Reduktor śmigła
Reduktor śmigła – mechaniczna przekładnia redukcyjna stosowana w lotniczych zespołach napędowych, umieszczona pomiędzy wałem napędowym silnika a piastą śmigła, której zadaniem jest zmniejszenie prędkości obrotowej przekazywanej na śmigło przy jednoczesnym odpowiednim zwiększeniu momentu obrotowego. Element ten umożliwia dopasowanie charakterystyki pracy silnika do wymagań aerodynamicznych śmigła. W konstrukcjach lotniczych stosuje się przede wszystkim przekładnie zębate oraz planetarne, przy czym te ostatnie są typowe dla silników turbośmigłowych ze względu na korzystny rozkład obciążeń i zwartą budowę[1].
Zastosowanie reduktora jest szczególnie istotne w silnikach o wysokiej mocy jednostkowej, w których bezpośrednie połączenie śmigła z wałem napędowym prowadziłoby do nadmiernej prędkości obwodowej końcówek łopat i spadku sprawności napędowej. Dobór przełożenia redukcyjnego uzależniony jest od mocy silnika, średnicy śmigła oraz dopuszczalnej prędkości obrotowej wynikającej z ograniczeń aerodynamicznych i wytrzymałościowych. Reduktor stanowi integralną część zespołu napędowego i podlega znacznym obciążeniom mechanicznym oraz dynamicznym, w tym drganiom skrętnym układu wał-śmigło, dlatego jego konstrukcja wymaga zapewnienia odpowiedniej sztywności, precyzji wykonania oraz skutecznego smarowania i chłodzenia[2].
Przypisy
- ↑ Domański 1974 ↓, s. 156.
- ↑ PSRU. Aerosport Engineering. [dostęp 2026-02-15]. (ang.).
Bibliografia
- Jerzy Domański: 1000 słów o samolocie i lotnictwie. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974. OCLC 5889186.