Rokosowo (Koszalin)
| Część miasta | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miasto | |
| W granicach Koszalina |
4 lutego 1954[1] |
| SIMC |
0949589 |
Położenie na mapie![]() Podział administracyjny Koszalina z oznaczeniem osiedla | |
| 54°11′09″N 16°13′34″E/54,185833 16,226111[2] | |
Rokosowo (do 1945 niem. Rogzow[3]) – osiedle we wschodniej części Koszalina u stóp Góry Chełmskiej, przebiega przez nie Droga Wojewódzka nr 206.
Historia
Wieś istniała od II połowy XIII wieku, w 1266 biskup Hermann von Gleichen lokował Koszalin, któremu nadał okoliczne wsie, ale wymienione po raz pierwszy w 1286[4] Rokosowo zostało darowane koszalińskiemu klasztorowi Cystersów[5]. Dalsze losy wsi były związane bezpośrednio z pobliskim miastem, przez wieś biegł trakt do Polanowa. W 1820 w Koszalinie przebito mur miejski i wybudowano nową drogę z mostem na Dzierżęcince[4], w połowie XIX wieku dukt biegnący przez Rokosowo utwardzono[5]. Ludność do XIX wieku utrzymywała się z roli, na gliniastej i piaszczystej glebie sadzono żyto, ziemniaki, owies, pszenicę i jęczmień, którym handlowano. Centrum wsi stanowił murowany dwór, który był prostym budynkiem porośniętym bluszczem[5]. W przeważającej części we wsi mieszkali ewangelicy, podlegali parafii w kościele zamkowym w Koszalinie[5], natomiast cmentarz był położony przy głównej drodze do Koszalina[6].
Po wybudowaniu Przedmieścia Friedricha Wilhelma Rokosowo graniczyło bezpośrednio z Koszalinem, w 1914 wybudowano koszary piechoty[4]. W 1919 na granicy wsi i miasta powstały pierwsze domy spółdzielcze dla policjantów[4]. Od 1 maja 1926 do Rokosowa kursował tramwaj linii 2[4], eksploatację linii zakończono w 1937. W 1934 Rokosowo połączono z Chełmoniewem w jedno sołectwo, nie miało to wpływu na wysokość podatków, ani prawa własności gruntów[5]. W 1935 znacznie rozbudowano koszary, powstał kompleks zabudowy typu garnizonowego[4].
W 1945 polska administracja zmieniła nazwę z Rogzow na Rogaczewo, 5 września otworzono szkołę podstawową. W 1947 zmieniono nazwę na Rokosowo[4], 4 lutego 1954 wieś przyłączono do Koszalina. 31 grudnia 1959 przyłączono do Rokosowa zakład przemysłowy działający w Chełmoniewie[4]. W 1983 na terenie dawnego cmentarza rozpoczęto budowę kompleksu sakralnego wraz z kościołem pw. Św. Wojciecha, uroczysta konsekracja miała miejsce 5 kwietnia 1987[6]. W 1990 do Rokosowa przyłączono całe Chełmoniewo, Dzierżęcino, Lubiatowo i Zagórzyno, po pięciu latach przyłączone osiedla utworzyły oddzielną jednostkę samorządową pod nazwą Lubiatowo[4]. Obecnie w granicach Rokosowa działa Zespół Szkół nr 11, hospicjum oraz centrum handlowe Forum Koszalin[7]
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 1954 r. Nr 6, poz. 17 (ISAP)
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 116228.
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262 (ISAP))
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Historia osiedla, Rada Osiedla Rokosowo w Koszalinie. rokosowo.koszalin.pl. [dostęp 2016-04-09].
- 1 2 3 4 5 Franz Schwenkler "Köslin" 1966, ahnenforschung. ahnenforschung.daniel-pomrehn.de/. [dostęp 2016-04-09].
- 1 2 Anna Macul „Historia parafii pw. św. Wojciecha w Koszalinie”. parafiawojciech.pl. [dostęp 2016-04-09].
- ↑ Plan miasta Koszalina Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera Warszawa 2007 ISBN 978-83-7539-046-9
