Radoszyn (Nysa)

Radoszyn
część miasta
Ilustracja
Ulica Głowackiego w Radoszynie
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

nyski

Gmina

Nysa

Miasto

Nysa

W granicach Nysy

1810

Kod pocztowy

48-300

Tablice rejestracyjne

ONY

SIMC

0965810

Położenie na mapie Nysy
Mapa konturowa Nysy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Radoszyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Radoszyn”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Radoszyn”
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa konturowa powiatu nyskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Radoszyn”
Położenie na mapie gminy Nysa
Mapa konturowa gminy Nysa, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Radoszyn”
Ziemia50°28′46″N 17°19′10″E/50,479444 17,319444[1]

Radoszyn (niem. Friedrichstadt) – część miasta Nysa[2], nieoficjalnie określane jako dzielnica. Dawniej miasto, uzyskał lokację miejską w 1741 roku, zdegradowany w 1810 roku.

W 1741 roku wojska pruskie zajęły Nysę. Król pruski Fryderyk II postanowił rozbudować twierdzę w Nysie, postanowiono utworzyć fortyfikacje na pagórkach w pobliżu Nysy na lewym brzegu Nysy Kłodzkiej (forty górne)[3]. Między fortami a rzeką utworzono miasto dla obsługi fortów, oficerów i ich rodzin, nadając mu nazwę Friedrichstadt, obecnie Radoszyn[4].

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 8 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 114099.
  2. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)).
  3. ↑ Park Kulturowo – Przyrodniczy Twierdzy Nysa. [dostęp 2018-07-23].
  4. ↑ Zarys dziejów Nysy. [dostęp 2018-07-23].

Bibliografia

  • Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 64–65.