady tlenków[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowatym i występuje w formie krystalicznych skorup[1][2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym[1][2]. Posiada bladoniebieską rysę oraz perłowy bądź matowy połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w strefach utleniania w złożach hydrotermalnych bogatych w tellur[1][2]. Towarzyszą mu głównie kettneryt, kwarc, perit, goethyt, tlapallit, hemimorfit, eurekadumpit, dugganit, azuryt, fluoryt, essyt, galena, cerusyt, chloragyryt, teineit, kwarc, baryt, złoto oraz khinit[1][2]. Spotykany jedynie w Meksyku (Sonora) i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Utah, Kalifornia, Nevada)[1][2].