Roman Korynt

Roman Korynt
Pełne imię i nazwisko	Roman Jan Korynt
Data i miejsce urodzenia	12 października 1929 ; Tczew
Data śmierci	15 lipca 2018
Wzrost	176 cm
Pozycja	obrońca, pomocnik
Kariera seniorska
Kariera reprezentacyjna
	↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.;
	Odznaczenia

Roman Jan Korynt (ur. 12 października 1929 w Tczewie, zm. 15 lipca 2018^[1]) – polski piłkarz, obrońca, reprezentant Polski, ojciec Tomasza Korynta.

Życiorys

Jego rodzice byli Polakami, pochodzili z Kociewia, ojciec był potomkiem greckich emigrantów^[2]. Przed rozpoczęciem kariery piłkarskiej trenował boks.

Kluby:

Grom Gdynia (1946–1949),
Gedania Gdańsk (1949).
KS Lublinianka (1949–1950).
Legia Warszawa (1950–1952).
Lechia Gdańsk (1953–1967).

W Legii tylko udowodnił swój talent, który w pełni prezentował dopiero w Lechii. Po odbyciu służby wojskowej powrócił do Gdańska. Chciał grać w tamtejszej Gedanii, ale na badaniach okazało się, że ma słaby wzrok, więc złożył propozycję gry w Lechii.

Został pochowany na Gdyńskim Cmentarzu Komunalnym w Kosakowie^[3].

Osiągnięcia

Mistrz Wybrzeża w boksie w wagach lekkiej i półśredniej (1946–1947).
Finalista Pucharu Polski (1955).
3. miejsce w ekstraklasie (1956).
Laureat Złotych Butów w plebiscycie Sportu (1959 i 1960).

Reprezentacja Polski

lp.	Data	Miejsce	Przeciwnik	Wynik	Rozgrywki	Grał	Uwagi
1.	25 maja 1952	Bukareszt	Rumunia	0:1	towarzyski	90'
2.	15 czerwca 1952	Warszawa	Węgry	1:5	towarzyski	do 46'
3.	13 września 1953	Sofia	Bułgaria	2:2	towarzyski	od 46'
4.	8 sierpnia 1954	Warszawa	Bułgaria	2:2	towarzyski	90'
5.	29 maja 1955	Bukareszt	Rumunia	2:2	towarzyski	90'
6.	26 czerwca 1955	Sofia	Bułgaria	1:1	towarzyski	90'
7.	11 września 1955	Helsinki	Finlandia	3:1	towarzyski	90'
8.	30 maja 1956	Oslo	Norwegia	0:0	towarzyski	90'
9.	15 lipca 1956	Budapeszt	Węgry	1:4	towarzyski	90'
10.	22 lipca 1956	Chorzów	NRD	0:2	towarzyski	90'
11.	26 sierpnia 1956	Wrocław	Bułgaria	1:2	towarzyski	90'
12.	28 października 1956	Warszawa	Norwegia	5:3	towarzyski	90'
13.	4 listopada 1956	Kraków	Finlandia	5:0	towarzyski	90'	kpt.
14.	16 listopada 1956	Stambuł	Turcja	1:1	towarzyski	90'
15.	19 maja 1957	Warszawa	Turcja	0:1	towarzyski	90'
16.	23 czerwca 1957	Moskwa	ZSRR	0:3	el. MŚ 1958	90'	kpt.
17.	5 lipca 1957	Helsinki	Finlandia	3:1	el. MŚ 1958	90'	kpt.
18.	20 października 1957	Chorzów	ZSRR	2:1	el. MŚ 1958	90'
19.	3 listopada 1957	Warszawa	Finlandia	4:0	el. MŚ 1958	90'
20.	24 listopada 1957	Lipsk	ZSRR	0:2	el. MŚ 1958	90'
21.	11 maja 1958	Chorzów	Irlandia	2:2	towarzyski	90'
22.	25 maja 1958	Kopenhaga	Dania	2:3	towarzyski	od 40'
23.	1 czerwca 1958	Warszawa	Szkocja	1:2	towarzyski	90'
24.	28 czerwca 1958	Rostock	NRD	1:1	towarzyski	90'
25.	14 września 1958	Chorzów	Węgry	1:3	towarzyski	do 64'
26.	5 października 1958	Dublin	Irlandia	2:2	towarzyski	90'
27.	20 maja 1959	Hamburg	Niemcy	1:1	towarzyski	od 38'
28.	21 czerwca 1959	Wrocław	Izrael	7:2	towarzyski	90'	kpt.
29.	28 czerwca 1959	Chorzów	Hiszpania	2:4	el. ME 1960	90'
30.	30 sierpnia 1959	Warszawa	Rumunia	2:3	towarzyski	90'
31.	14 października 1959	Madryt	Hiszpania	0:3	el. ME 1960	90'
32.	18 października 1959	Helsinki	Finlandia	3:1	el. IO 1960	90'
33.	8 listopada 1959	Chorzów	Finlandia	6:2	el. IO 1960	90'
34.	29 listopada 1959	Ramat Gan	Izrael	1:1	towarzyski	90'

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)^[4]
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2001)^[5]
Złoty Krzyż Zasługi (1995)^[6]

Przypisy

↑ Zmarł Roman Korynt. Onet.pl. [dostęp 2018-07-15]. (pol.).
↑ Stefan Szczepłek: Saga rodu Koryntów. Rzeczpospolita, 2016-03-14. [dostęp 2018-07-17]. (pol.).
↑ „Najwybitniejszy z lechistów”. Gdańsk pożegnał Romana Korynta w Gdyni. gdansk.pl, 19 lipca 2018. [dostęp 2018-07-19].
↑ M.P. z 2011 r. Nr 111, poz. 1127 (ISAP)
↑ M.P. z 2002 r. Nr 3, poz. 53 (ISAP)
↑ M.P. z 1996 r. Nr 15, poz. 183 (ISAP)

Bibliografia

Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945-1962). 100 lat prawdziwej historii (3), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017

[1] Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

[2] Zmarł Roman Korynt. Onet.pl. [dostęp 2018-07-15]. (pol.).

[3] Stefan Szczepłek: Saga rodu Koryntów. Rzeczpospolita, 2016-03-14. [dostęp 2018-07-17]. (pol.).

[4] „Najwybitniejszy z lechistów”. Gdańsk pożegnał Romana Korynta w Gdyni. gdansk.pl, 19 lipca 2018. [dostęp 2018-07-19].

[5] M.P. z 2011 r. Nr 111, poz. 1127 (ISAP)

[6] M.P. z 2002 r. Nr 3, poz. 53 (ISAP)

[7] M.P. z 1996 r. Nr 15, poz. 183 (ISAP)

[t-8] 1 2 3 4 trener tymczasowy

[a]

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[A]

1957–1960	1957: Szymkowiak 1958: Grzywocz i Szymkowiak 1959: Korynt 1960: Korynt i Szczepański
1961–1970	1961: Oślizło 1962: Liberda 1963: Oślizło 1964: Pol 1965: Szymkowiak 1966: Szymkowiak 1967: Oślizło 1968: Oślizło 1969: Szołtysik 1970: Jarosik
1971–1980	1971: Wyrobek 1972: Lubański 1973: Gorgoń 1974: Gadocha 1975: Szymanowski 1976: Lato 1977: Deyna 1978: Boniek 1979: Burzyński 1980: Mowlik
1981–1990	1981: Żmuda 1982: Boniek 1983: Buncol 1984: Wójcicki 1985: Pałasz 1986: Matysik 1987: Leśniak 1988: Dziekanowski 1989: Warzycha 1990: Kujawa
1991–2000	1991: Zejer 1992: Opolski 1993: Jojko 1994: Pisz 1995: Pisz 1996: Pisz 1997: Łapiński 1998: Wyparło 1999: Żurawski 2000: Bizacki
2001–2010	2001: Lech 2002: Szamotulski 2003: Tkocz 2004: Żurawski 2005: Żurawski 2006: Fabiański 2007: Iwański 2008: Zieńczuk 2009: Arboleda 2010: Mucha
2011–2020	2011: Kupisz 2012: Piech 2013: Podgórski 2014: Miśkiewicz 2015: Kamiński 2016: Szmatuła 2017: Kelemen 2018: Kurzawa 2019: Czerwiński 2020: Plach
od 2021	2021: Stipica