Rockstar Lincoln

Rockstar Lincoln zostało założone jako Spidersoft przez Steve’a Marsdena i Davida Cooke’a^[1]. Wcześniej, w latach 1982–1984, pracowali oni razem w dziale produkcji układów scalonych w GEC-Marconi, kiedy zajmowali się tworzeniem gier. Stworzyli grę Technician Ted na ZX Spectrum, która została wydana przez firmę Andrew Hewsona, Hewson Consultants, w 1984 roku^[2]. Duet przeniósł grę Speedball 2: Brutal Deluxe na Game Boya podczas pracy z Mirrorsoft w 1991 roku i stworzył dla Activision konwersję na automaty gry typu pinball o nazwie Time Scanner^[1]. Hewson zamknął Hewson Consultants i współzałożył 21st Century Entertainment w 1991 roku. Po spotkaniu Hewsona z Marsdenem, Marsden i Cooke założyli Spidersoft w Lincoln 5 maja 1992 roku^[1][3].

Założyciele planowali nadać firmie angielską nazwę owada, ale uznali nazwę „Bugsoft” za nieodpowiednią^[a]. Ponieważ pajęczaki „straszyły ich najbardziej”, zdecydowali się na nazwę „Spidersoft”^[5]. Marsden początkowo planował trzymać w biurze ryby tropikalne, ale stwierdził, że wymagałoby to regularnego czyszczenia akwariów. Zamiast tego, zgodnie z nazwą, studio hodowało ptaszniki, zaczynając od jednego ptasznika goliata, a kończąc na 15 okazach^[5][6]. Studio tworzyło głównie porty i adaptacje, w tym gier typu pinball opracowanych przez Digital Illusions i wydanych przez 21st Century Entertainment^[7]. Do ich adaptacji należał Pinball Dreams, nad którym Spidersoft pracował przez sześć do siedmiu miesięcy. Studio opracowało również kontynuację, Pinball Dreams 2, w pięć miesięcy^[8]. Poza projektami związanymi z pinballem, Hewson współpracował ze studiem Sony Imagesoft, aby stworzyć grę Cliffhanger jako dodatek do filmu Na krawędzi z 1993 roku^[7][9]. Ponadto dwie gry z Poker Face Paul: Blackjack i Solitaire zostały wyprodukowane w ciągu 25 dni^[8].

21st Century Entertainment zleciło Spidersoft przeniesienie odnoszącej sukces gry Pinball Fantasies na szereg platform, w tym Atari Jaguar i Game Boy^[7]. Po premierze tych portów w 1995 roku, 21st Century Entertainment dążyło do zapewnienia stałego dopływu gier typu pinball bez korzystania z usług zewnętrznych firm, chcąc zdominować niszę rynkową tego gatunku. Hewson uważał, że Spidersoft powinien nadal rozwijać gry typu pinball, podczas gdy Digital Illusions zamierzało wycofać się z ich tworzenia. W rezultacie 21st Century Entertainment nabyło kontrolny pakiet udziałów w Spidersoft^[7]. W miarę jak wydawca coraz bardziej koncentrował się na grach typu pinball, Hewson tracił pasję do biznesu, który jego zdaniem stał się zbyt „formalny”. W 1997 roku zaproponowano mu dołączenie do startupu założonego przez jego dawnych znajomych, więc zgodził się ze współinwestorami na rozstanie i zamknięcie firmy^[10]. W marcu 1998 roku 21st Century Entertainment przestało istnieć^[11].

1 czerwca 1998 roku Take-Two Interactive ogłosiło przejęcie Spidersoft i zmianę nazwy studia na Tarantula Studios^[12]. Studio przeniosło uwagę na tworzenie gier na Game Boy i Game Boy Color, zaczynając od tytułów Montezuma's Return!, In-Fisherman Bass Hunter i wówczas nienazwanego projektu na pierwszą platformę (okazał się nim później Las Vegas Cool Hand), a także Three Lions i Space Station Silicon Valley na drugą^[12]. Marsden pozostał w Tarantula Studios na stanowisku dyrektora. W październiku 1999 roku studio zatrudniało 24 pracowników ds. produkcji i rekrutowało 15 pracowników ds. kontroli jakości. W tym czasie w biurze Marsdena przebywało także pięć tarantuli. Tarantula Studios tworzyło jednocześnie kilka gier, każdą z zespołem dwóch programistów i dwóch grafików^[6]. Późniejsze gry Tarantula Studios obejmują Rats! (1998) i Jim Henson's Muppets (1999)^[6][13], a także Evel Knievel (1999), Grand Theft Auto (1999), Grand Theft Auto 2 (2000), Austin Powers: Welcome to My Underground Lair! (2000) i Austin Powers: Oh, Behave! (2000) wydane przez wytwórnię Rockstar Games, należącą do Take-Two^[14][15][16]. Evel Knievel został najniżej ocenioną grą na Game Boy Color na portalu IGN z wynikiem 2,0/10; redaktorzy serwisu opisali ją jako „bezlitośnie trudną i niemożliwą do grania”^[16].

W 2001 roku działy produkcji i zapewnienia jakości Tarantula Studios zostały rozdzielone; pierwszy dział produkcji został zamknięty w 2002 roku^[17]. Pozostała część została zintegrowana z Rockstar Games jako Rockstar Lincoln w tym samym roku^[18]. Jako część Rockstar Games studio odpowiada za zapewnianie jakości i lokalizacje – w tym na francuski, hiszpański, japoński, niemiecki, rosyjski i włoski – dla projektów Rockstara, takich jak Manhunt, Max Payne 2: The Fall of Max Payne i seria Grand Theft Auto^[19]. W styczniu 2011 roku Mark Lloyd, wieloletni szef Rockstar Lincoln, związany z firmą od 1999 roku, ogłosił swoją rezygnację^[17][20]. Jego odejście zbiegło się z odejściem Marka Washbrooka, założyciela i szefa studia Rockstar London^[20][21]. Rockstar Games oświadczyło wówczas, że żadne z tych odejść nie wpłynie na aktywne projekty studia^[20]. Tim Bates zastąpił Lloyda na stanowisku dyrektora generalnego^[22]. Lloyd założył następnie firmę konsultingową Titanium Consultancy, specjalizującą się w grach wideo, którą później zamknął. Wraz z Washbrookiem dołączył w maju 2012 roku do studia Activision Leeds, specjalizującego się w grach mobilnych^[21].

Około 2016 roku Rockstar Lincoln przeniósł siedzibę do Lindum Business Park w North Hykeham. Ankieta przeprowadzona wśród pracowników doprowadziła do tego, że od maja 2016 roku East Midlands Trains zapewniło dodatkowe przystanki przy stacji kolejowej Hykeham, w niewielkiej odległości od biura^[23][24]. Rockstar Lincoln zdobył nagrodę „Active Workplace” w konkursie Lincolnshire Sports Awards w 2015 i 2016 roku, a w 2017 roku został ponownie nominowany. Studio oferowało pracownikom dofinansowanie karnetów na siłownię, a zespół „Sport & Social” organizował zajęcia sportowe i rekreacyjne^[22].

Przed premierą Red Dead Redemption 2 w październiku 2018 roku pojawiały się doniesienia, że pracownicy Rockstar Lincoln, spośród wszystkich studiów Rockstar Games, byli poddawani najsurowszemu crunchowi. Byli i aktywni pracownicy zgłaszali, że testerzy otrzymywali niskie wynagrodzenia, musieli pracować długie godziny i podlegali rygorystycznym przepisom bezpieczeństwa. Jeden z pracowników stwierdził, że obowiązkowe nadgodziny związane z pracą nad Red Dead Redemption 2 zaczęły obowiązywać w sierpniu 2017 roku, zanim Rockstar Games wszedł w „oficjalny tryb crunchu” w październiku tego samego roku. Testerzy w Rockstar Lincoln byli proszeni o pracę wieczorami i w weekendy; początkowo pracowali trzy noce w tygodniu, a później pięć. Spośród osób wykonujących nadgodziny lokalizatorzy i główni testerzy otrzymywali roczne pensje zamiast wynagrodzenia godzinowego, wobec czego nie otrzymywali dodatkowego wynagrodzenia za nadgodziny. Z kolei zwykli testerzy byli opłacani godzinowo i, w zależności od liczby przepracowanych godzin, niektórzy zarabiali więcej niż główni testerzy^[25]. W odpowiedzi na doniesienia o nadgodzinach kierownictwo studia ogłosiło na spotkaniu 19 października 2018 roku, że nadgodziny w studiu staną się natychmiast opcjonalne^[26]. Do 1 sierpnia 2019 roku wszyscy testerzy w studiu mieli zostać przekwalifikowani na pracowników pełnoetatowych. Złagodzono środki bezpieczeństwa, aby umożliwić korzystanie z telefonów komórkowych w miejscu pracy oraz wprowadzono elastyczny system czasu pracy^[27].