Röyksopp

Röyksopp
Ilustracja
Członkowie Röyksopp w 2014 roku: Torbjørn Brundtland i Svein Berge
Rok założenia

1998

Pochodzenie

 Norwegia (Tromsø)

Gatunek

downtempo/downbeat, trip hop, eurodance, dance, ambient breakbeat[1]

Aktywność

od 1998

Wydawnictwo

Tellé, Wall of Sound, Virgin, Astralwerks, Dog Triumph, Cooking Vinyl, Cherrytree

Powiązania

Aedena Cycle, Drum Island, Alanïa, Erlend Øye, Karin Dreijer, Robyn

Skład
Svein Berge
Torbjørn Brundtland
Strona internetowa

Röyksopp (wym. /'ɾœʏkˌsop:/) – norweski duet grający muzykę elektroniczną, założony w 1998 roku w Tromsø. W jego skład wchodzą przyjaciele z dzieciństwa, Svein Berge i Torbjørn Brundtland, którzy założyli zespół w okresie rozwoju nurtu norweskiej muzyki w latach 90. XX wieku zwanym „Falą Bergen” (nor. Bergensbølgen).

Zespół ugruntował swoją pozycję na scenie elektronicznej debiutanckim albumem z 2001 roku, Melody A.M., wydanym za pośrednictwem wytwórni Wall of Sound. W 2005 roku opublikowali The Understanding, w latach 2009–2010 Junior i Senior, w 2014 roku The Inevitable End, natomiast w 2022 roku trójczęściowe Profound Mysteries. Znani są z takich piosenek, jak „Eple”, „Poor Leno”, „Remind Me”, nagranym wraz z Karin Dreijer „What Else Is There?” czy z udziałem Robyn „The Girl and the Robot”.

Röyksopp konsekwentnie eksperymentuje z różnymi gatunkami muzyki elektronicznej, w tym ambientem, housem i synthpopem. Znany jest również z rozbudowanych występów koncertowych, w których muzycy mają na sobie ekscentryczne stroje. Do 2016 roku duet był nominowany do dwóch nagród Grammy, zdobył siedem nagród Spellemannprisen, koncertował na całym świecie i wydał albumy studyjne, które znalazły się na szczytach list przebojów w wielu krajach.

Historia

Przed założeniem zespołu (do 1997)

Berge i Brundtland poznali się za pośrednictwem wspólnego znajomego w norweskim Tromsø, gdy Berge miał 12 lat, a Brundtland 13. Lubili te same filmy i muzykę, a także dzielili zainteresowanie elektroniką. Zaczęli razem grać muzykę, eksperymentując z różnymi formami muzyki elektronicznej[2]. Na początku lat 90. XX wieku stali się częścią sceny techno w Tromsø[1][2], a wspólnie dzieciństwo w Tromsø i naturalne krajobrazy północnej Norwegii stały się jednymi z ich najważniejszych inspiracji[2][3][4].

W latach 90. XX wieku Bergen stało się najważniejszą sceną undergroundowej muzyki elektronicznej w Norwegii z rozwijającym się nurtem zwanym „Falą Bergen” (nor. Bergensbølgen), a Berge i Brundtland działali w ramach różnych zespołów i projektów muzycznych, takich jak Frost, Those Norwegians czy Drum Island, a także współpracowali z gitarzystą i wokalistą Kings of Convenience, Erlendem Øye[5]. W tym czasie muzycy zaprzyjaźnili się z Geirem Jenssenem[1] i pod jego okiem Berge i Brundtland założyli zespół o nazwie Aedena Cycle wspólnie z Gautem Barlindhaugiem i Kolbjørnem Lyslo[6]. W 1994 roku zespół nagrał EP-kę zatytułowaną Traveler’s Dreams[6][7] która została wydana za pośrednictwem Apollo Records[7]. Jenssen prawie przekonał Aedena Cycle do podpisania pełnego kontraktu płytowego z Apollo Records po wydaniu minialbumu[1].

Początki zespołu i Melody A.M. (1998–2004)

Po nagraniu płyty w ramach zespołu Aedena Cycle, Berge i Brundtland opuścili grupę, aby założyć Röyksopp w 1998 roku, kiedy to dwójka muzyków spotkała się ponownie w Bergen[2][5]. Słowo röyksopp to stylizowana wersja norweskiego słowa oznaczającego purchawkę (nor. røyksopp)[4]. Duet stwierdził, że słowo to może również przywodzić na myśl chmurę grzybową powstającą w wyniku wybuchu broni jądrowej[2][4].

Debiutancki singel Röyksopp, „So Easy”, został wydany przez lokalną niezależną wytwórnię Tellé powstałą w okresie rozwoju „Fali Bergen”[1][8]. Był on zarazem był drugą płytą wydaną przez to wydawnictwo[8]. Piosenka stała się popularna na rynku brytyjskim po tym, jak została wykorzystana w reklamie brytyjskiej sieci T-Mobile[9][10]. Została ona później ponownie wydana wraz z utworem „Remind Me”[11].

Röyksopp w Nowym Jorku (2005)

Po opuszczeniu Tellé zespół podpisał kontrakt z brytyjską wytwórnią Wall of Sound i wydał we wrześniu 2001 roku album Melody A.M.[12], który uzyskał status platynowej płyty w Norwegii[13] i sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy na całym świecie[14]. Osiągnął on także pierwsze miejsce na norweskiej liście przebojów[15], a prócz wydanego wcześniej singla „So Easy” promowały go piosenki, które trafiły na czołówki list przebojów m.in. w Wielkiej Brytanii: „Eple”, „Poor Leno” i „Remind Me”[16]. Wydano także w czerwcu 2003 roku singel „Sparks”[17].

Popularność zespołu wzrosła dzięki kilku eksperymentalnym graficznie teledyskom, z których wiele było często emitowanych przez MTV[18]. Klip do utworu „Remind Me”, prezentujący wideo w stylu infografiki powstałe we francuskim studiu H5[19], zdobył w 2002 roku nagrodę MTV Europe Music Award za najlepszy teledysk[20]. Duet był nominowany także w trzech innych kategoriach: „Najlepszy wykonawca nordycki”, „Najlepszy nowy artysta” i „Najlepszy wykonawca muzyki dance”[20], a podczas ceremonii wykonali piosenkę „Poor Leno”[21]. Rok później otrzymali nominację do nagrody Brit Award w kategorii „Najlepszy zespół”[22].

Utwór „Remind Me”, nagrany we współpracy z Erlendem Øye, został zaprezentowany w reklamie firmy ubezpieczeniowej Geico[23], piosenka „Eple” (nor. jabłko) została użyta w filmie powitalnym wyświetlanym podczas pierwszego uruchomienia systemu operacyjnego Mac OS X Panther firmy Apple[18], a utwór „Poor Leno” wykorzystano w grze komputerowej SSX 3[24]. Zespół został poproszony także o skomponowanie ścieżki dźwiękowej do Matrix Reaktywacja, ale odrzucił ofertę[25].

The Understanding (2005–2008)

Koncert duetu na Fuji Rock Festival 2006

Drugi album studyjny Röyksopp, The Understanding, został wydany 22 czerwca 2005 roku[26]. Pierwszym singlem, który go promował, był „Only This Moment” z 27 czerwca tego samego roku[27]. Towarzyszył mu teledysk, który oparty został na wydarzeniach z paryskich zamieszek w 1968 roku[5]. Drugi singel z albumu, „49 Percent”, nagrany z udziałem Chelonis R. Jones, został wydany 19 września 2005 roku[27]. Trzeci singel, „What Else Is There?”, z wokalem szwedzkiej piosenkarki Karin Dreijer z The Knife[28], stał się największym przebojem ich drugiego albumu, osiągając m.in. 32. miejsce w Wielkiej Brytanii[29], 4. w Norwegii[30] i 9. na liście przebojów Programu Trzeciego Polskiego Radia[31]. Czwartym singlem z albumu był utwór „Beautiful Day Without You”. Wydano także utwór „Curves”, który nie znalazł się na albumie The Understanding[27].

Płyta osiągnęła pierwsze 1. na listach przebojów w Norwegii[15] i 13. miejsce w Wielkiej Brytanii[16]. W tym czasie popularność Röyksopp w Stanach Zjednoczonych nadal rosła – album znalazł się na wielu listach przebojów magazynu Billboard, osiągając 2. miejsce na liście Top Electronic Albums, 22. miejsce na liście Top Heatseekers i 32. miejsce na liście Top Independent Albums[32][33].

Po wydaniu płyty The Understanding niektóre single Röyksopp zostały wykorzystane w niektórych w filmach i grach komputerowych. Utwór „What Else Is There?” pojawił się w amerykańskim filmie Meet Bill z 2007 roku[34] oraz podczas napisów końcowych brytyjskiego filmu Cashback z 2006 roku[35], „Circuit Breaker” wykorzystano w snowboardowym filmie Picture This z 2007 roku[36][37], a „Follow My Ruin” stał się częścią ścieżki dźwiękowej gry FIFA 06[38].

19 czerwca 2006 roku Röyksopp wydał dziewięciościeżkowy album koncertowy zatytułowany Röyksopp’s Night Out[27]. Na płycie znalazła się m.in. reinterpretacja utworu „Go with the Flow” zespołu Queens of the Stone Age[39][40]. 5 marca 2007 roku duet skompilował swoje ulubione utwory innych artystów na potrzeby serii Back to Mine, wydając wówczas album zatytułowany Back to Mine: Röyksopp. Na albumie znalazł się również ich własny utwór „Meatball”, wydany pod pseudonimem „Emmanuel Splice”[41].

W dziesiątą rocznicę powstania Röyksopp – 15 grudnia 2008 roku – zespół udostępnił bezpłatnie nowy utwór „Happy Birthday”, aby uczcić to wydarzenie. Pojawił się on za pośrednictwem bezpłatnego streamingu na stronie internetowej duetu[42].

Junior i Senior (2009–2012)

Koncert Röyksopp w Berlinie (2009)

Trzeci album studyjny Röyksopp, Junior, ukazał się 18 marca 2009 roku i zawierał m.in. singel „Happy Up Here”[43], który zadebiutował 9 stycznia tego samego roku w programie Pete Tonga w BBC Radio 1[44]. Oficjalnie wydano go 16 marca 2009 roku[27], a teledysk do niego, zrealizowany przez Reubena Sutherlanda, zawiera elementy z gry zręcznościowej Space Invaders[45]. Singel i teledysk spotkały się z pozytywnymi reakcjami prasy i fanów[46].

„The Girl and the Robot”, drugi singel z albumu Junior, z wokalem szwedzkiej piosenkarki Robyn, został wydany 15 czerwca 2009 roku. Wersje winylowa i cyfrowa singla zawierały remiksy autorstwa Krisa Menacego oraz zespołów Chateau Marmont i Spencer & Hill[47]. Remiks „The Girl and the Robot” autorstwa Jeana Elana został nominowany w kategorii „Najlepsze zremiksowane nagranie, nieklasyczne” na 52. rozdaniu nagród Grammy[48]. „This Must Be It” z gościnnym wokalem szwedzkiej piosenkarki Karin Dreijer został trzecim singlem z albumu, a ukazał się on 23 października 2009 roku[49]. Singel zawierał również remiksy autorstwa m.in. Thina White’a Duke’a, LehtMoJoe’ego, Rexa the Doga i Apparata[50]. Zespół później wydał ścieżki dźwiękowe do utworu „Tricky Tricky” w ramach konkursu na remiksy, a zwycięskie prace zostały opublikowane 27 października 2009 roku[51].

Album osiągnął 1. miejsce na listach przebojów w Norwegii – trzeci raz z kolei spośród ich albumów studyjnych[15]. Junior osiągnął również 21. miejsce na liście UK Albums Chart[16] i znalazł się na wielu listach przebojów Billboardu, w tym Billboard 200, zostając pierwszym wydawnictwem Röyksopp, który osiągnął taki wynik – album notowano na 126. miejscu[32]. Junior osiągnął również 4. miejsce na liście Top Electronic Albums i drugie miejsce na liście Top Heatseekers[32].

Zespół pierwszy raz odwiedził Polskę 5 czerwca 2009 roku, dając koncert w Krakowie na Selector Festivalu[52][53].

Po Juniorze ukazał się Senior, który jest spokojniejszy, „wycofany i introspektywny” oraz „tworzy atmosferę i nastrój”[54][55]. Senior to pierwszy album duetu, który składa się wyłącznie z utworów instrumentalnych[56]. Pierwszy singel z albumu, „The Drug”, został wydany 9 sierpnia 2010 roku[27], a cały album ukazał się 8 września tego samego roku[57][58] i odniósł sukces w Norwegii, osiągając 1. miejsce na tamtejszych listach sprzedaży, co było czwartym z rzędu wydawnictwem zespołu, które osiągnęło taki wynik[15].

27 lipca 2012 roku grupa wystąpiła w Płocku na festiwalu Audioriver 2012[59][60].

Do It Again, The Inevitable End i Lost Tapes (2013–2021)

W styczniu 2013 roku Röyksopp wydał utwór „Running to the Sea”, będący efektem współpracy z norweską artystką Susanne Sundfør. Według zespołu, utwór został napisany i nagrany w ciągu dwóch dni na potrzeby występu telewizyjnego[61]. Singel został wydany w grudniu 2013 roku[27], ze stroną B zawierającą utwór zatytułowany „Something in My Heart” z udziałem Jamie’ego McDermotta z The Irrepressibles[62]. Röyksopp i Sundfør współpracowali także przy tworzeniu coveru utworu „Ice Machine” zespołu Depeche Mode na potrzeby swojego albumu kompilacyjnego Late Night Tales: Röyksopp[63].

14 kwietnia 2014 roku Röyksopp ogłosił wspólny minialbum z Robyn zatytułowany Do It Again, którego wydanie miało zbiec się z ich wspólną trasą koncertową. Tego samego dnia opublikowano fragment jednego z pięciu utworów promujących EP-kę, „Monument”[64]. Album został wydany 23 maja przez Dog Triumph, Wall of Sound i Cooking Vinyl[65]. Duet oświadczył następnie, że przerobiona wersja „Monument” będzie częścią ich kolejnego albumu. 29 września 2014 roku Röyksopp ogłosił, że ich kolejny album, The Inevitable End, będzie eksplorował „mroczniejsze tematy, kładąc nacisk na treść tekstową” i będzie ich ostatnim albumem studyjnym, choć nie przestaną tworzyć muzyki[66]. Album został wydany 7 listopada 2014 roku za pośrednictwem Dog Triumph. Specjalna edycja albumu zawierała nowe wersje wcześniej wydanych utworów „Running to the Sea”, „Do It Again” i „Monument”, a także oryginalną wersję „Something in My Heart”[67]. Premierę albumu poprzedziło wydanie kilku singli: „Skulls”, „Sordid Affair” oraz nową wersję „Monument”[1]. Piosenkom „Skulls” i „Monument” towarzyszyły nowe teledyski[68], a klip do „I Had This Thing” został udostępniony 11 maja 2015 roku[69].

Na początku 2015 roku ogłoszono, że zespół opracował akompaniament muzyczny do komedii opartej na powieściach Franza Kafki. Projekt zadebiutował na Międzynarodowym Festiwalu w Bergen w tym samym roku[25]. Również w 2015 roku norweski nadawca publiczny NRK zaprezentował serię nowych dżingli autorstwa Röyksopp dla telewizji NRK Nyheter w ramach kompleksowej przebudowy submarki. W tym samym roku zespół zdobył nagrodę w kategorii „Najlepsze zdjęcia” na Berlin Music Video Awards za teledysk do utworu „Skulls”[70].

8 lutego 2016 roku duet ogłosił, że utwór zatytułowany „Bounty Hunters” znajdzie się na składance Star Wars Headspace. Album ukazał się 19 lutego 2016 roku[71], a 9 września tego samego roku Röyksopp wydał nowy utwór we współpracy z Susanne Sundfør zatytułowany „Never Ever”[72]. Dodatkowe remiksy piosenki zostały wydane między lutym a kwietniem 2017 roku, w tym własny miks klubowy[73][74].

W lutym 2019 roku zespół ogłosił, że będzie wydawał B-side’y, ekskluzywne utwory i wcześniej niepublikowane piosenki poprzez playlistę Lost Tapes, zaczynając od „I Wanna Know” i „Rising Urge”[75]. Utwory zostały udostępnione za darmo w serwisach streamingowych, w tym Spotify i YouTube, ale pojawiły się również sprzedawane w sklepach cyfrowych, takich jak Amazon i iTunes Store. W sierpniu 2019 roku Röyksopp wydał wspólny singel z Larsem Vaularem, zatytułowany „To minutter”[76][77]. Duet wydawał Lost Tapes do 25 stycznia 2021 roku, kiedy to ogłosiił, że projekt został tymczasowo wstrzymany[78]. W sierpniu tego samego roku poinformowali, że fizyczna edycja Lost Tapes zostanie wydana 17 września 2021 roku. Zawierała ona pierwsze 10 utworów z serii i była dostępna na winylu, CD i kasecie[79][80].

Wcześniej, bo w listopadzie 2019 roku na Discogs sprzedano winylową okładkę ich płyty Melody A.M. autorstwa Banksy’ego za kwotę 10 256 dolarów, najwyższą wówczas w historii serwisu. Widniała na niej nazwa zespołu pisana na zielono, wykonana metodą szablonową, a pod nią zielony wzór przypominający pikselowane wierzchołki drzew. Była ona jedną ze stu okładek ręcznie namalowanych przez artystę 2002 roku[81][82].

Profound Mysteries i True Electric (od 2022)

Pod koniec 2021 roku zespół uruchomił nowe konto na Instagramie, co wywołało spekulacje na temat planów publikacji nowej muzyki. Poprzez serię teaserów z hasłem „Press R” w mediach społecznościowych i fragmentów nowego materiału na odświeżonej oficjalnej stronie internetowej[83][84] zespół potwierdził, że w 2022 roku ukaże się nowy projekt zatytułowany Profound Mysteries[85]. Duet opisał „projekt koncepcyjny” jako „rozszerzony wszechświat twórczy” i „ciągłe, holistyczne doświadczenie”, sugerując wydanie trzech albumów w 2022 roku (wymienionych na stronie internetowej jako czerwony, żółty i zielony)[86][87]. Każdemu wydaniu z serii towarzyszyła seria krótkometrażowych filmów autorstwa wielu reżyserów, artefaktów generowanych przez sztuczną inteligencję i wizualizacji autorstwa australijskiego artysty Jonathana Zawady[88]. Dwa nowe utwory zostały oficjalnie wydane w styczniu 2022 roku: „(Nothing But) Ashes…” i „The Ladder”, a w lutym ukazał się „Impossible” (z udziałem Alison Goldfrapp)[89][90]. Album Profound Mysteries opublikowano 29 kwietnia 2022 roku[91].

14 czerwca 2022 roku zespół wydał utwór „Sorry” z Jamie’em Irrepressible’em jako główny singel z albumu Profound Mysteries II. W tym samym okresie album udostępniono w przedsprzedaży, a obok niego ukazał się utwór „Unity” z udziałem Karen Harding, a także pojawił się zbiór remiksów. Drugi album został wydany 19 sierpnia 2022 roku, a zespół zorganizował wydarzenie na YouTube i zapowiedział kolejny album, oficjalnie potwierdzając tym samym trylogię[88][92].

W okresie poprzedzającym trzeci i ostatni album wydano szereg pojedynczych utworów, począwszy od „Speed King” i „The Night” w sierpniu 2022 roku. Profound Mysteries III ukazał się 18 listopada 2022 roku, a powstał we współpracy z Jamie’em Irrepressible’em, Alison Goldfrapp, Susanne Sundfør i Astrid S, a także innymi artystami[93]. Seria albumów została wydana również po raz pierwszy na winylu w postaci 6-płytowego box setu zawierającego wszystkie trzy płyty oraz pojedyncze wydania 2×LP[94].

W 2023 roku duet wyruszył w trasę koncertową i kontynuował wydawanie nowych remiksów utworów z serii Profound Mysteries[95]. Trasa rozpoczęła się w lutym 2023 roku, od koncertów w miastach europejskich, w tym w Sztokholmie, Londynie i Berlinie. Zespół opisał trasę jako „energetyczne rytmy spotykające się z rozległymi, wykraczającymi poza granice pejzażami dźwiękowymi” i wyjaśnił swoje pragnienie, aby przenieść na scenę „czyste i wciągające doświadczenie Röyksopp” produkcji studyjnych[96].

Po koncertach nastąpiły występy na różnych letnich festiwalach w Europie, w tym 10 czerwca 2023 roku w Katowicach na festiwalu Tauron Nowa Muzyka[97] czy na Bilbao BBK Live i Rock Werchter[98][99]. Zespół kontynuował trasę koncertową jesienią 2023 roku, dając 16 koncertów w Ameryce Północnej i Europie[100][101], w tym 16 października na warszawskim „Torwarze”[102][103]. W kolejnym roku, 14 czerwca zagrali w Zabrzu na Carbon Silesia Festival[104][105], a 28 lipca byli wykonawcą wieńczącym Łódź Summer Festival, który towarzyszył 601. urodzinom Łodzi[106].

13 grudnia 2024 roku duet niespodziewanie wydał w serwisach streamingowych Nebulous Nights (An Ambient Excursion into Profound Mysteries), 30-utworową, ambientową reinterpretację swojego projektu Profound Mysteries. Każdy z trzydziestu utworów stanowił nowe wykonanie swojego odpowiednika z trzech części Profound Mysteries[107].

11 kwietnia 2025 roku Röyksopp wydał album True Electric[108], stanowiący kompilację nagrań studyjnych remiksów wykonanych podczas trasy koncertowej o tej samej nazwie, zawierający utwory z dyskografii zespołu i skupiający się na „klubowych” aspektach ich muzyki. Zespół koncertował również na całym świecie z setami DJ-skimi przez cały rok[109], w tym na Summer Contrast Festival 2025 w Rogalinku[110]. Album promował ich klasyczny singel „What Else Is There?” w nowej wersji, a towarzyszył mu wizualizator wyreżyserowany przez Stiana Andersena, nagrany podczas koncertu w Atenach w 2023 roku[108].

Styl

Styl muzyczny

Występ na festiwalu Glastonbury 2005

Muzykę duetu Röyksopp często określa się jako „ciepłą”[1][2], która łączy elementy muzyki house i innych gatunków[2]. Muzycy wolą używać syntezatorów analogowych od cyfrowych[2][4], a Svein Berge w wywiadzie stwierdził, że „zabawa, jaką można mieć za pomocą myszy, jest dość ograniczona” Dodał też, że lubią miksować[4]. Jeśli chodzi o konkretne instrumenty, zespół generalnie preferuje syntezatory vintage oraz instrumenty z lat 70. i początku lat 80. XX wieku, takie jak Yamaha CS-80, Mellotron Mk2, Korg PS-3100, monofoniczny Korg MS-20, polifoniczny Roland Juno-106 i monofoniczny syntezator basowy Synthe Korg 100[111][112][113][114]. Podczas produkcji swoich wcześniejszych albumów zespół często korzystał z samplerów firmy Akai[115]. Aby jeszcze bardziej wydobyć swoje brzmienie, duet korzysta z urządzenia Roland Space Echo, „starego duńskiego kompresora lampowego, który tak naprawdę nie ma nazwy” oraz pogłosu pochodzącego ze starej stacji radiowej[112][114].

Charakterystyczną cechą repertuaru Röyksopp jest zapraszanie wielu wokalistów do wykonania gościnnych wokali. Na przykład Melody A.M. obejmuje występy Anneli Drecker i Erlenda Øye[116], The Understanding obejmuje Kate Havnevik, Chelonisa R. Jonesa i Karin Dreijer[28], Junior obejmuje Robyn, Anneli Drecker, Karin Dreijer i Lykke Li[117], The Inevitable End m.in. Susanne Sundfør, Jamie’ego McDermotta i ponownie Robyn, a Profound Mysteries m.in. Alison Goldfrapp i Beki Mari[1].

Oprócz pisania własnej muzyki, duet remiksuje utwory innych artystów. Berge powiedział: „Oczywiście, że fajnie jest remiksować utwory takich artystów jak Coldplay, artystów tak wielkiego kalibru. Zawsze, gdy ktoś zwraca się do nas z prośbą o remiks, jest to bardzo miłe; kontakt ze strony Roots Manuva, The Streets, a nawet Petera Gabriela jest całkiem fajny”[4]. Remiksowali m.in.: Becka, Annie, Depeche Mode (w tym piosenkę „Ice Machine”)[1], Alison Goldfrapp[118], Kings of Convenience[119], Felixa da Housecata[120] czy Lady Gagę[121]. Zespół został również poproszony o remiks przez Britney Spears, ale musiał odrzucić ofertę z powodu kolizji w harmonogramie[21].

Wpływy

Dorastając w Tromsø w północnej Norwegii, Svein Berge i Torbjørn Brundtland słuchali lokalnych artystów, takich jak Bel Canto i Biosphere’a. Zespół wyraził również zainteresowanie muzyką Kraftwerk, Briana Eno, Giorgio Morodera, Art of Noise, Vangelisa, Erika Satie i Francisa Lai[2]. Berge stwierdził również, że bardzo ceni sobie umiejętności produkcyjne i programistyczne Datassette, który wyprodukował remiks singla Röyksopp „Happy Up Here”[54].

Röyksopp często nawiązują do swoich muzycznych inspiracji. Na przykład „Röyksopp Forever” oddaje hołd znanym muzykom elektronicznym z lat 70. XX wieku, w tym „takim jak Vangelis i inni, a także krautrockowi, jak Tangerine Dream, a nawet Pink Floyd i King Crimson”[54].

Występy na żywo

Röyksopp znany jest z wyszukanych występów koncertowych. Marc Hogan z magazynu Pitchfork powiedział: „Ci, którzy słyszeli dwa albumy Röyksopp, Melody A.M. z 2002 roku i […] The Understanding, nie będą zaskoczeni, dowiadując się, że koncert norweskiego duetu jest o wiele lepszy i bardziej hałaśliwy niż ten, który można usłyszeć przy głośnikach lokalnego Crate & Barrel”[122]. Podczas występów na żywo duet często pojawia się w ekscentrycznych strojach. Ari Stein z Electronic Beats powiedział, że podczas jednego z występów na żywo „Röyksopp powrócił z dwoma oddzielnymi bisami, w tym jednym, podczas którego Berge zagrał „Eple” z kapsułą skafandra kosmicznego na głowie”[123].

Dyskografia

Albumy studyjne

Rok Tytuł Szczegóły Pozycja na liście Certyfikaty
NOR
[124]		 SWE
[125]		 DNK
[126]		 NLD
[127]		 USA
[32]		 UK
[128]
2001 Melody A.M. 150—69—9
2005 The Understanding
  • Data: 22 czerwca 2005[26]
  • Wydawca: Wall of Sound[131]
  • Format: CD, LP, download
 173648—13
2009 Junior
  • Data: 18 marca 2009[43]
  • Wydawca: Wall of Sound[117]
  • Format: CD, LP, download
 125174312621
2010 Senior
  • Data: 8 września 2010[58]
  • Wydawca: Wall of Sound[132]
  • Format: CD, LP, download
 1173041—33
2014 The Inevitable End
  • Data: 7 listopada 2014[133]
  • Wydawca: Dog Triumph
  • Format: CD, LP, download
 250345310338
2022 Profound Mysteries
  • Data: 29 kwietnia 2022[91]
  • Wydawca: Dog Triumph
  • Format: CD, LP, CC, download
 6 — — — — 80
Profound Mysteries II
  • Data: 19 sierpnia 2022[134]
  • Wydawca: Dog Triumph
  • Format: CD, LP, CC, download
 35 — — — — —
Profound Mysteries III
  • Data: 18 listopada 2022[135]
  • Wydawca: Dog Triumph
  • Format: CD, LP, CC, download
 16 — — — — —
„—” album nie był notowany.

Minialbumy

Rok Tytuł Szczegóły Pozycja na liście
NOR
[124]		 SWE
[125]		 DNK
[126]		 NLD
[127]		 USA
[32]		 UK
[128]
2006 Röyksopp’s Night Out
  • Data: 19 czerwca 2006[27]
  • Wydawca: Wall of Sound
  • Format: CD, LP, download
 8—————
2014 Do It Again (z Robyn)
  • Data: 23 maja 2014[65]
  • Wydawca: Dog Triumph
  • Format: CD, LP, download
 3165651420
„—” album nie był notowany.

Inne

Rok Tytuł Szczegóły Pozycja na liście
NOR
[124]
2007 Back to Mine: Röyksopp
  • Data: 5 marca 2007[136]
  • Wydawca: DMC
  • Format: CD
 24
2013 Late Night Tales: Röyksopp
  • Data: 1 czerwca 2013[137]
  • Wydawca: Late Night Tales
  • Format: CD, LP, download
 —
2024 Nebulous Nights (An Ambient Excursion into Profound Mysteries)
  • Data: 13 grudnia 2024[107]
  • Wydawca: Dog Triumph
  • Format: download
 —
2025 True Electric
  • Data: 11 kwietnia 2025[108]
  • Wydawca: Dog Triumph
  • Format: CD, LP, download
 34
„—” album nie był notowany.

Nagrody i wyróżnienia

Rok Nagroda Kategoria Nominowany Rezultat Źr.
2001 Spellemannprisen Najlepszy teledysk „Eple” Wygrana [138]
Najlepszy album muzyki elektronicznej Melody A.M. Wygrana
2002 Spellemannprisen Najlepszy teledysk „Remind Me” Wygrana [139]
Spellemann of the Year Röyksopp Wygrana
MTV Europe Music Awards Najlepszy teledysk „Remind Me” Wygrana [20]
Alarmprisen Najlepszy album popowy Melody A.M. Wygrana [140]
Najlepszy album house / techno Wygrana
Najlepsza muzyka „Eple” Wygrana
2003 Brit Awards Najlepszy międzynarodowy zespół Röyksopp Nominacja [22]
2005 Spellemannprisen Najlepsza zespół popowy Wygrana [141]
2006 Alarmprisen Najlepszy album klubowy The Understanding Wygrana [142]
2009 Nagrody Grammy Najlepszy remiks, nieklasyczny „The Girl and the Robot” (Jean Elan Remix) Nominacja [48]
2010 Spellemannprisen Najlepszy kompozytor Röyksopp Wygrana [143]
Najlepszy album muzyki elektronicznej Junior Wygrana
2013 P3 Gull Piosenka roku „Running to the Sea” Wygrana [144]
Spellemannprisen Hit roku Nominacja [145]
2014 Spellemannprisen Najlepsza zespół popowy Röyksopp Nominacja [146]
Najlepszy kompozytor Do It Again i The Inevitable End Nominacja
2015 Nagrody Grammy Najlepszy album dance / elektroniczny Do It Again Nominacja [147]
Szwedzkie nagrody Grammy Teledysk roku „Monument” Wygrana [148]
Teledysk roku „Sayit” Nominacja [149]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 AllMusic, Röyksopp [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-16] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Claudio Fabretti, Royksopp. Electronic funksters from Norway (interview), „Onda Rock”, ondarock.it [dostęp 2026-05-16] [zarchiwizowane z adresu 2010-09-18] (ang.).
  3. ↑ Håkon Moslet, En alle tiders sopptur, „Magasinet”, dagbladet.no, 9 marca 2002 [dostęp 2026-05-16] [zarchiwizowane z adresu 2011-12-22] (norw.).
  4. 1 2 3 4 5 6 Royksopp Interview [online], barcodezine.com [dostęp 2026-05-16] [zarchiwizowane z adresu 2011-03-04] (ang.).
  5. 1 2 3 Artist Royksopp biography [online], muzobzor.ru [dostęp 2026-05-16] [zarchiwizowane z adresu 2011-10-06] (ang.).
  6. 1 2 Aedena Cycle [online], beatservice.no [dostęp 2026-05-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-02] (ang.).
  7. 1 2 AllMusic, Eple. Röyksopp [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-16] (ang.).
  8. 1 2 Tellé Records, Label [online], houseoftelle.com [dostęp 2026-05-16] (ang.).
  9. ↑ Hubert Grupa, Abordaż skandynawskiej elektroniki. 20 lat debiutu Röyksopp [online], muno.pl, 3 września 2021 [dostęp 2026-05-16] (pol.).
  10. ↑ Vincent Thiebaut, Röyksopp [online], nordge.fr, 12 grudnia 2020 [dostęp 2026-05-16] (ang.).
  11. ↑ Discogs, Röyksopp – Remind Me / So Easy [online], discogs.com, 5 sierpnia 2002 [dostęp 2014-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2010-05-07] (ang.).
  12. ↑ Klasyka Kluboterapii: Röyksopp – „Melody A.M.”, „Kluboterapia”, kluboterapia.pl, 17 grudnia 2025 [dostęp 2026-05-17] (pol.).
  13. ↑ IFPI Norsk platebransje [online], ifpi.no [dostęp 2010-08-16] [zarchiwizowane z adresu 2007-04-22] (norw.).
  14. ↑ Ian Roullier, Royksöpp, „musicOMH”, musicomh.com, październik 2005 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2009-12-27] (ang.).
  15. 1 2 3 4 Hung Medien, Norwegian charts. Search for: Röyksopp [online], norwegiancharts.com [dostęp 2010-08-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-02] (ang.).
  16. 1 2 3 Official Charts, Royksopp [online], officialcharts.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2026-04-05] (ang.).
  17. ↑ Apple Music, Sparks. Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  18. 1 2 Bente Kalsnes, Röyksopp's Eple on Apple [online], mic.no, 24 listopada 2003 [dostęp 2010-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).
  19. ↑ H5, Remind Me [online], h5.fr [dostęp 2026-05-17] (fr.).
  20. 1 2 3 Robert Mancini, Eminem, Pink, Shakira Nab Most Noms For MTV Europe Music Awards [online], mtv.com, 30 września 2002 [dostęp 2010-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2013-05-14] (ang.).
  21. 1 2 Interview with Röyksopp, „Music One”, musicone.de [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-04] (ang.).
  22. 1 2 Brit Awards 2003 Nominees, „Billboard”, billboard.com, 14 stycznia 2003 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  23. ↑ Geico Caveman: 'Airport' [online], youtube.com, 25 listopada 2010 [dostęp 2016-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-05] (ang.).
  24. ↑ Soundtrack Saturdays: SSX 3 – Röyksopp: Poor Leno, „Polymathically”, polymathically.wordpress.com, 23 lutego 2014 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  25. 1 2 Kafka feat. Röyksopp at the Bergen International Festival [online], fib.no, 17 lutego 2015 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-02] (ang.).
  26. 1 2 Apple Music, The Understanding. Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  27. 1 2 3 4 5 6 7 8 Röyksopp, Official Röyksopp discography [online], royksopp.com [dostęp 2010-08-15] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-11] (ang.).
  28. 1 2 Discogs, Röyksopp – The Understanding. Wall Of Sound – WALLCD035PR, Labels – 0 9463114782 1, Labels – 009463114782 1 [online], discogs.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  29. ↑ Official Charts Company, Official Singles Chart Top 100. 11 December 2005 - 17 December 2005 [online], officialcharts.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-18] (ang.).
  30. ↑ Röyksopp – VG-lista. Offisielle hitlister fra og med 1958 [online], lista.vg.no [dostęp 2010-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-25] (norw.).
  31. ↑ Lista Przebojów Programu Trzeciego, Archiwum LP3, utwór What Else Is There?, Röyksopp [online], lp3.pl [dostęp 2026-05-18] (pol.).
  32. 1 2 3 4 5 AllMusic, Röyksopp - Awards [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-18] (ang.).
  33. ↑ Billboard, Röyksopp. Chart history [online], billboard.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  34. ↑ IMDb, Meet Bill (2007) [online], imdb.com [dostęp 2014-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-18] (ang.).
  35. ↑ IMDb, Cashback (2006) soundtracks [online], imdb.com [dostęp 2014-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-28] (ang.).
  36. ↑ MackDawg - Music [online], mackdawgproductions.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-14] (ang.).
  37. ↑ Mack Dawg Productions - Picture This [online], snowboard.info, 21 listopada 2009 [dostęp 2026-05-17] (pol.).
  38. ↑ Every FIFA Soundtrack Song EVER: From FIFA 98 to FIFA 19, „BigTop40”, bigtop40.com, 27 września 2018 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  39. ↑ Discogs, Röyksopp – Röyksopp's Night Out (Live EP). Virgin – 094635293326, Virgin – 3 52933 2, Labels – 094635293326 [online], discogs.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  40. ↑ AllMusic, Röyksopp's Night Out. Röyksopp [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  41. ↑ Röyksopp, Back To Mine: Royksopp [online], royksopp.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-08-08] (ang.).
  42. ↑ Röyksopp, Happy Birthday [online], royksopp.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-08-08] (ang.).
  43. 1 2 Apple Music, Junior. Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  44. ↑ Röyksopp, Röyksopp on Pete Tong’s Essential Selection [online], royksopp.com, 9 stycznia 2009 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  45. ↑ Brian Ashcraft, "Real" Space Invaders Appear In Music Video, „Kotaku”, kotaku.com, 27 lutego 2009 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-24] (ang.).
  46. ↑ “Happy Up Here” video by Reuben Sutherland, „Cartoon Brew”, cartoonbrew.com, 25 lutego 2009 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-22] (ang.).
  47. ↑ Röyksopp, The Girl And The Robot (feat. Robyn) [online], royksopp.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-08-08] (ang.).
  48. 1 2 The Recording Academy, The 52nd Annual Grammy Awards Nominee List [online], grammy.com [dostęp 2010-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2010-06-18] (ang.).
  49. ↑ Apple Music, This Must Be It (Remixes). Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  50. ↑ Röyksopp, This Must Be It (feat. Karin Dreijer Andresson) [online], royksopp.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-08-07] (ang.).
  51. ↑ ‘Tricky tricky’ Remix Competition [online], royksopp.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-07-13] (ang.).
  52. ↑ Röyksopp kolejną gwiazdą Selector Festival 2009, „Kultura Onet”, wiadomosci.onet.pl, 18 lutego 2009 [dostęp 2026-05-17] (pol.).
  53. ↑ Röyksopp w Krakowie, „Muzyka Interia”, muzyka.interia.pl, 19 lutego 2009 [dostęp 2026-05-17] (pol.).
  54. 1 2 3 Andy Johnson, TLOBF Interview: Röyksopp, „The Line Of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 23 lutego 2009 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-07-06] (ang.).
  55. ↑ Andria Spring, Royksopp: Junior [online], prefixmag.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-04-12] (ang.).
  56. ↑ Ryan Dombal, Röyksopp to Release Instrumental LP, „Pitchfork”, pitchfork.com, 23 czerwca 2010 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).
  57. ↑ Dork, Röyksopp. Senior [online], readdork.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  58. 1 2 Senior [online], royksopp.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-06-27] (ang.).
  59. ↑ Röyksopp zagra na Audioriver, „Newsweek Polska”, newsweek.pl, 3 kwietnia 2012 [dostęp 2026-05-17] (pol.).
  60. ↑ Audioriver 2012: wystąpią Röyksopp, dOP, Cutline i inni, „Kultura Onet”, kultura.onet.pl, 3 kwietnia 2012 [dostęp 2026-05-17] (pol.).
  61. ↑ Röyksopp - Running To The Sea feat. Susanne Sundfør [online], royksopp.com [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-04] (ang.).
  62. ↑ Michelle Geslani, Listen: Röyksopp's new song "Something In My Heart", „Consequence”, consequence.net, 15 listopada 2013 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-27] (ang.).
  63. ↑ Oskar Christiansson, Listen: Röyksopp – Ice Machine (Ft. Susanne Sundfør), „Ja Ja Ja”, jajajamusic.com, 18 kwietnia 2013 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-20] (ang.).
  64. ↑ Alex Young, Robyn and Röyksopp announce collaborative album Do It Again, „Consequence”, consequence.net, 14 kwietnia 2014 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-21] (ang.).
  65. 1 2 Röyksopp & Robyn – Do It Again [online], www.discogs.com [dostęp 2016-01-26] (ang.).
  66. ↑ Röyksopp, Goodbye to the traditional album format... - Röyksopp [online], royksopp.com, 29 września 2014 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-14] (ang.).
  67. ↑ Apple Music, The Inevitable End. Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  68. ↑ Vimeo, Röyksopp [online], vimeo.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  69. ↑ Röyksopp reveal video for new single ‘I Had This Thing’, „Never Enough Notes”, neverenoughnotes.co.uk, 11 maja 2015 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-06] (ang.).
  70. ↑ Ronit Sapir, Winners Of The Berlin Music Video Awards 2015 [online], berlinmva.com, 2 czerwca 2015 [dostęp 2023-05-17] (ang.).
  71. ↑ Röyksopp, Bounty Hunters premiere - Röyksopp [online], royksopp.com, 8 lutego 2016 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-12] (ang.).
  72. ↑ Röyksopp, Röyksopp - Never Ever feat. Susanne Sundfør (Audio) [online], youtube.com, 9 września 2016 [dostęp 2016-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2021-12-21] (ang.).
  73. ↑ Röyksopp, Never Ever Remixes [online], royksopp.com, 10 marca 2017 [dostęp 2019-06-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-20] (ang.).
  74. ↑ Röyksopp, Never Ever (RYXP Club Mix) [online], royksopp.com, 3 kwietnia 2017 [dostęp 2019-06-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-20] (ang.).
  75. ↑ Röyksopp, Lost Tapes [online], royksopp.com, 27 lutego 2019 [dostęp 2019-10-09] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-20] (ang.).
  76. ↑ Effektiv spilletid, „NRK P3”, p3.no, 23 sierpnia 2019 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-23] (norw.).
  77. ↑ Lars Vaular teamer opp med Röyksopp på ny låt!, „Sony Music Norway”, kommunikasjon.ntb.no, 22 sierpnia 2019 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-08] (norw.).
  78. ↑ Röyksopp, A Lost Tapes Announcement [online], royksopp.com, 25 stycznia 2021 [dostęp 2021-01-25] [zarchiwizowane z adresu 2021-06-05] (ang.).
  79. ↑ Röyksopp, We see some of you are requesting the Lost Tapes series in a physical form... [online], twitter.com, 6 sierpnia 2021 [dostęp 2021-08-09] [zarchiwizowane z adresu 2021-08-09].
  80. ↑ Röyksopp, Lost Tapes [online], royksopp.com [dostęp 2021-08-09] [zarchiwizowane z adresu 2021-08-09] (ang.).
  81. ↑ Cerys Kenneally, Banksy-designed Röyksopp vinyl cover becomes highest-priced sale on Discogs, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 11 listopada 2019 [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  82. ↑ Damian Jones, Banksy-designed Royksopp cover of 'Melody A.M.' has been sold for a huge price, „NME”, nme.com, 11 listopada 2019 [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  83. ↑ Röyksopp, Profound Mysteries [online], profoundmysteries.royksopp.com [dostęp 2022-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-21] (ang.).
  84. ↑ Cerys Kenneally, Röyksopp drop first Press R teaser ahead of New Year's Day release, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 31 grudnia 2021 [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  85. ↑ Christian Eede, Röyksopp tease new project coming this weekend, „DJ Mag”, djmag.com, 29 grudnia 2021 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-21] (ang.).
  86. ↑ Röyksopp, Profound Mysteries [online], royksopp.com, 2 lutego 2022 [dostęp 2023-05-05] (ang.).
  87. ↑ Andrew Trendell, Röyksopp announce 'Profound Mysteries II': "We want to get your senses going", „NME”, nme.com, 15 czerwca 2022 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  88. 1 2 Lily Moayeri, Röyksopp on Returning to the Accessible, Emotive, and Human World of ''Profound Mysteries'', „Flood”, floodmagazine.com, 25 sierpnia 2022 [dostęp 2023-05-05] (ang.).
  89. ↑ Will Richards, Röyksopp return with new track '(Nothing But) Ashes…', „NME”, nme.com, 2 stycznia 2022 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  90. ↑ Will Lavin, Röyksopp share immersive new track 'The Ladder', „NME”, nme.com, 13 stycznia 2022 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  91. 1 2 Apple Music, Profound Mysteries. Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  92. ↑ Will Richards, Röyksopp announce ‘Profound Mysteries III' to complete three-part project, „NME”, nme.com, 22 sierpnia 2022 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  93. ↑ Röyksopp, Profound Mysteries: Green [online], royksopp.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  94. ↑ PIAS, Röyksopp announce ‘Profound Mysteries III’ [online], pias.com, 23 sierpnia 2022 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  95. ↑ Cerys Kenneally, Röyksopp announce Profound Mysteries II remixes with NTO's remix of "Oh, Lover", „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 26 stycznia 2023 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  96. ↑ Arusa Qureshi, Röyksopp announce UK and European tour dates for 2023, „NME”, nme.com, 11 października 2022 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  97. ↑ Tauron Nowa Muzyka Katowice 2023 Line-up [online], festiwalnowamuzyka.pl [dostęp 2025-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-13] (pol.).
  98. ↑ Elly Watson, Pavement join Bilbao BBK Live 2023 as headliners, „DIY”, diymag.com, 1 marca 2023 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  99. ↑ 30 new acts! Rock Werchter 2023 [online], rockwerchter.be, 25 stycznia 2023 [dostęp 2023-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2023-01-25] (niderl.).
  100. ↑ Röyksopp, «True Electric» 2023 North American Tour [online], royksopp.com, 23 czerwca 2023 [dostęp 2023-08-16] (ang.).
  101. ↑ Röyksopp, «True Electric» 2023 Fall EU Tour [online], royksopp.com, 16 czerwca 2023 [dostęp 2023-08-16] (ang.).
  102. ↑ Röyksopp zagra w Polsce, „Polskie Radio Czwórka”, polskieradio.pl, 14 czerwca 2023 [dostęp 2026-02-25] (pol.).
  103. ↑ Röyksopp, «True Electric» 2023 Fall EU Tour [online], royksopp.com, 16 czerwca 2023 [dostęp 2026-02-25] (ang.).
  104. ↑ Carbon Silesia Festival – święto muzyki elektronicznej w zabytkowej sztolni, „Polskie Radio Trójka”, trojka.polskieradio.pl, 3 czerwca 2024 [dostęp 2026-05-18] (pol.).
  105. ↑ Carbon Silesia Festival 2024, Timetable [online], carbonfestival.pl [dostęp 2026-05-18] (pol.).
  106. ↑ Röyksopp na Łódź Summer Festival 2024. Elektroniczne show na zakończenie [online], lodz.pl, 28 lipca 2024 [dostęp 2026-05-17] (pol.).
  107. 1 2 Jazz Monroe, Röyksopp Surprise-Release New Ambient Album, „Pitchfork”, pitchfork.com, 13 grudnia 2024 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  108. 1 2 3 Tyler Damara Kelly, Röyksopp detail forthcoming album featuring Fever Ray collaboration, "What Else Is There?", „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 22 stycznia 2025 [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  109. ↑ Röyksopp, «True Electric» album - out April 11th [online], royksopp.com, 22 stycznia 2025 [dostęp 2025-10-27] (ang.).
  110. ↑ Stanisław Bryś, Summer Contrast Festival 2025: Christian Löffler, NTO i Oliver Koletzki wśród nowych gwiazd imprezy [online], goingapp.pl, 26 marca 2025 [dostęp 2026-05-17] (pol.).
  111. ↑ Röyksopp, We are Röyksopp - Norway's finest, stuff of legends, purveyors of the "dual-sentiment" etc. [online], reddit.com, 2014 [dostęp 2024-07-02] (ang.).
  112. 1 2 Röyksopp, „WAV Magazine” (5), Los Angeles 2005, s. 66-67 [dostęp 2025-05-17] (ang.).
  113. ↑ Olle Niklasson, Röyksopp närmar sig popen [online], studio.idg.se, 6 maja 2009 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2009-05-22] (szw.).
  114. 1 2 Game Changer: Røyksopp 'Melody A.M.', „DJ Magazine”, dailymotion.com, 25 kwietnia 2018 [dostęp 2024-06-02] (ang.).
  115. ↑ Annie Zaleski, Melody A.M. Turns 20, „Stereogum”, stereogum.com, 3 września 2021 [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  116. 1 2 Discogs, Röyksopp – Melody A.M. Wall Of Sound – WALLCD027, Röyksopp – 5028589014824 [online], discogs.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  117. 1 2 Discogs, Röyksopp – Junior. Wall Of Sound – 509996962712 5, EMI Music France – 509996962712 5 [online], discogs.com [dostęp 2026-05-17] (ang.).
  118. ↑ Discogs, Alison Goldfrapp – Flux [online], discogs.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  119. ↑ Discogs, Kings Of Convenience – Failure [online], discogs.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  120. ↑ Discogs, Felix Da Housecat – Excursions [online], discogs.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  121. ↑ Discogs, Lady Gaga – Judas (The Remixes, Pt. 2) [online], discogs.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  122. ↑ Marc Hogan, Pitchfork: Album Reviews: Röyksopp: Röyksopp's Night Out, „Pitchfork”, pitchfork.com, 26 kwietnia 2006 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-08-10] (ang.).
  123. ↑ Ari Stein, Röyksopp live at Lido Berlin [online], electronicbeats.net, 8 kwietnia 2009 [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2009-08-25] (ang.).
  124. 1 2 3 Röyksopp Norwegian Albums Chart [online], norwegiancharts.com [dostęp 2016-01-26] (ang.).
    Röyksopp Norwegian Singles Chart [online], norwegiancharts.com [dostęp 2016-01-26] (ang.).
  125. 1 2 Röyksopp Swedish Albums Chart [online], www.swedishcharts.com [dostęp 2016-01-26] (ang.).
    Röyksopp Swedish Singles Chart [online], swedishcharts.com [dostęp 2016-01-26] (ang.).
  126. 1 2 Röyksopp Dannish Albums Chart [online], danishcharts.com [dostęp 2016-01-26] (ang.).
  127. 1 2 Röyksopp Dutch Albums Chart [online], dutchcharts.nl [dostęp 2016-01-26] (niderl.).
    Röyksopp Dutch Singles Chart [online], dutchcharts.nl [dostęp 2016-01-26] (niderl.).
  128. 1 2 Röyksopp UK Chart History [online], www.officialcharts.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  129. ↑ Apple Music, Melody A.M. Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  130. ↑ IFPI Norsk platebransje [online], www.ifpi.no [dostęp 2016-01-17] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-10] (norw.).
  131. ↑ Röyksopp – The Understanding [online], www.discogs.com [dostęp 2016-01-26] (ang.).
  132. ↑ Röyksopp – Senior [online], www.discogs.com [dostęp 2016-01-26] (ang.).
  133. ↑ Röyksopp – The Inevitable End [online], www.discogs.com [dostęp 2016-01-26] (ang.).
  134. ↑ Apple Music, Profound Mysteries II. Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  135. ↑ Apple Music, Profound Mysteries III. Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  136. ↑ AllMusic, Back to Mine. Röyksopp [online], allmusic.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  137. ↑ Apple Music, Late Night Tales: Röyksopp (DJ Mix). Röyksopp [online], music.apple.com [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  138. ↑ Vinnere/Nominerte (2001) [online], spellemann.no [dostęp 2010-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-20] (norw.).
  139. ↑ Vinnere/Nominerte (2002) [online], spellemann.no [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-24] (ang.).
  140. ↑ Arvid Skancke-Knutsen, Alarm for andre gang [online], ballade.no, 6 lutego 2002 [dostęp 2023-05-20] (norw.).
  141. ↑ Vinnere/Nominerte (2005) [online], spellemann.no [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-20] (ang.).
  142. ↑ Carl Kristian Johansen, Alarmprisvinnere 2006 [online], ballade.no, 23 stycznia 2006 [dostęp 2023-05-20] (norw.).
  143. ↑ Spellemann 2006 [online], spellemann.no [dostęp 2026-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-04-02] (ang.).
  144. ↑ Trine Aandahl, Röyksopp til P3 Gull [online], p3.no, 21 listopada 2014 [dostęp 2023-05-20] (norw.).
  145. ↑ Spellemann. 2017 [online], spellemann.no [dostęp 2019-06-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-08] (norw.).
  146. ↑ Her er de nominerte til årets Spellemann [online], vg.no, 15 grudnia 2014 [dostęp 2019-06-24] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-08] (norw. bokmål).
  147. ↑ 2014 Grammy Winners. 57th Annual GRAMMY Awards [online], grammy.com [dostęp 2023-05-20] (ang.).
  148. ↑ Tim Ingham, Swedish Grammis 2015: First Aid Kit and Max Martin Win Big, „Music Business Worldwide”, musicbusinessworldwide.com/, 26 lutego 2015 [dostęp 2023-05-20] (ang.).
  149. ↑ Swedish Grammis 2015 [online], royksopp.com, 17 grudnia 2014 [dostęp 2023-05-20] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.