Teineit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu2+(Te4+O3)·2H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, spłaszczony |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,8 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska[1] |
| Rysa |
bladoniebieska[1] |
| Współczynnik załamania |
1,767–1,791 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,024[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny; X = a = zielononiebieski; Y = b = niebieski; Z = c = indygo |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.JM.20[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym i spłaszczonym[1][2]. Jest minerałem kruchym oraz przeświecającym[1][2]. Posiada bladoniebieską rysę[1][2]. Jest polimorficzny z millsytem[1].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym powstającym w wyniku utleniania siarczków bogatych w miedź i tellur[2]. Towarzyszą mu najczęściej telluryt, tellur rodzimy, galena, bornit, cerusyt, quetzalcoatlyt, kupryt, piryt, tetraedryt, sfaleryt, azuryt, malachit, kwarc, baryt, hessyt, złoto rodzime, graemit, chlorargyryt, tlalocyt oraz xocomecatlit[1][2]. Spotykany jedynie w Belgii (Walonia), Japonii, Meksyku (Sonora), Norwegii, Rosji i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Nevada, Nowy Meksyk, Utah)[1][2].