Radosław Kujawa
 | |
 generał brygady | |
| Data i miejsce urodzenia |
7 maja 1965 |
|---|---|
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
ok. 1992–2016 |
| Formacja |
Urząd Ochrony Państwa |
| Stanowiska |
Szef Służby Wywiadu Wojskowego (2008–2015) |
| Odznaczenia | |
   | |
Radosław Tomasz Kujawa (ur. 7 maja 1965 w Szczecinie) – polski oficer służb specjalnych i urzędnik państwowy, generał brygady SWW, w latach 2008–2015 Szef Służby Wywiadu Wojskowego, od 2023 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
Życiorys
Absolwent historii na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 80. XX w. działacz Niezależnego Zrzeszenia Studentów na uczelni[1][2]. Pracował w Zarządzie Wywiadu Urzędu Ochrony Państwa, po reformie służb specjalnych w 2002 został przeniesiony do Agencji Wywiadu[3]. Pełnił służbę m.in. na stanowiskach kierowniczych (naczelnik wydziału i dyrektor departamentu)[4]. W okresie Od 7 czerwca do 11 sierpnia 2008 był pełniącym obowiązki Szefa SWW. Przeszedł następnie z Agencji Wywiadu do działającej w obszarze wywiadu wojskowego Służby Wywiadu Wojskowego[5].
Od 11 sierpnia 2008 pełnił funkcję Szefa Służby Wywiadu Wojskowego. 9 listopada 2010 Prezydent RP, Bronisław Komorowski, na wniosek Ministra Obrony Narodowej Bogdana Klicha, mianował go generałem brygady SWW[6]. W listopadzie 2015 został odwołany przez Prezes Rady Ministrów Beatę Szydło z funkcji[7]. Od 2018 roku współpracownik Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego[8].
Wpisany na listę nazwisk osobistości z państw Unii Europejskiej objętych rosyjskimi sankcjami wizowymi. Lista ta została opracowana w odpowiedzi na unijną listę sankcyjną i według ministra spraw zagranicznych Federacji Rosyjskiej Siergieja Ławrowa „dotyczą osób, które wyjątkowo aktywnie poparły przewrót państwowy (w Kijowie), w wyniku którego Rosjanie na Ukrainie są prześladowani i dyskryminowani”[9].
W grudniu 2023 został sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów[10] oraz przedstawicielem ministra – Koordynatora Służb Specjalnych w Komisji Nadzoru Finansowego[11].
W 2024 został przewodniczącym Międzyresortowego Zespół do spraw Opracowania Koncepcji oraz Przygotowania Procesu Likwidacji Centralnego Biura Antykorupcyjnego, organu pomocniczego Prezesa Rady Ministrów[12].
Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Srebrny Krzyż Zasługi (2003)[13]
- Wojskowy Krzyż Zasługi
- Odznaka pamiątkowa SWW – 2012, ex officio
Przypisy
- ↑ Jolanta Popińska, Krzysztof Popiński, Od SKS do NZS Niezależne Zrzeszenie Studentów we Wrocławiu 1980–2010, Wrocław: Oficyna Wydawnicza Atut, 2010, s. 285–318, ISBN 978-83-7432-674-2.
- ↑ Roman Kowalczyk, Czas Próby Wieluń – Wrocław 1980–1989, Wrocław: Atla 2, 2005, s. 151–194, ISBN 83-88555-78-2.
- ↑ Jarosław Jakimczyk, Straszak WSI i sumienie likwidatora [online], Money.pl, 17 lipca 2008 [dostęp 2026-02-06].
- ↑ Awanse generalskie z okazji Narodowego Święta Niepodległości [online], Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, 9 listopada 2010 [dostęp 2026-02-06] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-21].
- ↑ Radosław Kujawa został szefem Służby Wywiadu Wojskowego [online], Puls Biznesu, 13 sierpnia 2008 [dostęp 2017-11-26] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-17].
- ↑ M.P. z 2010 r. Nr 96, poz. 1120 (ISAP).
- ↑ Odwołanie szefów SKW i SWW [online], Ministerstwo Obrony Narodowej, 19 listopada 2015 [dostęp 2015-11-26] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-19].
- ↑ Instytut Bliskiego i Dalekiego Wschodu → Pracownicy [online], Uniwersytet Jagielloński [dostęp 2018-11-28].
- ↑ Aż 18 Polaków na rosyjskiej „czarnej liście” ludzi objętych sankcjami [online], Newsweek Polska, 30 maja 2015 [dostęp 2026-02-06].
- ↑ Kancelaria Prezesa Rady Ministrów → Sekretarz Stanu [online], Krajowe Biuro Wyborcze [dostęp 2026-02-06].
- ↑ Skład Komisji [online], Komisja Nadzoru Finansowego [dostęp 2023-12-14].
- ↑ M.P. z 2024 r. poz. 202 (ISAP).
- ↑ M.P. z 2003 r. Nr 44, poz. 653 (ISAP).
